Er was eens op een ranch in het Wilde Westen een zeer onhandige cowboy. Zijn naam was Mike Mills.
Iedereen lachte hem uit maar hij trok zich daar niets van aan. Niet alleen de mensen hielden hem voor de gek maar de dieren ook. De kudde van zijn baas werd niet gedreven door Mike maar hij werd gedreven door de kudde. Dit tot grote hilariteit van anderen. Toch liet Mike zich niet klein krijgen. Hij wist dat zijn werkgever Will Baxton veel vertrouwen in hem had en zijn dochter Virginia had een oogje op hem laten vallen. Door haar liefde voor Mike zag ze voorman Troy Scott, die stapelverliefd was op haar, niet eens staan.
Op een zeer warme middag riep Virginia naar Mike:“Kun je even binnenkomen? Ik heb wat voor je.”
Mike kwam naar het ranchhuis. Troy stond te flirten met de dochter van de rancher en zag de cowboy niet komen. Virginia keek nogal verliefd naar Mike maar Troy dacht dat ze het voor hem bedoelde. Mike liep de voorman omver zodat deze in de waterbak voor de paarden viel.
Virginia begon hard te lachen en Mike zei:“Troy, overdag is er geen tijd om een bad te nemen.”
Troy kwam uit de waterbak en gromde:“Smoel houden kluns!”
Hij begaf zich naar het slaaphuis om zich af te drogen. Virginia nam Mike bij de hand en ze gingen naar binnen.
“Ga zitten. Ik ben zo terug”, zei ze.
Mikte knikte en wilde gaan zitten maar de stoel gleed weg. Zodoende belandde Mike op de grond. Om niet opnieuw voor paal te staan ging de cowboy op de bank zitten. Even later kwam Virginia weer binnen maar nu met twee glazen ijskoude limonade.
“Dit heb je wel verdiend”, zei de dochter van de rancher.
“Bedankt miss Baxton”, zei Mike zichtbaar verlegen.
“Noem me maar gewoon Virginia”, zei ze vriendelijk.
De cowboy nam een slok limonade. Ze keken elkaar in de ogen en zwegen.
De stilte werd verbroken doordat Virginia vroeg:“Kom je vanavond hier eten?”
Mike knikte en stond op. Hierbij stootte hij de twee glazen limonade om.
“Het spijt me”, zei Mike.
Maar Virginia zei:“Het geeft niet. Ik ruim het wel op. We eten om 19.00 uur.”
De cowboy verliet het ranchhuis en ging verder met zijn werk.
Troy sloeg hem gade en verzon een plannetje om de superkluns weg te krijgen. Hij wist niet dat zijn plannetje een boemerang was die bij Troy zelf zou terugkomen.
De voorman steeg op zijn vos en verliet het erf. Hij ging naar zijn oude vriend Lamar Dean. Lamar was een beruchte cowboy die alles voor geld deed. Hij was net zo betrouwbaar als de kerstman met Pasen. Daarom was hij ook zo goed bevriend met Troy die uit hetzelfde hout gesneden was als Lamar.
Lamar zag Troy komen en stond op om hem tegemoet te lopen. Hij wist direct dat zijn hulp weer nodig was. Troy steeg van zijn paard en bond het dier vast.
“Troy, waar kan ik je mee van dienst zijn?”, vroeg Lamar meteen.
“Je moet iemand uitschakelen voor me en het liefst zo snel mogelijk. De gelukkige is Mike Mills”, zei Troy.
Lamar begon te glimlachen en vroeg toen aan hem:“Mike Mills? De onhandigste cowboy die er op de aardbol rondloopt. Waarom?”
“Hij en Virginia zijn stapelverliefd op elkaar. Hij moet dood zodat ik zijn plaats in kan nemen”, zei de voorman.
“We gaan dat meisje ontvoeren en zodra Mike aankomt bevrijden met zijn bekende gestrompel en klunsigheden knallen wij hem van de aarde af. Dan breng jij haar thuis en ze is je eeuwig dankbaar en de jouwe”, zei Lamar.
“Hoe bedoel je? We? Dit is jouw werk en niet het mijne”, protesteerde Troy.
Hij werd kwaad en trok zijn revolver. Het gezicht van Lamar betrok helemaal. Troy schoot hem overhoop. De voorman liet het lijk van Lamar gewoon liggen. Hierna ging hij terug naar de Double-K-Ranch. Het bleek dat niemand hem had gemist.
Om een uur of zeven liep Mike naar het ranchhuis. Hij had zijn eerste diner afspraak met Virginia en haar vader die tevens zijn werkgever was. De cowboy nam zich voor om een zo goed mogelijke indruk achter te laten.
Hij klopte beleefd op de deur.
Will deed open en zei:“Kom maar binnen Mike.”
Mike struikelde over de drempel en rolde zo de woonkamer binnen.Vlug stond hij op en verontschuldigde hij zich tegen over zijn baas.
“Het geeft niet”, zei hij.
Toen kwam Virginia de woonkamer in en ze zei:“We kunnen aan tafel.”
De twee mannen liepen naar de eetkamer. De tafel stond al gedekt voor drie mensen. Will ging aan het hoofd zitten met Virginia aan zijn linkerkant en Mike aan de rechterkant. Er ging vreemd genoeg niets mis, tot grote opluchting van Mike.
Vrij laat ging hij terug naar het slaaphuis uitgezwaaid door Virginia. Plotseling sloeg Troy haar half bewusteloos. Hij nam haar mee naar de schuilplaats van Lamar, want hij was toch al op reis gegaan naar de andere wereld. Maar wanneer hij terug zou komen was niet bekend.
“Jij blijft hier totdat ik je laat gaan. Alleen ik bepaal wanneer dat is”, zei Troy lachend.
“Dat had je gedacht”, reageerde Virginia.
Ze was niet bepaald een katje om zonder handschoenen aan te pakken. Dit wist Troy echter niet. Hij wilde haar vastbinden maar Virginia sloeg hem neer. Troy viel meer en verloor op die manier zijn leven. Virginia pakte het paard van Troy en reed terug naar de ranch.
Haar afwezigheid was al opgemerkt door Will en Mike. Ze stonden op het punt om een posse te vormen toen Virginia aan kwam rijden.
“Schatje, waar ben je geweest? Waar is Troy?”, vroeg Will.
Hij pakte haar van het paard en nam haar in zijn armen. Weer op adem gekomen vertelde Virginia wat er allemaal gebeurd was.
De rancher keek Mike aan en vroeg:“Zou jij niet de nieuwe voorman willen zijn?”
“Ikke? Ik zou wel willen maar ik ben veel te onhandig”, antwoordde Mike.
“Dat valt wel mee. Als voorman hoef je alleen maar de leiding te voeren over de andere knechten”, antwoordde zijn baas.
Mike keek met een zeer verliefde blik naar Virginia en zij naar hem.
“Ik doe het als ik met uw dochter mag trouwen”, zei Mike vol zelfverzekerdheid.
Will keek het verliefde stel aan en zei:“Hoe kan ik zoiets weigeren? Je hebt mijn toestemming.”
De bruiloft vond algauw op de ranch plaats. door zijn nieuwe baan en de liefde van Virginia werd Mike niet meer de onhandigste cowboy genoemd. Te meer omdat Will Baxton de rijkste en machtigste rancher van de omgeving was.