Witamina B10 - kwas paraaminobenzoesowy

<<początek

<poprzednia strona ... dalej>

Niedobór witaminy:

• uczucie zmęczenia,

• poddenerwowanie,

• depresja,

• nerwowość,

• wypadanie włosów,

• przedwczesne siwienie

Nadmiar witaminy:

• nudności i wymioty,

• wysypka,

• uszkodzenie wątroby, serca, nerek,

• reakcje alergiczne

Właściwości

• jest witamina rozpuszczalna wodzie, wchodzi w skład kompleksu B

• może być syntetyzowana w organizmie

• dzienne zapotrzebowanie w organizmie nie zostało ustalone

• odgrywa ważną rolę w metabolizmie białek

• ma właściwości chroniące przed promieniowaniem słonecznym

• zwiększa efektywność wchłaniania kwasu pantotenowego

• w doświadczeniach na zwierzętach stosowana razem z kwasem pantotenowym wpływa na przywracanie siwym włosom sierści ich naturalnego koloru

Korzyści

• zastosowanie w maści może zapobiegać nadmiernemu opalaniu

• zmniejsza ból wywołany oparzeniem

• opóźnia powstawanie zmarszczek

• pomaga odzyskać naturalny kolor włosów

Choroba niedoborowa

wyprysk skórny

Źródła naturalne

wątroba, nerki, drożdże piwne, pełne ziarno, kiełki pszenicy, ryż, otręby, melasa

Już w roku 1863 Fischerowi udało się wyizolować, a następnie otrzymać w drodze syntezy witaminę H1 lub kwas paraaminobenzoesowy, ale o dziwo jej działanie zostało stwierdzone dużo później, bo dopiero w roku 1941 Ansbacher opisał jej właściwości fizjologiczne. W grupie witamin kwas paraaminobenzoesowy był zawsze traktowany jak ubogi krewny i w publikacjach medycznych nie zajmowano się ani jego strukturą chemiczną, ani metabolizmem, ani jego rolą.

Kwas paraaminobenzoesowy zawarty jest w drożdżach piwnych, kiełkach pszenicy, pełnym ziarnie pszenicy i ryżu. W świecie zwierzęcym spotyka się go zwłaszcza w wątrobie i mięśniach w wołowinie i wieprzowinie. Pewne jego ilości znajdują się w świeżym mleku i jajach.

W minimalnych ilościach występuje w zielonych liściach roślin.

Zapotrzebowanie organizmu na kwas paraaminobenzoesowy zmienia się zależnie od wieku i ogólnego trybu życia. Silne przeżycia powodujące prawdziwe urazy psychiczne mogą jednak gwałtownie podnieść zapotrzebowanie organizmu na witaminę H1, jak przekonamy się dalej przy omawianiu skutków niedoboru.

Nasz organizm potrzebuje dziennie minimalnych ilości kwasu paraaminobenzoesowego, nie przekraczających kilku mikrogramów, co spowodowało między innymi brak zainteresowania nim naukowców. Wyglądało na to, że nie jest on naprawdę niezbędny do życia.

Po przekroczeniu wraz z innymi witaminami z grupy B bariery jelit witamina H1 dołącza w krwiobiegu do kwasu pantotenowego i kwasu foliowego, aby stworzyć nowy zespół mający podwójną rolę do odegrania - działanie przeciwbakteryjne i zabezpieczające pigmentację powłok zewnętrznych: włosów, skóry, zębów.

Jedna trzecia kwasu paraaminobenzoesowego jest magazynowana w wątrobie, a dwie trzecie w jelitach. Jest tam chroniony przez florę jelitową, jednak jego rezerwy w organizmie są bardzo niewielkie, a niektóre substancje, jak antybiotyki, a zwłaszcza sylfonamidy, atakując florę, niszczą go powodując szybko jego niedobór.