Chrzan


Chrzan

  • - stosowany w niedokwasocie żołądka
  • - pobudza apetyt i sprzyja trawieniu
  • - pomaga spalić nadwyżkę kalorii
  • - stosowany jako środek moczopędny
  • - przy zapaleniu korzonków stosowany do nacierania miazgą bolących miejsc
  • - stosowany przy anemii
  • - pomocny przy astmie
  • - pomaga upłynnić śluz w drogach oddechowych
  • - stosowany w kamicy moczowej
  • - łagodzi bóle reumatyczne
  • - poprawia ukrwienie
  • - pomocny w obrzękach śluzówki przy przeziębieniu i zapaleniu zatok


Słusznie nazywany bywa słowiańskim żeń-szeniem. Jest naturalnym antybiotykiem i znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń.
  • Zewnętrznie jest aplikowany chorym na reumatyzm. Świeży chrzan należy utrzeć  i w postaci kompresu nałożyć na chore miejsce. Kompresuje się, stopniowo przedłużając czas. Zaczynamy od 5 minut. Wrażliwą skórę natrzeć oliwką.
    Można także stosować okład ze świeżych liści chrzanu, w tym celu należy je najpierw rozwałkować i dopiero wtedy przykładać do chorego miejsca.
  • Uzupełnieniem tej kuracji może być zimny wyciąg z chrzanu. Napój przygotowujemy z 3-4 dag świeżego chrzanu, zmiażdżonego lub tartego, zalewając go 1 litrem przegotowanej zimnej wody. Po 10 godzinach napój pijemy po kilka łyków parokrotnie w ciągu dnia.
  • Chrzan jest również lekiem odkażającym jamę ustną i dziąsła. Stosowano go już przed wiekami jako środek przeciw bólom zębów. O jego działaniu łatwo się przekonać, żując świeży lub suszony kawałek korzenia. Zapobiega to również krwawieniu dziąseł i paradontozie.
  • Chorym na serce stare zielniki polecają także noszenie na piersi woreczka wypełnionego paroma kawałkami chrzanu.
  • Jako dodatek do wędlin i kiełbas chrzan ułatwia trawienie. Jest żółciopędny. W lecznictwie naturalnym przygotowuje się też z niego syrop. Jeden lub dwa korzenie chrzanu utrzeć na tarce i zasypać paroma łyżeczkami cukru. Gdy puści sok, pić 2-3 łyżeczki dziennie.


Chrzan pospolity

Rośnie w stanie dzikim i w uprawach ogrodowych. Chrzan zdziczały jest trudny do wytępienia. 

Surowcem są świeże korzenie i liście. 
Skład chemiczny: korzeń chrzanu zawiera glikozyd synigrynę, rozpadającą się na cukier, olejek gorczyczny o działaniu bakteriostatycznym, Wit. C, węglowodany, tłuszcze, związki azotowe, sole mineralne zwłaszcza potasu, wapnia i fosforu. 

Zastosowanie
: Korzeń chrzanu w Niemczech i Francji od wieli lat był stosowany w medycynie wielu krajach. Świeży sok zmieszany z miodem stosowano w chorobach wątroby. W Bułgarii jako środek pobudzający apetyt, ułatwiający trawienie, przy podagrze i reumatyzmie, jako środek moczopędny. Podobnie w Rosyjskiej medycynie przy bólach artretycznych, kolce wątrobowej, kolce płucnej. 

Sok z amoniakiem używano do wcierań przy naderwaniu ścięgien, zapaleniu ścięgien. Okłady ze świeżego chrzanu-utartego na trudno gojące się rany. W Indiach z utartego chrzanu zalecano przy zapaleniu nerwu kulszowego. 
Utarty chrzan zmieszany z octem, śmietaną, cukrem jest powszechnie używaną odkażającą i ułatwiającą przyprawą do mięsa, wędlin, ryb. Ze względu na swe właściwości konserwujące od dawna był używany do przechowywania zapasów mięsa przez żeglarzy. Suchy korzeń wchodzi w skład pieprzu ziołowego. Liście z chrzanu dodaje się do kiszonych i marynowanych ogórków.

Uwolnieni od cierpień reumatycznych


Korzenie chrzanu gromadzą w swym składzie kilka razy więcej witaminy C niż cytrusy (nawet do 250 mg w 100 g) oraz sporą porcję karotenu (prowitaminy A). Mają też komplet minerałów, np. magnez, żelazo, wapń, potas i sporo łatwo przyswajalnej siarki, tarte korzenie chrzanowe, jako znana od stuleci przyprawa, znakomicie ułatwiają trawienie tłustych potraw oraz poprawiają i zaostrzają ich smak. Chrzan pobudza apetyt i aktywizuje wydzielanie soku żołądkowego u ludzi cierpiących z powodu niedokwaśności żołądka.

Często z utartych korzeni przygotowuje się ciepłe okłady w uporczywych bólach reumatycznych, artretycznych, nerwobólach, bólach mięśni i zapaleniu korzonków.

Syrop na apetyt

Utrzeć świeży chrzan (około 100 g) i dodać tę miazgę do pół szklanki przegotowanej i ostudzonej wody. Pozostawić przez pół godziny pod przykryciem. Następnie wycisnąć sok przez płótno i dodać 100 g płynnego miodu. Przyjmować po 1 łyżce stołowej 3 razy dziennie.

Źródło: Poradnik Uzdrawiacza

Okład na reumatyzm
Należy zetrzeć chrzan na miazgę i nałożyć na szmatkę. Ale uwaga! Przed nałożeniem tego opatrunku na ciało, należy zabezpieczyć skórę warstwą tłuszczu.
Lekkomyślne nałożenie chrzanu na nie zabezpieczone miejsce wywołuje nawet zapalenie skóry. Dlatego połóżmy ochronna warstwę kremu i dopiero na nią okład z chrzanu. Trzymamy go 15 minut, zdejmujemy okład, gdy poczujemy pieczenie. Zabiegi takie można można powtarzać przez kilka dni. Ból powinien ustać. Najlepszy do stosowania chrzan to korzeń świeżo wykopany. Jeśli skóra jest mocno zaczerwieniona, powinno się po usunięciu reszty chrzanu natrzeć ja kremem. więcej >> Reumatyzm

Woda chrzanowa na bóle kręgosłupa
Oto najprostszy sposób przyrządzenia wody chrzanowej: łyżkę stołową utartego chrzanu zalać szklanką przegotowanej wody i odstawić na kilka godzin. Smarować tą wodą bolące miejsca za pomocą waty 2 razy dziennie, rano i wieczorem. Wodę przechowywać w zakorkowanej flaszce w zaciemnionym miejscu. więcej >>

Kataplazm z chrzanu
Na bóle gośćcowe dobrze robi kataplazm (ciepły okład) na noc z chrzanu, soli, mąki i octu. Ucieramy niewielki kawałek chrzanu, dodajemy do niego podobną ilość mąki i soli. Dolewamy ocet i całość dobrze mieszamy. Powstałą masę rozcieramy na kawałku płótna, przykrywamy drugim kawałkiem, przykładamy na bolące miejsce i okrywamy flanelą. Pozostawiamy na kilka godzin.
Uwaga! Dobrze jest ciało natrzeć kremem przed nałożeniem opatrunku.

Nalewka na bóle rąk, nóg i kręgosłupa
Około 100 g chrzanu zalewamy szklanką czystej wódki, odstawiamy na tydzień w zakręconej butelce, odcedzamy przez gęste płótno. Powstałą nalewką smarujemy bolące miejsca na rękach, nogach i kręgosłupie.

źródło: Poradnik Uzdrawiacza