Sacarìa 3

Sacarìa

3

Quarta vision: ël gran sacerdòt Giosuè

¹Nosgnor a l’ha fame vëdde ‘l gran sacerdòt Giosuè, ch’a stasìa drit dëdnans a l’àngel ëd Nosgnor. Sàtana^[1] a stasìa a soa drita për acuselo.²Ma l’àngel ëd Nosgnor a l’ha dije a Sàtana: “Che Nosgnor at arpròcia^[2]! Che Nosgnor at arpròcia, chiel ch’a l’ha sernù Gerusalem. Vëddes-to nen che chiel-sì a l’é tanme ‘n brandon gavà dal feu?”. ³Giosuè, ch’a stasìa drit dëdnans a l’àngel, a l’era vestì ‘d vestimente maunëtte. ⁴Parèj, l’àngel a l’ha comandà ai sò ëstant: “Gaveje d’adòss cole vestimente spòrche”. Peuj a l’ha dije a Giosuè: “Varda, mi it gavo da còl toe colpe^[3]. Fate torna vestì con la ròba da festa”.

⁵Peui a l’ha comandà ch’a-j butèisso an sla testa na coron-a neta. E a l’han butaje an sla testa na coron-a neta, peui a l’han vestilo ‘d vestimente bianche dëdnans a l’àngel ëd Nosgnor.

⁶Peui, l’àngel ëd Nosgnor a l’ha diciarà a Giosuè: ⁷“Parèj a nunsia ‘l Signor dl’univers: Se ti ‘t vivras e travajeras conforma ai mè comandament, ti ‘t goerneras mia ca, it saras ël vardian dij mè andron e it faras intré an tra coj ch’as treuvo ambelessì. ⁸Scota, donca, Giosuè ‘l gran sacerdòt, e scoté ‘dcò vojàutri, ij sò colega, ch’i seve setà dëdnans a chiel: sie ‘n segn^[4] për l’avnì. Mi i mando mè sërvent, la Smens^[5]. ⁹Vardé la pera ch’i buto dëdnans a Giosuè: a l’é n’ùnica pera e a l’ha set euj; i-i graverai ansima n’iscrission. A dis che ‘l Signor dl’univers, ant un sol dì, a dëscancelerà la colpa dë sto pais. ¹⁰An col dì-lì minca n’òm a anviterà sò avzin sota soa vis e sota sò fié. I lo diso mi, ël Signor dl’univers”.

Nòte

1. O “l’acusator”.

2. O “ch’at crasa”.

3. O “ël pëccà”.

4. O “un presagi”.

5. O “ël branch”.