Isaia

22

Nosgnor a giudichera Gerusalem

¹Oràcol an sla comba dla Vision: “Përchè montevene tuti an sle trasse ‘d vòstre ca? ²La sità a l’é pien-a ‘d rabel; la sità a l’é pien-a ‘d gent ch’a fà baldòria.Ij tò mòrt a son pa tombà dë spa, nì a son mòrt an bataja. ³ij cap dl’armeja a son ëscapà vìa tùit ansema; ij tò vajant^[1] a son scapà lontan.Tuti coj ch’a son ëstàit trovà a son ëstàit fàit përzoné sensa ch’a sìa stàita tirà gnanca na flecia.

⁴Parèi mi i diso: “Vardme pa a pioré mèr. Serca nen ëd feme coragi për la dëstrussion ëd mè pòpol sensa difèisa^[2]. ⁵Përchè Nosgnor, Dé dl’univers, a l’ha progetà ‘d fé tombé an sla sità ‘n dì dë sparm, dëstrussion e confusion. Ant la Comba dla Vision: muraje che a ruin-o^[3] e la gent ch’a crija virà ‘nvers ël mont dël templ. ⁶J'Elamita a l'han ciapà la faretra e j'Aramé a rivo con ij sò cher da guèra e sivajé; j’òm ëd Chir a l'han gavaje la feudra a jë scu. ⁷Le pì bele an tra le toe valade a son pien-e 'd chèr da guèra; ij sivalié a son butasse tùit aranda a difèisa dle pòrte. ⁸Ij nemis invasor a gavo le defèise 'd Giuda. Ant col temp-lì vojàutri i vardave a l’armarìa dël Palass ëd la Foresta. ⁹I l'eve vëdù vàire ch'a fùisso le chërpure ant le muraje dla sità 'd David; i seve andàit a ‘nmagaziné d'eva ant la pëssin-a 'd sota. ¹⁰I l'eve contà le ca 'd Gerusalem e i l'eve campane giù vàire për fé për rinfosé le muraje. ¹¹I l'eve fàit un serbator an tra ij doi mur për l'eva dla veja pëssin-a: mach che i l'eve pa daje fiusa a col ch'a l'ha fàit tut sòn e che a l'avìa già prontalo da temp.

¹²An col di, Nosgnor, le Dé dl’univers a v'anvitava al pior e a la plenta, a tosoneve la testa e a vestive 'd tërliss ëd sach. ¹³Vojàutri, nompà, i feve festa e i ciame la gent a sté alegher! Vojàutri i dise: “Massé 'd beu e sgorzé 'd feje, mangé 'd carn e bèive 'd vin. Ch'as mangia e che as bèiva, përchè doman i saroma mòrt!”.

¹⁴Nosgnor, Dé dl’univers a l’é arvelasse e a l’ha dime ant j’orije: “Sicura, fin-a ch'i sareve nen mòrt, vòst pëcà a sarà pa ëspià. A lo dis ël Signor, Dé dl’univers”.

¹⁵Sòn a dis ël Signor, Dé dl’univers: “Fà vìsita da 's ministr, Sebna, che a l'é meistr ëd palass, e dije: ¹⁶Che dirit it l'has ti a sté ambelessì? Has-to ëd parent sotrà sì? Përchè ch’it prontes ambelessì na tomba?”. Chiel as fà scavé ‘n sepolcr ant la ròca; as fà sislé na bela tomba ch’a varda da l’àut. ¹⁷Travaj sgheirà! Nosgnor at farà pitòst campé lontan da sì a fòrsa, ti ch’it ses mach n’òm tra tanti. At farà ranché vìa con violensa. ¹⁸Parèj d'un balon at farà rolé da bin, anvers na tèra larga. Ambelelà ti t'andras a meuire e ij tò chèr pien ëd babìa a finiran, ti ch'it ses ël vituperi dël palass ëd tò sgnor! ¹⁹It gavrai la càrica; ti 't saras sversà da tò pòst.

²⁰An col di, mi i ciamerai Eliachim, fieul ëd Chilchia, mè servent. ²¹I lo vestirai ‘d toa tùnica, i lo sandrai dla toa s-cirpa e tuta toa autorità i la butrai an soe man. Chiel a sarà coma ‘n pare protetor për tuta la gent ëd Gerusalem e për ël pòpol ëd Giuda. ²²La ciav ëd la casà 'd David a sarà butà ansima a soe spale. Se chiel a doverta, gnun a podrà pi saré; se chiel a sara, gnun a podrà pì doverté. ²³A sarà butà parèj d'un paluch ant un leugh frem për esse un tròno d'onor e 'd glòria për la famija 'd sò pare. ²⁴Su chiel a chërseran d’importansa tuti coj ëd la casà 'd sò pare: dëssendensa e parentela. Fin-a ij tupin pì cit, da le san-e a le doje a saran fàit pende da col palùch.

²⁵An col temp, a dis ël Signor dl’univers, ël paloch piantà ant ël leu frem, a sarà gavà da sò pòst, a sarà s-ciapà e a tomberà për t èra an mandand a baron tut lòn che a l'era staje tacà. Përchè dabon, Nosgnor a l'ha parlà.

Nòte

1. Ebràich: “כָּל־נִמְצָאַ֙יִךְ֙[cal- nimëtsajich] tùit ij tò trovà (j'arfugià). ”Për otnì un paralelism pì strèit (vëdde “ ij tò cap”) i l'oma avù pì car dovré la forma 'n אַמִּיצַיִךְ (ʾammitsajich,“ ij tò pì fòrt”).

2. O “dla fija ‘d mè pòpol”.

3. As peul pijesse קִר (qir) parèj ëd “muraja” e 'nterpretelo parèj dël verb che a veul dì “pioré amèr (qir qir qiràh קִיר קִר קִירָה).” A l'é un paralelism pì strèit (ch'as nòta ant l'arferiment al crijé për esse giutà dla fin ëd la riga)e a ven a taj se as confrónta sia 'l verb che 'l sostantiv da na rèis, atestà an ugarìtich e àrab, che veul dì: "emëtte un son".