Osèa

6

¹"Vnì, tornoma a Nosgnor. Chiel, ch’a a l'ha colpine, an varirà; chiel, ch’a l'ha ferine a meisinerà nòste fërléche. ²Dòp doi di an farà torna vive , ël ters di an arlevrà e noi i vivroma an soa presensa. ³Arconossomlo, sercoma 'd conòsse Nosgnor! Chiel a vnirà ‘d sicur com a ven la primalba; a tornerà ‘d sicur tanme la pieuva d’invern, tanme la pieuva dla prima ch’ a bagna la tèra".

⁴Nosgnor a rëspond: “Còs l’hai-ne da fé con ti, Efraim? Còs l’hai-ne da fé con ti, Giuda? L’amor ch’it l’avìes për mi a l’é tanme la nebia dla matin, tanme la rosà che dun-a a spariss. ⁵A l'é për lòn che i l'hai faje fé a tòch dai profeta, i l'hai massaje con le paròle 'd mia boca, e mè giudissi a s-ciodrà parèj dla lus. ⁶Lòn che mi i veuj a l’é l’amor e pa nen ij sacrifissi, la conossensa ‘d Nosgnor e pa nen j’olocàust.

Infedeltà gròssa d'Israel

⁷Ma lor, coma ant ël santuari d’Adam^[1], a l'han trasgredì l'aleansa, a l'é ambele-là che a l'han tradime. ⁸Galad a l’é na sità 'd canaje che a pòrta marche 'd sangh. ⁹Parèj 'd bandì a la sosta, na còca 'd sacerdòt sassin an sla stra 'd Sichem; òi, a l'han fàit ëd përversità! ¹⁰A Betel i l'hai vedù 'd përversità da nen chërdje; a l'é ambelelà che Efraim a l'é prostituisse, che Israel a l'é anflasse.

¹¹Ëdcò ti, Giuda, it saras mëssonà. Ma mach ant ël moment ch’i arneuvrai la vita ‘d mè pòpol^[2].

Nòte

1. O “Coma ch’a l’ha fàit Adam”.

2. O “ch’i stabilirai torna mia gent”.