Esechiel

43

Artorn ëd la presensa gloriosa ‘d Nosgnor

¹Peui l’òm a l’ha mname a la pòrta ch’a vardava a levant. ²Ambelelà i l’hai vëdù la presensa gloriosa dël Dé d’Israel ch’a vnisìa da l’orient. Ël rabel ch’a la compagnava a l’era tanme na granda burià d’eva^[1] e soa presensa gloriosa^[2] a anrajava na tal lus da ‘nluminè tuta la tèra. ³Costa vision a smijava a cola ch’i l’avìa avù ant ël moment che Nosgnor^[3] a l’era vnùit a dëstruve la sità, e a cola ch’i l’avìa avù an sla rivera dël Chebar. Antlora i son prostërname con la front a tèra. ⁴La presensa gloriosa ‘d Nosgnor a l’é intrà ant ël templ an passand për la pòrta ch’a dà a orient. ⁵Antlora lë Spirit^[4] a l’ha alvame e mname ant l’andron intern. La presensa gloriosa ‘d Nosgnor a ‘mpinìa ‘l templ.

⁶Antramentre che col òm as tenìa an pé aranda 'd mi i l'hai antëndù cheidun ch’am parlava dal templ. ⁷A disìa: “Fieul d’òm, sta a sente. Costì a l’é ‘l leu ‘d mè tròno, lë scagn anté ch’i pògio ij mè pé. Ambelessì i starai për sèmper an mes al pòpol d’Israel. Mai pì, nì lor^[5] nì ij sò rè a profaneran mè nòm sant, nì për soe prostitussion ëspirituaj nì con le speuje e ij sepulcr dij sò rè. ⁸Ij sò rè a l’avìo butà la seuja e ij montant ëd soe pòrte aranda ‘d mia seuja e dij mè montant, con mach na muraja ch’am separava da lor. A l’avìo profanà mè nòm sant con d’assion tant abominèivole che ‘l feu ‘d mia ira a l’ha consumaje. ⁹Ora, venta ch’a slontan-o da mi tute soe prostitussion ëspirituaj e le speuje dij sò rè, mach apress mi i vivrai an mes ëd lor për sèmper.

¹⁰Për lòn ch’at riguarda, ti, fieul d’òm, al pòpol d’Israel, faje la descrission ëd ës templ përchè a l’abio onta ‘d soe colpe. Ch’a ciapo lë mzure ‘d sò progèt, ¹¹Cora ch’a l'avran avù onta 'd tut lòn che a l'han fàit, dëspieghje la forma dël templ e ‘d soa strutura, soe surtie e soe intrade, parèj come tùit ij sò aspet. Faje conòsse tute soe ordinanse, ij rituaj e le lege. Buta nèir sù bianch tut sòn e ch’a lo leso, përchè a peudo arlevé sò dissègn antregh e tùit ij sò regolament e a-j buto an pràtica. ¹²La lege dël templ a l’é costa-sì: tut ël teritòri ch’a ‘nviron-a la sima dla montagna a sarà da consideresse santissim^[6]. A l’é costa, donca, la lege dël templ.

L’autar dj’olocàust

¹³Coste a son lë mzure dl'autar an cùbit: soa base a l'era d'un cùbit d'autëssa për un cùbit ëd larghëssa: soa bordura d'antorn a l'era na branca. Sòn a l’é l'ampëduss dl'autar. ¹⁴Dal sòco ch'a pogiava për tèra fin-a a lë spian inferior, a-i j'ero doi cùbit d'autëssa e un cùbit ëd larghëssa: da la piatforma cita a cola pì gròssa a-i j'ero quat cùbit d'autëssa e un cùbit ëd larghëssa. ¹⁵Ël fuajé a l'era 'd quat cùbit e an sël fornel a-i j'ero quat còrn. ¹⁶Ël fuajé a l'era un quadrà perfet valadì longh dódes cùbit e largh d'àutri dódes. ¹⁷Lë spian dë'dzora a l'era un quadrà largh quatòrdes cùbit ëd larghëssa për d'àutri quatòrdes ëd longhëssa con n'orlo d'antorn ëd mes cùbit, e la base, d'antorn , d'un cùbit; ij sò scalin a l'ero adrëssà a levant.

Consacrassion dl’autar

¹⁸L’òm a l’ha adressame torna la paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, sta a sente. Sossì a l’é lòn ch’a comanda^[7] ‘l Signor Dé: Quand che l’autar a sarà butà ‘n pé, pront për smonje d’olocàust e sbrincelo ‘d sangh, a ventrà fé cost ritual. ¹⁹Ai sacerdòt levita, dissendent ëd Zadoch, ch’a son coj ch’a l’han da acostesse a mi për ufissié, daje ‘n bocin ch’a sarà sacrificà për l’espiassion dij pëccà. I lo diso mi, ël Signor Dé. ²⁰Peui it ciapras ëd col sangh e it lo spantieras ansima ai quat àngoj^[8] dl’autar, ij quat canton ëd la piataforma e dantorn a l’òrlo. A l’é parèj ch’it lo purificheras e it na faras l’espiassion. ²¹Pija peui ël vailèt dël sacrifissi espiatori e bruslo ant un leu separà dël templ, fòra dal santuari. ²²Dlë scond dì, parèj coma ch’it l’has fàit për ël bocin, presenta un boch ch’a l’abia gnun difèt, an sacrifissi për ël pëccà, e ch’as fasa l’espiassion ëd l’autar. ²³Terminà ‘l rit ëd purificassion, presenta un bocin e un moton dlë strop, tùit e doi sensa difèt, ²⁴e smonje al Signor. Ij sacerdòt a na camperan ëdzora dla sal e a jë smonran an olocàust al Signor.

²⁵Për set dì, ti ‘t ofriras n’olocàust për ël pëccà un boch al dì e a vnirà smonù ‘dcò un vailèt e un moton dlë strop ch’a l’abio gnun difèt. ²⁶Për na sman-a as farà l’espiassion dl’autar che parèj a sarà purificà e a resterà consacrà. ²⁷assà ch’a saran ij set dì, dal dì ch’a fà eut anans, ij sacerdòt a smonran ansima ‘d col autar j’olocàust e ij sacrifissi ‘d comunion. A sarà ‘ntlora che mi i sarai sodisfàit ëd vojàutri. I lo diso mi, ël Signor.

Nòte

1. O “ëd tante eve”, o “ël rabel ch’a fan j’onde dl’océan”, o “coma 'l breugg ëd le poderose onde d'un océan” cfr. Esechiel 1:24; Arvelassion 1:15; 14:2; 19:6.

2. O “soa glòria”.

3. L'ebràich a l'avrìa: “ i *(mi, am).” La letura a l'è dovùa a na confusion an tra yod (י, che a ìndica un pronòm a la prima përson-a) e 'd vav (ו, indicant un pronòm a la tersa përson-a). Càiche manoscrit ebràich medieval, la version greca 'd Teodossion e la Volgata an latin a l'han ambelessì un pronòm ëd la tersa përson-a, valadì: '' a*(chiel, a l'ha)''.

4. O “un vent”.

5. O “la ca d’Israel”, n’àutra manera për arferisse a j’Israelita.

6. Sant dël gré pì àut.

7. O “Sti-sì a son jë statut dl’autar”.

8. O “còrn”.