Deuteronòmi

30

N’apel a artorné a Nosgnor

¹Quand ch’as compiran an ti tute coste benedission o maledission ch’i l’hai nunsiate, e, dzurtut, quand ch’it saras an mes a le nassion anté che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà dësbergiairate, it l’has da fene na bela riflession ansima. ²Se, an col temp-là ti e tò fieuj i artorne al Signor vòst Dé, e s’i-j ubidisse con tut vòst cheur e con tuta l’ànima a tùit ij comandament ch’i l’hai date ancheuj, ³antlora ‘l Signor tò Dé at darà andré tut lòn ch’a l’ha gavate. A l’avrà misericòrdia ‘d ti e a cheujerà torna ansema toa gent da tute le nassion anté ch’a l’avia dësbergiairala. ⁴Bele s’it fussa stàit bandì ai confin dla tèra, ël Signor, tò, Dé, a vnirìa fin-a là a serchete për fete artorné, ⁵për fete intré ant ël pais ch’a l’era dij tò antich, e ti ‘t saran torna padron ëd cola tèra. Antlora it rendrai prosperà e numeros fin-a da pì ch’ij tò antich!

⁶Ël Signor, tò Dé, a cambierà^[1] tò cheur e ij cheur dij tò dissendent, parèj che ti voreras bin al Signor, tò Dé, con tut ël cheur e con tuta l’ànima, e ti ‘t peussa vive. ⁷Ël Signor, tò Dé, a farà tombé tute së mnasse^[2] dzura ij tò nemis ch’at t’avìo an ghignon e at përseguitavo. ⁸Ti torneras a scoté la vos dël Signor e ‘t compiras tùit ij comandament che ancheuj it dago.

⁹Ël Signor, tò Dé, at farà avèj na bon-a riussìa an tut lòn ch’it butras man a fé. At darà tante masnà e motobin ëd bestiam, e toa tèra a l’avrà na produssion bondosa, përchè ‘l Signor a l’avrà, n’àutra vira, l’anvìa ëd rend-te content coma ch’a l’avìa con ij tò antich. ¹⁰Ël Signor tò Dé a l’avrà piasì ëd ti s’i të scotes soa vos e s’it ubidisse ai sò comandament e ordinanse, coma ch’a son ëscrite an ës lìber ëd la Lej, e përchè ch’it saras artornà al Signor, tò Dé, con tut ël cheur e con tuta l’ànima.

La sernìa dla vita o dla mòrt

¹¹Për ti, costa Lej ch’it dago ancheuj a l’é nen tròp malfé, nì a l’é fòra da toa portà. ¹²A stà pa an cél, tant da leugn che ti ‘t l’abie da ciamé: “Chi mai podrà-lo monté an cél për andé a pijela parèj ch’i la podoma sente e ubidije?”. ¹³A stà gnanca da l’àutra banda dël mar, tant da leugn che ti ‘t l’àbie da ciamé: “Chi ch’a podrà mai travërsé ‘l mar parèj ch’i la podoma sente e ubidije”. ¹⁴Nò, la paròla a l’é motobin dapress a ti, a la man; a l’é an sij tò làver e an tò cheur, parèj ch’it peude feje ubidiensa.

¹⁵Stame bin a sente! Ancheuj it dago na sèrnita an tra la vita e la mòrt; an tra la prosperità e la dësgrassia. ¹⁶Ancheuj it comando ëd voleje bin al Signor, tò Dé, e dë scoté ij sò comandament, ordinanse e prescrission. S’it fas parèj, it vivras e ‘t saras fosonant, e ‘l Signor tò Dé a benedirà ti e la tèra ch’it ses an camin a intreje e andeje al possess. ¹⁷Contut, se tò cheur a së slontan-a da chiel e ti ‘t arfude dë scoté, se ti ‘t lasse anciarmé a rendje l’adorassion e servissi a d’àutri dio; ¹⁸ancheuj it nunsio ch’it andras sicur a la përdission. It vivras pa nen na bon-a e longa vita ant la tèra che adess, passà ‘l Giordan, i-i intreras për andeje al possess. ¹⁹Ancheuj ij pijo ‘l cél e la tèra coma ‘d testimòni contra vojàutri ch’ it buto dëdnans na sèrnita an tra la vita e la mòrt, an tra la benedission e la maledission. Ò se mach ti ‘t sernèissa la vita për vive, ti e toa dissendensa! ²⁰Veuje bin al Signor, tò Dé, scotlo e sije fedel: an chiel ti ‘t trovras la vita, e ‘l Signor at acordrà motobin d’agn për podèj abité an ës pais, col ch’i l’avìa promëtuje ai tò antich, a Abraham, a Isach, e a Giacòb.

Nòte

1. O “sirconsidrà”.

2. O “maledission”.