1Passà ch'a l'é stàit apopré un mèis, Nacas[1], re dj'Amonita, a lé partì për la guera e a l'ha butà camp contra 'd Jabes ant ël Galad. Antlora tuta la gent ëd Jabes a l'han dije a Nacas: "Trata n'aleansa con nojàutri e i saroma tò servent". 2Ma Nacas, l'Amonita a l'ha dije: "I traterai con voi mach a pat che vojàutri 'v fasé ranché via l'euj 'd drita, sòn për dëspresi anvers Israel antrega!" 3J'ansian ëd Jabes a l'han dije: "Dane mach set di, che noi i l'àbio la possibilità dë mné 'd nunsi an tut ël pais d'Israel. Se gnun a rivrà 'n nòst socórs, nojàutri 's rendroma a ti".
4Ij mëssagé a son rivà a Ghibea 'd Saul e a l'han dit tute coste paròle a j'orije dla gent: tùit a son butasse a crijé e a pioré. 5Ora Saul a marciava darera ai sò beu e a rivava da ij camp. Saul a l' ha ciamà: "Còs é-lo rivaje a la gent? Përchè a pioro?". Përparèj che a l'han contaje tut dj'òm ëd Jabes. 6Lë Spìrit ëd Nosgnor a l'ha sesì Saul ant ël moment ch’a l'ha scotà coste paròle: chiel a l'é stane ambrasà 'd flin-a. 7Ciapà 'n paira 'd beu e a l'ha faje a tòch. Peui a l'ha spedì coj tòch për mojen ëd nunsi travers tut ël teritòri d'Israel, an disend: "Tùit coj che a saran pa con noi e a seguiteran nen Saul e Samuel a l'han da spetesse d'esse tratà parèj 'd costi beu!" Antlora 'l Signor a l'ha fàit tombé lë sparm ansima a tuta la gent, e tùit a son assemblasse an armeja com a fùisso un sol òm.
8A Besech Saul a l'ha passaje an arvìsta. Ij fieuj d'Israel a l'ero tërzent mila e j'òmo 'd Giuda tranta mila. 9A l'ha dije ai mëssagé che a l'ero tornà: "Parlereve përparèj a j'òm ëd Jabes an Galad: Doman quand che 'l sol a sarà càud, i sareve salvà. "Ij nunsi a son andàit e a l'han arferije la neuva a j'òm ëd Jabes ch’a son arlamasse da la gòj. 10J'òm ëd Jabe a l'han dije da furb a Nacas e soa gent: "Doman noi i vniroma da ti e ti 't faras ëd nojàutri tut lòn che at piasrà". 11Ël di dòp Saul a l'ha schierà 'l pòpol an tre grop. Lor a son andàit ant ël camp dj'Amonita ant la matin bonora e a son andàit anans a bàtje fin-a la part pì càuda dël di. Ij dzorvivù a son sbardlasse tant da nen trovene doi ansema.
12Antlora la gent a l'ha dije a Samuel: "Chi é-lo ch’a disìa: A regnerà pa Saul dzora 'd noi? Dene coj òm e i-j butroma a mòrt!" 13Ma Saul a l'ha dit: "Nò! Gnun a sarà massà d'ancheuj. Përchè an ësto di Nosgnor a l'ha daje vitòria a Israel!" 14Samuel a l'ha dije al pòpol: "Dun-a! Doma a Ghilgal e confermoma ambelelà la monarchìa". 15Përparèj che tuta la gent a l'è portasse a Ghilgal, andova che Saul a l'é stàit stabilì rè dëdnans a Nosgnor. A son smonusse 'd sacrifissi 'd comunion al Signor. Saul e la gent a l'han fàit gran festa con argioissansa.
An ebràich "Nahash" a veul dì: serpent.