2 Samuel

16

David a ‘rsèiv ëd present da Ziba

¹David a l'avìa pen-a passà 'l cò dël mont, ch’a l'é rivaie ‘ncontra Ziba, servent ëd Mefiboset. Chiel a l'avìa na cóbia 'd borich anslà con ël bast, carià ‘d dosent miche 'd pan^[1], na senten-a 'd fogasse d'uva pàssola e sent cavagne ‘d fruta dë stagion con n'óiro ëd vin. ²Ël rè a l'ha ciamaje a Ziba: “Përchè pòrtes-to tut sòn?”. Ziba a l'ha rësponduje: “J'aso a son për la famija dël rè, përchè a peusso cavalchéje, ël pan e la fruta dë stagion a son da mangé për ij sò òm, e 'l vin për arlameve dal desert”. ³Ël rè a l'ha ciamaje: “Andova é-lo 'l fieul ëd tò padron?”. Ziba a l'ha rësponduje al rè: “A l'é restà a Gerusalem, përchè a l'ha dit: ‘D'ancheuj la casà d'Israel a tornerà andaré 'l regn dij mè grand’”. ⁴Ël rè a l'ha dije a Ziba: “Tut lòn ch’a l'era 'd Mefiboset adess a l'é tò. Ziba a l'ha rësponduje: “Mi 'm pròsterno ‘dnans ëd ti. Che i peussa sèmper gòde ‘d tò favor, mè sgnor e rè”.

Simei a maledis David e ij sò òm

⁵Ant ël moment che 'l rè a l'é rivà^[2] a Bacurim, varda-lì che n'òm, ciamà Simei, fieul ëd Gera, ëd la midema famija 'd Saul, a sauta fòra e, avzinandzje, as buta a crijasseje contra. ⁶Mentre che ‘l pòpol e ij soldà ch’a l’ero dantorn a David a soa drita e a manca a vnisìo anans fasendje da scòrta, chiel a l’era butasse a pijé a prassà ‘l rè David e ij sò servent^[3]. ⁷Antramente ch’a crijava soe maledission, Simei a disìa: “Va via! Spariss da sì! Ti, òm sanghinari, canaja^[4]! ⁸Nosgnor a l'ha castigate për tut ël sangh che it l'has spantià ant ël casà 'd Saul, për lòn che it l'has vorsù regné a sò pòst. Adess ël Signor a l'ha dàit ël regn ant le man ëd tò fieul Absalom. Ël maleur a l'é dzora 'd ti, përchè it ses n'òm sangonari”.

⁹Antlora Abisai fieul ëd Zeruia a-j disal rè: “Përchè cost can mòrt dovrìa-lo maledì ël rè, mè sgnor? Lasme andé che i-j tajo la testa!”. ¹⁰Ma 'l rè a l'ha dije: “Còs podomne fé, fieuj ëd Zeruia? Se chiel a crija contra, a l’é përchè ch’a l’é stàit Nosgnor ch’a l'ha dije: ‘Maledis David!’ Chi a podrà antlora dije: ‘Për che motiv has-to fàit sòn?’”. ¹¹Peui David a l'ha dije a Abisai e ai sò servitor: “Vëdde, pròpi mè fieul, mia carn e mè sangh, a serca 'd masseme, e l’istess a veul fé cost Beniaminita! Lasselo ch’am maledissa, përché a l’é Nosgnor ch’a l’ha dije ‘d felo! ¹²Miraco, Nosgnor a tnirà cont ëd mè magon^[5] e am rendrà bin për mal al pòst ëd la maledission d'ancheuj”.

¹³Parèj che David e soa gent a l'han seguità soa stra, combin che Simei ch’a marciava an sël coston da l'àutra banda dla colin-a, a andasìa anans a maledì David e an tirandje contra ‘d pere e ‘d tèra. ¹⁴A la fin ël rè e tut ël pòpol ch'a l'era con chiel a son rivà strach e svers a soa destinassion, andova che David a l'é arfisiasse.

Ël consèj d’Achitòfel

¹⁵Antant Absalom e tut ël pòpol, j’òm d'Israel a son rivà an Gerusalem, Achitofel a l'era con chiel. ¹⁶Antlora Cusai l'archita, amis ëd David, a l'ha dije: “Longa vita al rè! Longa vita al rè!”. ¹⁷Absalom a l'ha dije a Cusai: “Ciames-to costa-sì la lealtà ch’it l’has për tò amis? Ses-to pa partì con chiel? ¹⁸Cusai a l'ha replicà: “Nò^[6]. Mi i sarai leal a col che Nosgnor, e costa gent e tuti j'òm d'Israel a l'han sernù. ¹⁹Dël rest, chi dovrìa-ne serve? A dovrìa pa esse sò fieul? Coma che i l'hai servì tò pare, parèj i servirai ti.

²⁰Antlora Absalom a l'ha dit a Achitofel: “Dane ‘n bon consèj. Còs dovrìo-ne fé?” ²¹Achitofel a l'ha responduje a Absalom: “Va a cogete^[7] con le concubin-e 'd tò pare. Tut Israel a vnirà a savèj che ti 't ses rendute arpugnant a tò pare e antlora tùit ij tò partigian a saran motivà a dete ‘l sò apògg ëd lor”.²²Donca, a l’han drissà na tenda an sla trassa, e Absalom a l'é andàit a cogesse con le concubin-e 'd sò pare an facia ‘d tut Israel.

²³An coj di ël consèj d'Achitofel a l'era considerà tant 'me n'arvelassion profética. Sia David che Absalom a l'avìo sempe tenù an granda considerassion ij consèj d'Achitofel.

Nòte

1. La tradussion a séguita ël Qere e vàire manoscrit ebràich medievaj ant la letura 'd וְהַלֶּחֶם (vhallechem, "e 'l pan") pitòst che וּלְהַלֶּחֶם (ulhallechem, "e al pan") . La sintassi dël Masorétich a l'é ambelessì confondùa da la ripetission a dzoneus dla preposission, facilment ciapà da la paròla 'd prima.

2. An ebràich "a l'é vnùit a". La forma dël verb ant ël masorétich a l'é dësparìa. Cheicadun a l'ha pì car lese וַיַּבֹא (vaijavo) pitòst che וּבָא (uva', perfet con vav), ma sòn a l'é n'esempi andova la costrussion narativa 'd qatal a fà da 'ntrodussion a na sena neuva.

3. O “”ufissiaj”.

4. O “përvers”. Hebr. “òm ëd Belial”, bon a nen!

5. Difìcil ël test ebràich ambelessì. A sarìa mej lese con jë LXX, la Pessità sirìaca e la Vulgata בְּעוֹנִי (b'onji, "dzora 'd mia aflission") pitòst che 'l Chethib dël masorétich בָּעַוֹנִי (ba'avoni, "an sla mia trasgression"). Antramentre costa letura 'd Chethib as capiss tant 'me un genitiv ogetiv (visadì "l'eror o ël magon përpetrà ansima 'd mi"), che a l'é pa vàire ebràich. Ël Qere dël masorétich בְּעֵינֵי (b'eni, "ai mè euj"), a l'é ciapà tant 'me sinedoche për " mie lerme",che as propon pa come significà probàbil. La parola ebraica a l'é un dij ''sopherim tiqqune'', o "coression djë scriba".

6. An ebràich "Nò a col che Nosgnor a l'ha sernù, e costa gent, e tui j'òmo d'Israel, mi i sarai e con chiel i restrai." La tradussion a séghita ël Qere ant la letura 'd לוֹ ( lò, "[sarai] për chiel") pitòst che 'l masorétich לֹא (lo', "[i sarai pa]"), che ambelessì a l'ha pòch sens.

7. An "avzinandze", ël verb בּוֹא (bo') con la preposission אֶל ('el) a veul dì "vnì a" o "avzinandze", ma a ven ëdcò dovrà tant 'me eufemism për relassion sessuaj.