Michèa

4

¹Ora flagelte^[1], fija ansercià da ‘d trupe ‘d guerié^[2]. I soma assedià^[3]! A bato a barotà la ciafërla dël giùdes d'Israel.

Un re a vnirà e na rimanensa a fosonrà

²E ti, Betlem d'Efrata, combin che ti ‘t sia bin pcita për esse contà an tra le tribù ‘d Giuda, a l’é da ti ch’a-i nass-rà col ch’a l’ha da governé Israel. Soe rèis a fongo ant ël passà pì lontan, a ven-o da l’eternità. ³A l’é për lòn che Nosgnor a consegnerà ‘l pòpol d’Israel ai sò nemis^[4] fin-a al temp che cola ch’a l’ha da partorì a partorirà. Antlora lòn ch’a resta dij sò frej as reunirà con ël pòpol d’Israel. ⁴Chiel a vnirà a pasturé sò strop con ël podej ëd Nosgnor, con la glòria dël nòm ëd Nosgnor, sò Dé. A vivran an sicurëssa përchè chiel a sarà grand da ‘n cap a l’àutr dla tèra. ⁵Chiel a sarà la pas.

Quand che l’Assiria a l’avrà ocupà nòstr pais e a l’avrà ampadronisse dij nòstri rampar, i j’arviscoleroma contra set bërgé e eut capitani, ⁶ch’a pastureran con la spa ël pais dl’Assiria, ël pais ëd Nimrod con la spa dësfodrà. A sarà chiel ch’an libererà da l’Assiria quand l’Assiria a a l’avrà ocupà nòstr pais, e a l’avrà ampadronisse ‘d nòstre frontiere.

La rimanensa d’Israel an mes a le nassion

⁷Antlora la rimanensa ‘d coj ëd Giacòb a sarà, an mes ëd vàire pòpoj, coma na rosà ch'a riva da Nosgnor, coma dë stisse 'd pieuva an sl'erba, ch’a spera nen ant l'òm, ni a së speta gnente da j'uman.

⁸Antlora la rimanensa ‘d coj ëd Giacòb a sarà an tra le nassion, an mes ëd vàire pòpoj, com un leon an tra le bestie dla foresta, com un lionòt an tra jë stròp ëd moton ch’a passa, a scarpisa, a pòrta via e gnun a peul rancheje soa piàita. ⁹Ti leveras toa man contra ij tò aversari, e tùit ij tò nemis a saran rancà vìa.

¹⁰Nosgnor a dis: “An col dì-là i anienterai toa cavalerìa, e dësblerai ij tò cher ëd guèra; ¹¹i anienterai le sità ‘d tò pais, e i dëstruerai tute toe fortësse. ¹²I anienterai ij sortilegi ch’it tenes an man e ti ‘t l’avras pì gnun andvin ch’a viva an tra ‘d vojàutri. ¹³I gaverai vìa ij tò idoj e toe colòn-e sacre da ‘n mes a vojàutri e it podras pì nen prostërnete dëdnans a l'euvra dle toe man. ¹⁴I dësreiserai toe mistà d’Asera da ‘n mes a vojàutri e i dësblerai ij tò idoj. ¹⁵Con la flin-a, con ël fot, im pierai l'arvangia dle nassion ch'a l'han nen scotame.

Nòte

1. Ël verb ebràich גָדַד (gadad) a peul esse voltà sìa con “sugetesse a la flagellassion” sìa con “buté ansema ‘d trupe”. Flagellesse a l’era ‘n segn ëd deul (Deuteronòmi 14:1; 1 Rè 18:28; Geremìa 16:6; 41:5; 47:5).

2. La sità ‘d Gerusalem sota assedi.

3. O “A l'han aussà na trincea contra 'd noi”.

4. O “a-i chitrà”.