Sacarìa

8

Promësse ‘d pas e ‘d prosperità

¹Ël Signor dl’univers a l’a adressame soa paròla. A l’ha dime: ²Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘Mè amor pr ël mont Sion a l’é passionà e fòrt; i son consumame ‘d passion për Gerusalem’”.

³Sossì a nunsia ‘l Signor: ‘I tornerai a Sion, i la farai mia residensa. A la ciameran ‘Sità fedel’ e ‘l mont dël Signor dl’univers a lo ciameran ‘Ël Mont sant’.

⁴Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘Dj’òm e ‘d fomne d’età vansà a vivran torna ant le piasse ‘d Gerusalem, minca d’un ëd lor con sò baston an man. ⁵Jë stra dla sità a saran torna pien-e ‘d fieuj e ‘d fije ch’a gieugo’.

⁶Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: “Se a coj ch’a son dzorvivù dë sto pòpol tut sòn a parèiss nen possibil, parèj a l’é nen për mi. I lo diso mi, ël Signor dl’univers’.

⁷Sussì a nunsia ‘l Signor dl’univers: “I salverai mè pòpol. I-j farai ven-e dai pais d’orient e d’ocident. ⁸I-i farai ven-e a stansiesse a Gerusalem. Lor a saran mè pòpol, e mi i sarai sò Dé, in vrità e giustissia”.

⁹Sussi a nunsia ‘l Signor dl’univers: “Perdeve nen ëd coragi, vojàutri ch’i scote coste promësse dai làver dij profeta ch’a j’ero là quand ch’a son ëstàite posà le fondassion dël templ dël Signor dl’univers, e che ora as arcostruv. ¹⁰Anans ëd coj dì-lì, ël travaj dj’òm as pagava pa e col dle bestie a frutava gnente. Gnun a podìa meuire sicur pr’ ël privo dij nemis: mi i l’avìa consentì che j’òm as afrontèisso j’un j’àutri. ¹¹Ora, contut, i traterai pì nen com anans ij dzurvivù dë sto pòpol. I lo diso mi, ël Signor dl’univers. ¹²Përchè a-i sarà torna ‘n temp tranquil ëd sëmna; le vigne a porteran ëd frut bondos e le tère dij bon arcòlt; a sarà generosa la rosà dël cél, e mi i darai tuti sti beni ai dzurvivù dë sto pòpol. ¹³A vojàutre, Giuda e Israel, ch’i j’ere ‘n tema ‘d maledission an tra ij pòpoj, iv salverai e i sareve ‘n motiv ëd benedission. Avèj nen tëmma! Feve coragi!”.

¹⁴Sussì a nunsia ‘l Signor dl’univers: “Quand che ij vòstri antich a l’avìo provocame^[1], mi, ël Signor dl’univers, i l’avìa pijà la decision ëd castigheje e i j’ero pa ringretame ‘d lòn. ¹⁵Adess, contut, Giuda e Gerusalem, i l’hai pijà la decision d’ampinive ‘d beni. Avèj nen tëmma! ¹⁶Coste-sì a son le còse ch’i l’eve da buteje an pràtica: Dì la vrità j’un a j’àutri. Che le sentense dij tribunaj a sio giuste e a faso sté tuti an pas. ¹⁷Comploté nen lòn ch’a l’é mal j’un anvers dj’àutri. Favorisé nen ëd giurament fàuss - cole-lì a son tute còse ch’i l’hai an òdio. I lo diso mi, ël Signor.

¹⁸Ël Signor dl’univers a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: ¹⁹“Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘D’ora anans, për la gent ëd Giuda, ël digiun dij mèis ch’a fan quat, sinch, set e des a saran ëd feste ‘d gòj e d’alegrìa, voleje donca bin a la vrità e a la pas’.

²⁰Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: “A vniran d’àutri pòpoj e dj’abitant ëd gran sità. ²¹J’abitant d’una sità a andran a trové coj dl’àutra e a diran: ‘Andoma a supliché ‘l Signor dl’univers ch’an daga soa grassia’. E j’àutri a rëspondran: ‘I-i vnoma ‘dcò nojàutri!’. ²²Dij gran’ pòpoj e nassion a vniran a Gerusalem a supliché ‘l Signor dl’univers ch’a-j daga soa grassia.

²³Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: “An coj dì-là, ëd gent ëd lenghe diverse ch’a rivo da tute le nassion, a s’ambrancheran al mantel d’un giudé e a-j diran: ‘I vorsoma ven-e con vojàutri, përchè ch’i l’oma savù che Dé av sta dacant”.

Nòte

1. O “quand ch’a l’avìo fame vnì anrabià”.