Giona 3

3

Conversion ëd Ninive e përdon divin

3:1 Costa paròla ‘d Nosgnor a l'é stàita adressà a Giòna për la sconda vira. 3:2 "Àuss-te e và a Ninive, la granda sità e nunsje lòn ch'it dirai". 3:3 Antlora Giòna a l'é ausasse e a l'é andà a Ninive conform a la paròla 'd Nosgnor. Ninive a l'era na sità granda dëdnans a Dé, a tre giornà d'marcia¹. 3:4 Giòna a l'é ancaminasse a travërsé la sità për na giornà 'd camin e a predicava: "Ancora quaranta dì e Ninive a sarà dësblà".

3:5 Ij sitadin ëd Ninive a l'han chërduje a Dé e tuti, rich e pòver², a l'han proclamà 'n digiun, a son vëstisse 'd sach. 3:6 Rivà la notissia fin-a al rè 'd Ninive, chiel a l'é ausasse dal tròno, al'é gavasse 'l mantel real, a l'é coatasse 'd sach e a l'é setasse ant la sënner.

3:7 Peui a l'é stàit proclamà a Ninive sto decret, për comand dël rè e dij sò grand: "Òm e bestie, grand e cit, che a tasto gnente, cha vado nen an pastura, ch'a bèivo d'eva. 3:8 Òm e bestie ch'as coato 'd sach e ch'as anvòca Dé con tute le fòrse; mincaun ch'as converta da soa cativa stra e da la violensa ch'a fan con soe man³. 3:9 Chi sà che Dé a cambia nen idèja, che an compassion-a, a vada a chité 'l feu 'd soa flin-a parèj che nojàutri i meuiroma nen?". 3:10 Dé a l'ha vëddù soe euvre 'd lor, visadì, ch’ a j'ero convërtisse da sò comportament gram, e Dé a l'é comovusse për lòn ch'a riguardava 'l mal ch'a l'avìa mnassà 'd feje e a l’ha acordaje soa grassia⁴.

Nòte

1 O “Ninive a l’era na sità inmensa, tant ch’a-i vorìa tre dì për travërsela tuta”.

2 O “dal pì grand ëd lor al pì cit”.

3 L’amonission dël rè a s’arfà al pì gran dij pecà ‘d Ninive. Violensa fisica e ingiustissia social a j’ero le particolarità pì amportante dl’imperi d’Assiria (cfr. Neemia 3:1).

4 O “a l’ha arnunsià ‘d fejlo”. L’amonission profètica (v. 4) a contenìa na condission, visadì, ch’e l’esecussion dla condan-a dla sità a l’era davzin-a - s’a fussa nen arpentìsse a sarìo stàit desblà. Quand ch’a l’han falo, Nosgnor a l’ha “cambià idèja”, a l’ha pì vorsù felo. Che Nosgnor “a cambia idèja” a l’é ‘n fàit ch’a l’é dël tut conform a soa sovranità e inmutabilità, dàit che Chiel a stabilìss tant ij mojen che ij fin ëd Sò sovran volèj (Geremìa 18:7-10).

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë