2 Samuel

4

Sassinat d’Isboset

¹Quand Isboset, fieul ëd Sàul, a l’ha savù che Abner a l’era mòrt a Ebron, a l’é përdusse d’ànim e tut Israel a l’é restane stravirà.

²Ël fieul ëd Sàul a l’avìa doi òm ch’a l’ero dj’ufissiaj specialisà ant j’incursion. As ciamavo Bana e Recab, fieul ëd Rimmon ëd Berot, beniaminita (Berot a l’é da consideresse ‘d pertinensa ‘d Beniamin ³përchè coj ëd Berot a l’ero scapà a Ghitaim e ancora al dì d’ancheuj a n’han la residensa coma dj’imigrà). ⁴Ora, Giònatan, fieul ëd Sàul, a l’avìa ‘n fieul ch’a l’era në stròpi da tùit e doi pé. A l’avìa sinch agn quand la neuva al rësguard ëd Sàul e Giònata a l’era rivà da Jezreel. Soa guernanta a l’avìa tiralo sù e a l’era scapà, ma ant la pressa dë scapé, chiel a l’era cascà a tèra e a l’era restà në stròpi. Sò nòm a l’era Mefiboset.

⁵Ora, ij fieuj ëd Rimmon ëd Berot, Recab e Bana, a j’ero ancaminasse ant l’ora pì càuda dël dì për andé a ca ‘d Isboset, damentre che chiel as godìa sò arpòs dël dòp-disné. ⁶A-j son entrà antëcà con la finta ‘d pijé ‘d gran e a l’han frapalo a mòrt ant lë stòmi. Apress, Recab e sò frel Bana a son scapà.

⁷A j’ero intrà antëcà^[1] damentre che Isboset a l’era ‘n camin d’arposesse an sò let an soa stansia. A l’han frapalo a mòrt e peui a l’han tajaje la testa. Con cola testa a l’avìo marcià për tuta la neuit për l’Arabà. ⁸A Ebron a l’han portaje a David la testa ‘d Isboset, e a l’han dije: “Varda-sì la testa d’Isboset, fieul ëd Sàul, ël tò nemis, col ch’a l’avìa tentà ‘d massete! Ancheuj Nosgnor a l’ha rendù giustissia al rè, nòst signor, contra Sàul e ij sò dissendent!”.

⁹Ma David a l’ha rësponduje a Recab e a sò frel Bana, fieuj ëd Rimmon ëd Berot. “Com a l’é vera che Nosgnor a l’ha salvame da tùit ij pericoj, ¹⁰it diso che col ch’a l’avìa nunsiame che Sàul a l’era mòrt, bele s’a pensava d’esse arseivù coma ‘n mëssagé ‘d bon-e neuve, i l’hai ciapalo e massalo a Ziklag. Cola-lì a l’é stàita soa ‘rcompensa! ¹¹Ora, vojàutri, criminaj ch’i seve, i l’eve sassinà an soa ca, an sò let medésim, n’òm nossent. Penseve-ne adess ch’iv ciamrai nen cont ëd sò sangh e ch’iv fasa pa dësparì da la fàcia dla tèra?”.

¹²A l’é parèj che David a l’ha daje l’órdin ai sò òm ëd buteje a mòrt. Apress, a l’han tajaje le man e ij pé e a l’han penduje, coj doi òm, dacant a j’aque d’Ebron. Ma la testa d’Isboset a l’han fala sotré ant la tomba d’Abner, a Ebron.

Nòte

1. Sto-sì a l’é na conta pì detalià dl'istess episòdi.