1 Samuel

24

David a salva la vita ‘d Sàul

¹Da là David a l’é montà për ëstabilisse ant ël desert d'Engadi. ²Dël moment che Sàul a l'era tornà da l'assion contra ij Filisté, a l'han arferije: “Varda, David a l'é ant ël desert d'Engadi”. ³Antlora Sàul a l'ha sernù tremila òm vajant da tut Israel e a l'é partì a l'arserca 'd David an facia ai Ròch dij Cravieuj. ⁴Rivà ch’a l’era al pascagi dle feje che a l'é an sla stra, Sàul a l'é intrà drinta a na balma për fé ij sò bzògn^[1]. Ora David e ij sò òm a l'ero stërmasse al fond dla midema balma. ⁵J'òm ëd David a l'han dije: “Costì a l'é 'l di che Nosgnor at dis: ’I son mi ch’i buto tò nemis an toe man, e ti 't faras ëd chiel com at piasrà!'’'. Antlora David a l'é acostasse a Sàul dë stermà e a l’ha tajà la broa dël mantel ëd Sàul, sensa che l'àutr as n'antajèissa. ⁶Ma dòp d’avèjlo fàit, David a l'é sentusse 'l baticheur për avèje tajà la bordura dël mantel ëd Sàul. ⁷Peui a l'ha dije ai sò òm: “Che Nosgnor am preserva da féje na ròba përparèj a mè sgnor, al consacrà ‘d Nosgnor, visadì dë slonghé mia man dzora 'd chiel përchè chiel a l'é bin l’onzù ëd Nosgnor. I-j farai gnun mal”.

⁸Con ëste paròle, David a l'ha dëstornà ij sò òm e a l'ha pa permëtuje che loras ësvantèisso contra ëd Sàul. Parèj, Sàul a l'é surtì da la balma e a l'é tornà an sla stra. ⁹Ëdcò David a l'é alvasse e, surtì ch’a l’era da la balma, a l'ha criaje a Sàul: “Rè, mè sgnor!” Sàul a l'é virasse a vëdde, antramentre David as cinàva, prostërnandse fin-a për tèra, ¹⁰e a l’ha dije: “Për che motiv, it ëscote la vos che at dis: ‘Varda-sì David che a l'é an serca 'd toa ruin-a’? ¹¹Varda, d'ancheuj ij tò euj a l'han vëddù che Nosgnor a l'avìa butate an cost di-sì an mie man ant la balma. A l'avìo proponùme 'd massete, ma mi i l'hai avù misericòrdia 'd ti e i l'hai dit: ‘I dëstenderai pa mia man dzora'd mè sgnor, përchè chiel a l'é 'l sacrà dël Signor’. ¹²Varda, car ël mè pare, la broa dël mantel an mia man: ant ël moment che i l'hai dëstacate sta bordura da tò mantel ant la balma, it vëdde ch’i l'hai pa massate. Donca, vëdd e arconòss che an mi a-i é gnente 'd pervers nì d'arvira, e i l'hai pa pecà contra 'd ti; nopà ti, it vade montand ël truch a mia vita për crasela”. ¹³Che Nosgnor a peussa esse giùdes an tra mi e ti e am fasa giustìssia 'l Signor për ti, përchè mia man a sarà mai dëstèisa dzora 'd ti për fete ‘d mal. ¹⁴Com a disìa 'l proverbi d'antan: ‘La përversità a jë s-ciòda da coj ch’a son sensa religion. Mia man a sarà pa contra 'd ti”. ¹⁵Contra 'd chi é-lo surtì ël rè d'Israel? Chi é-lo ch’it jë core dapress? A ‘n can mòrt, a na pùles! ¹⁶Nosgnor a peussa esse n’àrbiter an tra mi e ti, ch’a vëdda e giùdica mia càusa e am fasa giustissia dëdnans a ti”.

¹⁷Quand che David a l'ha chità 'd dì coste paròle anvers ëd Sàul, Sàul a l'ha dit: “E-la cola-lì toa vos përdabon? Car ël mè fieul!” Sàul a l'ha aussà parèj soa vos e a l'é butasse a pioré. ¹⁸Peui a l'ha seguità anvers ëd David: “Ti 't ses ëstàit pì giust ëd mi, përchè it l'has rendume 'l bin, antramentre che mi i l'avìa fate dël mal. ¹⁹D'ancheuj ti't l'has fame vëdde ch’it agìsse da bin con mi; che Nosgnor a l'avìa butame an tò podèj ma ti't l'has pa massame. ²⁰An efet, col che a l'è che, an trovand sò nemis an sò podèj, a lo lasserìa andé an pas për soa stra? Che Nosgnor at renda dël bin ëdcò për ël rësguard che ancheuj ti 't l'has avù për mi! ²¹Ora, mi i sai për da bon, che ti't saras rè e che 'l regn d'Israel a sarà frem an toe man. ²²Donca fame giurament për ël Signor, che it ëstermineras pa ij mè dissendent e che mè nòm a sarà nen dëscancelà da la ca 'd mia famija”.

²³David a l'ha promëttùjlo con giurament a Sàul. Costì antlora a l'é tornass-ne a ca soa, nopà David e ij sò òm a son montà ant un leu sicur ëd sosta.

Nòte

1. A la létera: ''për coatesse ij pé''.