Ël pòpol a prega an favor dla bon-a riussìa dël rè an bataja. Quand che 'l re a diciara ch'a l'ha la certëssa che Nosgnor a scotrà la preghiera 'd sò pòpol, lor a confermo la fiusa ch'a l'han che Nosgnor a-j darà la fòrsa necessaria për compì lòn ch'a l'ha 'n cheur.
1Pr' ël diretor dla mùsica; Salm ëd David. Che Nosgnor at rësponda ant ël dì dël perìcol; ch' ël Dé 'd Giacòb at buta 'n sicurëssa! 2Che Chiel at agiuta da Sò santuari e ch'at daga sostegn dal mont ëd Sion. 3Ch' a ten-a an considerassion toe oferte e ch'aceta ij tò sacrifissi complet[1]. (Interludi).
4Ch' at conceda lòn che tò cheur a l'ha n'anvìa; ch'a daga na bon-a riussìa ai tò propòsit. 5Che nojàutri i peussa celebré toa vitòria e levé an àut nòstri drapò an nòm ëd nòst Dé. Che Nosgnor a peussa scoté tute toe supliche. 6Ora i l'hai la certëssa che Nosgnor a darà la vitòria al rè ch'a l'ha sacrà, ch'a-j rëspònd dal santuari dël cel, ch'a-j farà vëdde ij prodis ëd Sò brass vitorios. 7A-i son coj ch'as fido dij sò cher ëd guèra, d'àutri 'd sò cavaj, ma nojàutri i 'nvocoma 'l nòm ëd Nosgnor, nòst Dé. 8Lor a robatran për tèra, ma nojàutri i staroma frem. 8Dà la vitòria a nòst rè, Nosgnor! Scota nòst crij d'agiut.
O “olocàust”.