Surtìa

11

Anonsi dla piaga ch’a fà des: la mòrt dij prim-génit

¹Ël Signor a l’ha dit a Mosè: “I manderai ancora n’àutra piaga contra ‘l Faraon e contra l’Egit. Apress ëd lòn, ël Faraon av lasserà seurte dal pais. An efet, tant a n’avrà pro ‘d vojàutri che a sarà chiel a forseve a andé vìa për sèmper. ²Dije a tuti j’Israelita, òm e fomne, ch’a ciamo ai sò vzin ëd ca egissian d’oget d’argent e d’òr. ³Ël Signor a va fè che j’Egissian a vardo ‘l pòpol con simpatìa. Mòsè medésim a l’era motobin considerà an Egit, tant da j’ufissiaj dël Faraon che dal pòpol.

⁴Mosè a l’ha dìt al Faraon: “Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor: ‘Ancheuj a mesaneuit mi i passerai an mes a l’Egit, ⁵e a meuireran tùit ij prim-génit, dal prim-génit dël Faraon regnant fin-a a col dla s-ciava ch’a travaja a meule ‘l gran, e ‘dcò ij primm-génit ëd tute le bestie. ⁶An tut ël pais d’Egit as ausserà ‘n crij tan grand che gnun a l’ha mai sentine un parèj nì ch’a lo sentirà pì. ⁷Ma an tra j’Israelita a-i sarà tanta ‘d cola pas ch’as sentirà gnanca ‘n can ch'a baula. Antlora i savreve che ‘l Signor a fà na distinsion an tra l’Egit e Israel. ⁸Antrlora tuti costi ufissiaj che adess at anviron-o, Faraon, a vniran a prostërnesse dëdnans a mi e im diran: ‘Për piasì, vatne vìa con tut ël pòpol ch’at ven dapress’. Apress ëd lòn im n’andrai”. Apress ëd lòn Mosè, pien ëd rabia, a l’é andass-ne da dnans al Faraon.

⁹Nosgnor a l’avìa dit a Mosè: “Ël Faraon a të scoterà nen, e parèj, ant vl pais d’Egit, ancora as moltiplieran ij mè prodis.

¹⁰Mosè e Aron a l’han fàit tuti sti prodis a la presensa ‘d Faraon, ma Nosgnor a l’avìa andurije ‘l cheur, e chiel a vorìa nen lassé seurte j’Israelita da sò pais.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë