Surtìa

31

J’arté de l’euvra dël Santuari

¹Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: ²“Varda, i l’hai sernù a tìtol përsonal Bessalel, fieul d’Uri e novod d’Ur, dla tribù ‘d Giuda. ³I l’hai ampinilo dlë spirit ëd Dé^[1] përché ch’a l’abia ‘d talent, inteligensa e conossensa, e ch’as n’antenda an tute sòrt ëd travaj: ⁴creassion artistica; sislé l’òr, l’argent e ‘l bronz; ⁵tajé ‘d pere da monté an òr; antajé ‘l bòsch e ‘d fé qualsëssìa àutr travaj.

⁶I l’hai daje për agiutant Oliab, fieul d’Achisamach, dla tribù ‘d Dan, e i l’hai dotalo ‘d bon-e man për fé tùit j’àutri mësté artesan, përch’ a buta an esecussion tut lòn ch’i l’hai comandate: ⁷la Tenda dël Rëscòntr^[2], l’Érca dl’Aleansa, ël Cover-cc dël përdon ch’a-i stà dzura, tuti j’asi dla tenda, ⁸la tàula con tùit ij sò asi, l’autar dl’ancens, ⁹l’autar dj’olocàust con tùit ij sò asi, ël lavàbos con sò sòco, ¹⁰le decorassion religiose, le vestimente sacrà dël sacerdòt Aron e dij sò fieuj për l’esercissi dël sacerdòssi, ¹¹l’euli dl’unsion santa e l’ancens aromàtich për ël santuari. J’arté a l’han da fé tut conform a tut lòn ch’it l’hai comandate.

Ël Saba e j’àutri dì d’arpòs

¹²Nosgnor a l’ha ancora dije a Mosè: ¹³“A j’Israelita dije ch’a sio diligent ant l’oservansa dij mè dì d’arpòs, përchè da na generassion a l’àutra, coj dì-lì a saran na marca dl’Aleansa antra mi e vojàutri. A son dàit a vojàutri parèj ch’i arconòsse che mi i son ël Signor, col ch’av rend sant. ¹⁴Ël Saba a sarà sacrà për vojàutri, i l’eve da osservelo. Coj ch’a lo profano a saran condanà a mòrt: tuti coj ch’a travajeran an col dì-lì a saran tajà fòra dal pòpol. ¹⁵A-i é ses dì për travajé, ma ‘l dì ch’a fà set a l’é ‘l Saba, consacrà a mi, ël Signor. Chi ch’a travaja ‘d Saba a sarà condanà a mòrt. ¹⁶J’Israelita, donca, a osserveran ël Saba e a na faran un dì d’arpòs da na generassion a l’àutra. Sto-sì a l’é n’òbligh ch’a l’ha da fé con l’Aleansa e ch’a resta për sèmper. ¹⁷A sarà na marca përpètua an tra mi e j’Israelita, dagià che an ses dì, mi, ël Signor, i l’hai fàit ël cél e la tèra, e ‘l dì ch’a fà set i son arposame e i l’hai tirà ‘n sospir ëd soliev.

¹⁸Quand che Nosgnor a l’ha finì ‘d parlé con Mosè an sla montagna dël Sinai, a l’ha daje le doe tàule dl’Aleansa, le tàule ‘d pera, scrite da soa man medésima^[3].

Nòte

1. L’espression “ampinì dlë spirit ëd Dé” a veul dì che a na përson-a a l’é dàita n’abilità stravisa, dzurnatural. për fé lòn che Nosgnor s veul ch’a sia fàit. As dis parèj soens për quaidun ch’a l’ha capacità o potensa strasordinaria. L’imagine ‘d “ampinì” ëd sòlit a veul dì “esse soto a ’l contròl dlë Spirit”, parèj che lë Spirit ëd Nosgnor a sia la fòrsa dominanta an soa vita.

2. O “Tabernàcol”.

3. O “dal dil ël Nosgnor”.