Contnù [stërmé]
1Ij proverbi ‘d Salomon.
Un fieul giudissios a fà gòj a sò pare; un fieul ësvantà[1] a l’é na cros për soa mare.
2A dan gnun ver profit ij tesòr aquistà con la malissia, ma la dritura[2] at salva da la mòrt.
3Nosgnor a pija pa për la fam l’ànima dij giust, ma a sodisfa nen l’aptit dij malign.
4Ij fagnan a dvento bin tòst pòver, ma as anrichisso coj ch’a travajo con diligensa. 5Coj ch’as dan da fé ant ël temp ëd la mësson a son ëd fieuj bin giudissios, ma coj ch’a deurmo quand ch’a dovrìo mèje a son na dësgrassia.
6A pieuvo ‘d benedission an sla testa dij giust, ma a l’é l’infamia ch’a quata ij malign[3].
7La memòria dij giust a sarà benedìa, ma ‘l nòm dij malign a sarà dësmentià[4].
8Ij savi ‘d cheur as arlegro d’arsèive d’amaestrament[5] ma ij babiliard a l’é mej perdje che trovèje[6].
9Na condòta onesta a l’é la pì sicura, ma na condòta përversa a sarà bin tòst arconossùa e a ‘rseivrà sò castigh..
10Coj ch’a sghicio l’euj a lòn ch’a l’é nen giust a van a l’ancontr ëd sagrin, e ‘l babiliard a cascherà an ruin-a.
11La boca dël giust a l’é ‘n poss ëd vita, ma la boca dij malign a stërma d’intension violente.
12L’òdio a cissa ‘d discòrdie ma l’amor a quata tute le trasgression.
13As treuva ‘d saviëssa an sij làver dla përson-a giudissiosa, ma ij segn ëd legnà an sla schin-a dij folitro.
14Ij savi a fan tesòr ëd conossensa, ma la boca d’un folitro a ‘nvita la rovin-a.
15La richëssa a l’é piassa fòrt dlë sgnor, la povertà la rovin-a dël pòver.
16L’arcompensa dël travaj dël giust a l’é la vita, ma lòn ch’a vagna ‘l malign a l’é mach ël castigh ëd sò pëccà.
17Col ch’a fà tesòr dj’amaestrament a marcia an sla via dla vita, ma col ch’a ‘rfuda la coression a va a ramengh.
18Stërmé l’òdio at rend n’ipòcrita[7]; sparlé dj’àutri at rend un fòl.
19L’òm ch’a ciaciara tròp a casca ‘n pëccà ma l’òm ëd pòche paròle a l’é pì savi. 20La lenga dël giust a l’é tanme d’argent soasì, ma ij pensé[8] dël malign a l’han gnun valor. 21Le paròle dël giust a son ëd nutriment për tanti, ma ij folitro a meuiro për mancansa ‘d cognission.
22A l’é la benedission ëd Nosgnor ch’a rend ësgnor[9]; a-i é pì gnente da gionteje.
23Al folitro a-j fà piasì ‘d fé ‘l mal; a l’òm giudissios a-j fà piasì la saviëssa.
24Ëd lòn che ‘l malign a l’ha tëmma a-j rivrà, ma ‘d lòn che ‘l giust a l’ha ‘nvìa a-j sarà acordà.
25La tempesta a l’é passà e a l’ha portasse vìa ‘l malign, ma ‘l giust a l’ha ij pé bin piantà e a-j fà gnente[10].
26Tanme l’asil a l’é pr’ ij dent e ‘l fum për j’euj, parèj a son ij plandron për coj ch’a-j dan ëd travaj da fé.
27Esse timorà ‘d Nosgnor a slonga la vita, ma j’agn ëd coj ch’a rispeto nen Nosgnor[11] a saran scorsà.
28La speransa dël giust as compiss, ma lòn ch’a së speto ij malign as perd an gnente.
29La vìa ‘d Nosgnor a l’é la fòrsa ‘d coj ch’a vivo con dritura, ma a l’é la rovin-a dij malèfich.
30Ël giust a sarà mai dëspiassà ma ij malign a staran nen tant an sla tèra.
31La boca dël giust a fà chërse la saviëssa[12], ma la lenga përversa[13] a mérita d’esse tajà.
32Il làver dël giust a san lòn ch’a l’é acetabil, ma la boca dël malign a pronunsia ‘d paròle përverse.
O “fòl”.
O “l’onestà”.
O “la violensa a quata la boca dij malign”.
O “a marsa”.
O “dij comand”.
O “a cascheran”, “a saran rovinà”.
O “un busiardon”.
O “ël cheur”.
O “ch’a dà ‘d richëssa”.
O “a l’ha ‘d fondassion ëstàbil”.
O “dij malign”.
O “a dà ‘d bon consèj”.
O “dël trasson”.