Isaia

2

Ël Regn ëd Nosgnor ch’a vnirà

¹Costa-sì a l’é na vision che Isaìa, fieul d’Amos, a l’ha avù al rësguard ëd Giuda e ‘d Gerusalem. ¹Ant ij dì darié, ël mont ëd la ca ‘d Nosgnor a sarà ël pì àut - ël leugh pì d’amportansa dla tera. As alvarà bin dzura dj’àutri mont, e ‘d gent da tut ël mond as arvërsrà ansilà për rendje onor a Nosgnor. ³Ëd gent da tute le nassion a vniran e a diran: “Vnì, montoma a la ca ‘d Nosgnor, la ca dël Dé ‘d Giacòb. Ambelelà Chiel an mostrerà soe vie, e nojàutri i marceroma an sij sò senté. Përchè la dotrin-a ‘d Nosgnor a seurtirà da Sion, soa paròla a seurtirà da Gerusalem. ⁴A sarà Chiel ël Giudes an tra le nassion, Chiel a farà da àrbiter dzura ij pòpoj. Ant la fòrgia a modlaran soe spa për fé dë slòire, e dle soe lanse a na faran ëd mëssòire. A-i saran pa pì ‘d nassion ch’a ampugneran la spa contra n’àutra, nì a s’antrenran pa pì a fé la guèra. ⁵Vnì, dissendent^[1] ëd Giacòb, marcioma al ciàir ëd Nosgnor!

Ël dì ‘d Nosgnor

⁶Nosgnor! Ti tl’has bandonà tò pòpol, ij dissendent ëd Giacòb, përchè ch’a l’han ampinì soa tèra ‘d lor con ëd costumanse orientaj e con dë strion^[2] coma ch’a fan ij Filisté. A l’han fàit d’aleanse con ij pagan. ⁷Ël pais d’Israel a l’é ampinesse d’argent e d’òr, e ij sò tresor a l’han gnun-a fin. Ël pais a l’ha ampinisse ‘d cavaj e ij sò cher as peudo gnanca conté. ⁸Ël pais a l’ha ampinisse d’idoj, la gent as buta an ginojon dëdnans ëd lor, dëdnans ëd l’euvra ‘d soe man: a son j’idoj che soe man ëd lor a l’han fabricasse. ⁹A l’é parèj che tuti a son cascà an bas, ch’a son umiliasse - përdonje nen! ¹⁰ Rabasteve an mes a le ròche, stërmeve sot-tèra da la tëmma dëdnans a Nosgnor, dëdnans a soa afrosa majestà. ¹¹L’orgheuj uman a sarà sbassà, e l’arrogansa uman-a a sarà umilià. Mach Nosgnor a sarà esaltà an col dì dël giudissi. ¹²Përchè ‘l Signor dl’univers a l’avrà sò dì ëd vengiansa. Ai superb e j’orgojos Chiel a darà ‘l castigh ch’as merito, e a sbassarà tut lòn ch’a l’era stàit esaltà. ¹³A sbatrà giù tùit ij sitron dël Liban e tùit ij roj poderos ëd Basan. ¹⁴A spianerà tùij ij mont àut e tute le colin-e elevà. ¹⁵A camperà giù minca àuta tor e minca fortificassion: ¹⁶A farà andé a pich ij grand bastiment ëd Tarsis e ij vassej spatussant. ¹⁷L’orgheuj ëd l’òm a sarà sbassà e la superbia uman-a a sarà campà ant la póer. Mach Nosgnor a sarà esaltà ant col dì ‘d giudissi. ¹⁸Ëd j’ìdoj a-i resterà pì gnanca l’arcòrd. ¹⁹Quand che Nosgnor as alvrà për fé tramblé la tèra. Ij sò nemis as rabrastran ant ij përtus dla tèra. Dëdnans a la glòria afrosa ‘d soa majestà a së stërmran ant le gròte.

²⁰An col dì ‘d giudissi, j’idoj ch’a l’avìo fasse për rendje l’adorassion a-j camperan vìa; a-j camperan ai rat e a le ratavolòire. ²¹As ficheran ant ij përtus dle caverne e a së stërmeran an tra le ròche artërtajà djë scheuj. Damente che Chiel as alvrà për socrolé la tèra, a sercran dë scapé da l’ira afrosa ‘d Nosgnor e da la glòria ‘d soa Majestà, ²²Deje nen fiusa a j’uman: a son tanme ‘d nivole legere: che ‘d considerassion peulne deje?

Nòte

1. O “ca”.

2. O “dë stròlogh”.