Esechiel

15

Israel, vis dësùtila

¹Nosgnor a l’ha parlame. A l’ha dime: ²“Fieul d’òm, scotme! Ël bòsch dla vis, é-lo fòrsi mej dl’àutr bòsch dj’erbo dla foresta? ³É-lo ch’as pija col bòsch-lì për fene ‘n travaj qualsëssìa? O ch’as na fà na cavija për pendje quaicòsa? ⁴As lo campa për alimenté ‘l feu, ch’as lo mangia da na banda e da l’àutra e, ant ël mes a resta mach brusatà. Coma peul-lo esse ancó bon për fene quaicòsa? ⁵Se fin-a quand ch’a l’era nen mangià dal feu as podìa fesne gnente, ora che ‘l feu a l’ha consumalo e brusalo, lòn ch’as na podrìa fé?

⁶Për lòn, sossì a fà savèj ël Signor Dé: Tant coma ch’as fà për ël bòsch dla vis a tra j’erbo dla foresta, ch’as lo campa ant ël feu përchè a lo consuma, l’istess i farai con la gent ëd Gerusalem. ⁷I l’hai viraje contra mia facia. A son ëscampà da ‘n feu, ma ‘l feu a-j mangerà. Antlora, quand che mi im arvirerai contra ‘d voi, i savreve che mi i son ël Signor. ⁷Dël pais i na farai na desolassion, për motiv ëd soe infedeltà ‘d lor. I lo diso mi, ël Signor Dé”.