1 Samuel

23

David a Chèila

¹A David a l’é rivaje la neuva che ij Filisté a l’avìo tacà Chèila e ch’a ravagiavo j’èire. ²Parèj David a l’ha consultà Nosgnor. A l’ha dije: “L’hai-ne da andé e bate ij Filisté?". Nosgnor a l'ha rëspondùje: "Và, ti't fraperas ij Filisté e ti ‘t saras col ch’a libererà Chèila".

³Ma la gent ëd David a l'han dije: “Varda, se nojàutri già ‘mbelessì, a Giuda, i vivoma ‘nt la pàu, tant pì s’i ‘ndoma a Chèila pr’ ataché le trupe dij Filisté!”. ⁴Antlora David a l'ha consultà tornà Nosgnor, ch’a l'ha comandaje: "Cala ‘n pressa a Cheila, che mi i butrai ij Filisté an tò podèj”. ⁵David, donca, a l'é andàit con ij sò òm a Chèila e a l'ha combatù contra dij Filisté; a l'ha portaje via sò cabial e a l'ha frapaje 'd na dësfàita gròssa. Përparèj David a l'ha salvà la gent ch’a stasìa a Chèila.

David ëschivia torna Sàul

⁶Ant ël moment che Abiatar, fieul d'Achimelech, a l'era scapà a Chèila da David, a l'era portasse daré l'Efod^[1]. ⁷A l'han bin anformà Sàul che David a l'era intrà a Chèila. Sàul a l' ha dit: “Nosgnor a l'ha butalo an mie man; përchè a l'é vnùit a saresse drinta 'd na sità con pòrte e stanghe”. ⁸Antlora Sàul a l'ha ciamà tut ël pòpol al combatiment, për calé a Chèila, con ël but ëd buté sota assedi David e soa gent. ⁹Antlora David, vnùit a savèj dël mal che Sàul a progetava contra 'd chiel, a l'ha dije al sacerdòt Abiatar: "But-te adòss l'Efod!", ¹⁰E a l’ha pregà parèj: “Nosgnor, Dé d'Israel, tò servent a l’é vnùit a savèj che Sàul a veul vnì a Chèila për dëstrùe la sità për colpa mia. ¹¹Nosgnor, ij prinsipaj ëd Chèila am faran-ne tombé ant le man ëd Sàul, mi e ij mè òm? Ë-lo che Sàul a calerà coma tò servent a l’ha sentì? Signor, Dé d’Israel! It na prego, rëspond a tò servent!”. Antlora ‘l Signor a l’ha dije: “A l’é parèj, Sàul a calerà”. ¹²E David a l'ha 'dcò dit: "La gent ëd Cheila an butrà-lo, mi e ij mè òm, ant le man ëd Sàul? " E Nosgnor a l'ha rëspondù: "A lo faran”.

¹³Antlora David a l'é aussasse e a l'é surtì da Chèila con l'armeja, apopré sessent òm, e a l'é andàit vagoland sensa 'n but. A l'han nin arferije a Sàul che David a l'era scapà da Chèila, e Sàul a l'ha chità 'd vorèj fé d'assion.

David ant ël desert ëd Zif

¹⁴David a l’era andàit a sté ant la region dël desert, an ëd leugh ch’a l’era malfé a riveje, an tra ij mont dël dzert ëd Zif. Sàul a sercava sèmper ëd ciapelo, ma Nosgnor a l’ha mai butajlo ant le man. ¹⁵David a savìa che Sàul a l'era surtì an campagna con l’intension ëd masselo, parèj David a l’ha chità lë dzert ëd Zif a serché ‘d salvesse la vita. Antramentre David a stasìa ant ël desert ëd Zif, a Hores. ¹⁶Antlora Giònata, fieul ëd Sàul, a l'é andàit a trové David a Hores për deje corage an Nosgnor. ¹⁷A l’ha dije: “Gnun-e tëmme: la man ëd Sàul mè pare a podrà mai ciapete e ti 't regneras ansima a Israel e mi 't sarai tò luchtenent. Ëdcò mè pare Sàul a lo sa pro". ¹⁸Lor a l'han fàit un pat dëdnans a Nosgnor. David a l'é restà a Hores e Giònata a l'é tornass-ne a ca.

A l’é calaje ‘n pluch che Sàul a ciapa Dàvid

¹⁹Vàire d'òm ëd Zif a l'ero vnùit a Gaba da Sàul për dije:"Sas-to pa che David a l'é stërmà dacant ëd nojàutri ant un leugh malfé da riveje, a Hores, tra ij rivass d’Achila, a sud dël desert?. ²⁰Ora, da già che it veule calé, o rè, ven giù e i savroma butelo an toe man!". ²¹Sàul a l'ha rëspondù: "Che voi i sie benedì ant ël nòm ëd Nosgnor, për la misericòrdia 'd mi ch’i seve piave a cheur! ²²Andé donca, anformeve ancora, sìe bin sicur dël pòst andova ch’as bogia e chi ch’a l'avìa vedulo ambelelà, përchè a l'han dime che a l'é motobin bosaron. ²³Serché 'd conòsse tùit jë stërmaj andova ch'a treuva sosta e torné da mi con la conferma. Antlora mi i vnirai con vojàutri e se a sarà ant ël pais, mi i lo sercherai an tuti ij vilagi 'd Giuda".

²⁴A son aussasse e tornass-ne a Zif, andasend anans ëd Sàul. David e soa gent a l'ero ant ël desert ëd Maon, ant l'Àraba a mesdì dla vàuda. ²⁵Sàul a l'é andàit con soa trupa a serchelo. Ma David a l'é vnùit a savèilo, e a l'é calà apreu dla rochera, an restand ant ël desert ëd Maon. Sàul a l'ha savulo e a l'ha seguità le pianà ant ël desert ëd Maon. ²⁶Sàul andasìa anans an sla còsta dla montagna da na part antramentre che David e ij sò òm as trovavo an sël fianch dla montagna da l'àutra banda. David a sercava an tute le manere dë scapeje a Sàul e Sàul e soa gent a pijavo an mes David e ij sò për ciapéje. ²⁷Ma l'é rivaje un nunsi a dije a Sàul: "Ven an pressa, përchè ij Filisté a l'han anvasà 'l pais". ²⁸Antlora Sàul a l'ha chità 'd seguité David e a l'é andàit contra ij Filisté. Për lòn a l'avìo ciamà col pòst: "Ròca dla Separassion^[2]".

Nòte

1. As peul giontesse: “ch’a l'era tombaie ant le man”.

2. Ël nòm הַמַּחְלְקוֹת סֶלַע (selaʿ hammakhleqot) a l’é probabil ch’a veuja dì “Ròca dlewv Division” in Ebraich, ant ël sens che Sàul and David a son ëslontanasse ambelelà. L’etimologìa a sugeriss che la paròla a deriva da la rèis חָלַק (khalaq, “divide” חלק). A-i é contut n’àutra rèis חלק, ch’a veul dì “sghijé” (חלק). Se la paròla a l’é pijà da costa rèis-sì, a veul dì “Ròca sglissanta”.