Ruth 1

Ruth 1

La famija d'Elimelech a migra a Moab

1:1 Ant ël temp ch'ij Giudes a governavo j'israelita, a l'è staje na famin-a ant ël país, e n'òm ëd Betlem ëd Giuda, ciamà Elimelech, a lé migrà ant la campagna 'd Moab, con soa forma e Ij sò doi fieuj. 1:2 La fomna 'd cost òm as ciamava Noemi, e Ij sò doi fieuj Maclon e Chilion. Lor a j'ero Efraita da Betlem ëd Giuda. Rivà ant la campagna 'd Moab a-i son stabilisse. 1:3 Peui Elimelech, marì 'd Noemi, a l'é mòrt, e chila a l'é restà con Ij doi fieuj. 1:4 Costissì a son maridasse con ëd fomne moabita. Un-a as chiamava Orpa e l'àutra Ruth. Des agn pì tard, 1:5 ëdcò Maclon e Chilion a son mòrt, Naomi a l’é restà tuta sola, sensa sò marì e 'dcò sensa 'd fieuj.

Naomi a torna a Betlem compagnà da Ruth

1:6 Quand che Noemi a l'ha savù che Nosgnor a l'avìa visità sò pòpol acordandje na bon-a mësson ëd gran, a l'é preparasse a choté la campagna 'd Moab con soe doe nòre. 1:7 A son donca partiss-ne dal leigh andoa ch'a vivìo pr' artorné a Giuda. Contut, antant ch'a l'ero butasse an marcia, 1:8 Noemi a l'ha dit a soe doi nòre: "Andé, torné ognidon-a a ca 'd vòsta mare. Che Nosgnor a peussa esse tant bon con vojàutre com a l'é stalo anvers vòstri marì ch'a son mòrt e con mi medésima! 1:9 Che Nosgnor a peussa acordé a vojàutre 'l boneur a ca d'un neuv marì!". Chila a l'ha ambrassaje, ma lor a son butasse a criijé e a pioré, 1:10 e a l'han dit: " No! Noi i vniroma con ti da toa gent!". 1:11 "Torné andaré, care le mie fije," a l'ha rësponduje Noemi, "përchè i veule vnì con mi? Miraco a-i é ancora an mè sen ëd fieuj ch'a peusso dventé ij vòstri marì? 1:12 Torné andarera, care le mie fije, andevne, përchè mi i son tròp veja për marieme! E quand bin i disèissa: A-i é ancira dë speransa për mi, costa midema neuit i vado a esse 'd mè marì e i l'avrai 'd fieuj". 1:13 Fòrse che vojàutre i speterìe che costi-sì a fusso vnùit grand? E i farìe për sòn astinensa dal matrimoni? Nò, care le mie fije! Mi i son pien-a d'ameiror për voi, përchè la man ëd Nosgnor a l'é aussasse contra 'd mi".

1:14 Lor s l'han torna ancaminasse a crijé e a pioré, peui Orpa a l'ha ambrassà soa madòna e a l'é tornass-ne da soa gent, ma Ruth a l'é restaje tacà. 1:15 Antlora Noemi a l'ha dije: "Varda, toa cognà a l'é tornà da soa gent a dai sò dé; torna andarera 'dcò ti, coma chila". 1:16 Ma Ruth a l'ha rësponduje: "Fortiss nen con mi che it chita e i torna andaré sensa 'd ti, përchè dova che it andras, i-i andras ëdcò mi; andoa che it fermeras im fërmetai; toa gent a sarà mia gent e tò Dé a sarà mè Dè. 1:17 Ambelelà dova che ti it meuriras, mi i meuirirà e là mi i sarai sotrà. Che Nosgnor am castiga coma ch'a veul se a sarà n'àutra còsa da la mòrt a separene!". 1:18 An vedend che Ruth as antestava 'd compagnela, Niemi a l'ha pì nen ansistù.

1:19 Përparèi ch'a l'han fàit ël viage ansema fin-a a Betlem. Quand che a son rivà a Betlem, tuta la sità a l'é antetesass-ne: "L'é-lo bin cola-lì Noemi?" a crijavo le fomne?. 1:20 "Ciameme pì nen Noemi", a l'ha rësponduje, " Ciameme Mèra, përchè 'l Tutpotent a l'ha ampinime d'ameiror. 1:21 Mi i son partìa con le man pien-e, e Nosgnor a l'ha fame torné a man veuide! Përchè ciameme ancora Noemi, quand che Nosgnor a pòrta testimoniansa contra 'd mi e 'l Tutpotent a l'ha fame vnì dësgrassià?".

1:22 A l'é parèj che Noemi a l'é tornà con Ruth, la Moabita, sia nòra, vnùa da la campagna 'd Camp ëd Mòab. Lor a son rivà a Betlem quand ch'a s'ancaminava l'amson ëd l'òrdi.

https://lumina.bible.org/bible/Ruth+1

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë