Salm 1

Ij Salm

1. Bonuros coj ch'a séguito nen ij consèj ëd gent empia

Ant cost Salm sapiensial, l'autor a consija sò auditòri d’arfudé lë stil ëd vita ëd coj ch'a l'han gnun-a religion e d’esse fidej a Nosgnor. Lë scritor a buta 'n confront la sòrt ëd coj ch'a l'han gnun-a religion con cola dij giust. A arleva coma ij prim a la fin a saran ruinà, antant ch'ij giust a fiorisso përchè Nosgnor a-j soagna e a-j dà Soa protession.

¹Bonuros coj ch'a séguito nen ij consèj ëd gent empia^[1],

coj ch'a marcio nen an sla strà dij pecator,

e ch'as seto nen an compagnìa djë sbefios^[2].

²Bonuros a son coj ch’a pijo piasì ant la lej ëd Nosgnor, e ch'a la médito dì e neuit.

³Coj-lì a saran tanme d'erbo piantà arlongh la sponda 'd na rivera e ch'a dan sò frut an soa stagion.

Soe feuje a ven-o mai sëcche e soa produssion a l'é sèmper fosonanta.

⁴A sarà nen cola-lì a sòrt dla gent empia: lor-lì a saran tanme 'd lola^[3] bofà dal vent. ⁵

Dëdnans al giudissi a savran nen còsa rësponde.

Ij pecador a trovran gnun pòst dacant a coj che a Nosgno a-j veulo bin.

⁶Nosgnor a vija an sël sënté dij giust e a-j guerna,

ma 'l senté dla gent empia a men-a mach a la perdission.

Nòte

• 1. O "coj ch'a son nen giust", "j'ingiust". An ebràich ël tèrmin רְשָׁעִים (rÿsha’im, “ingiust”) a dëscriv ëd gent ch'a l'é superba, che an pràtica a l'é sensa Nosgnor (Salm 10:2,4,11), ch'a l'ha an òdio ij comandament ëd Dé, ch'a fà lòn ch'a l'é pecà, ch'a dis ëd busiardarie e 'd maldicense (Salm 50:16-20), e ch'a ambreuja j'àutri (Salm 37:21).

1. O “schernitor”.

2. O “paja”.