Salm 36

Salm 36

Bele se d’òm gram as buto d’acòrdi për fé ‘d mal, l’autor a l’ha fiusa che Nosgnor a l’é ‘l rè giust ëd la tèra ch’a viv e ch’a sostegn tuta la vita. A prega che Nosgnor a lo benedissa e a lo guerna e a vëd nen l’ora che coj ch’a son gram a sio giudicà coma ch’a l’é giust.

36:1 Pr’ ël diretor dël còro: Un salm ëd David, ël sërvent ëd Nosgnor. Ël pecà a ciosion-a ‘d ròbe grame ai pervers ant ël përfond ëd sò cheur. A vivo sensa gnun timor ëd Nosgnor. 36:2 As chërdo d’esse a pòst, ma a son mach ëd bòrgno, a vëddo nen la gramissia ch’a-i é ant lor. 36:3 Tut lòn ch’a diso a l’é stòrt e n’angann. A s’arfuso ‘d comportesse con saviëssa e fé ‘l bin. 36:4 A rumino tuta la neuit ëd coma ch’a podrìo fé ‘d garboj. Lòn ch’a fan a l’é mai bon. A fan gnanca ‘l tentativ ëd fé lòn ch’a l’é giust.

36:5 Tò amor, ò Signor, ch’a ven mai a manché, a s’eleva fin-a al cél, toa fidelità a riva fin-a dëdlà dle nivole. 36:6 Toa giustissia a l’é tanme le montagne pì àute; tanme l’ocean sensa fin a son toe decision. Ti ‘t guerne sìa j’òm che le bestie. 36:7 Mè Dé, quant ch’a l’é pressios tò amor, ch’a ven maI a manché! Tùta l’umanità a treuva n’arpar a l’ombra ‘d toe ale. 36_8 Ti ‘t jë nutrisse da l’abondansa ch’a-i é an toa ca, a-j lasse bèive dai tò fium ëd delissie¹. 36:9 Përchjè ti ‘t ses la sorgiss ëd la vita, la lus ch’i noi i vëddoma.

36:10 Arvërsa tò amor, ch’a ven mai a manché, dzora coj ch’at veulo bin². Rend giustissia a coj ch’a l’han un cheur onest. 36:11 Fà nen che coj ch’a l’han ël cheur pien ëd orghej a m’ ëscarpiso, o che ij përvers am tiro dëdsà e dëdlà. 36:12 Varda! Coj ch’a fan ëd mal a son cascà giù ‘n tèra! A son ëstait tirà giù da soe autësse e as leveran mai pi.

Nòte

1 O “dai torent dël paradis”.

2 O “coj ch’at conòsso”.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë