Lë scritor a sùplica Nosgnor d’artiré da chiel soa ira e sparmié soa vita. Apress d’avèj arseivù na rëspòsta positiva a soa preghiera, chiel a peul adess afronté ij sò nemis e fé la descrission ëd soa artreta ‘d lor.
1Pr’ ël diretor dël còro: un Salm ëd David da companiesse con në strument a eut còrde. Ant ël ton ëd Seminit. Nosgnor! Rimprocc-me nen quand ch’it ses anrabià parèj! 2Tut mè còrp a tërmola për tëmma ‘d na coression tròp rigorosa! 3A l’é coma se tut mè còrp a fussa an sël pont ëd dësblesse[1]. Vàire ch’i l’avrai ancora da sté an ësta condission? 4Nosgnor! Torna da mi e salv-me! Tirme fòra da costa situassion: i sai che, malgré tut, ti ‘t ses fedel a toe promësse! 5An tra ij mòrt a-i é gnun ch’at arcòrda. Chi podrìa mai laudete da la tèra dij mòr[2]t? 6I son bele che sfinì a fòrsa ‘d sangiutì[3]. Ëd neuit i chito mai ëd pioré[4]: mè cussin a l’é mojà da le lerme. 7Ij mè euj a son gonfi pr’ij patiment; i son tant débol ch’i podrìa pì nen reagì a le mnasse dij mè nemis.
8Slontaneve da mi, tuti vojàutri ch’i feve lòn ch’a l’é mal, përchè Nosgnor a l’ha scotà ‘l son dij mè pior[5]. 9Nosgnor a l’ha scotà mia sùplica e a l’ha arseivù mie preghiere. 10Ij mè nemis, confus e sburdì, bin tòst a torneran andré.
O “i l’hai l’ànima tuta dësblà”.
O “da ‘l Séol”.
O “gëmme”.
O “i anlago mè let ëd lerme”.
O “mia preghiera”.