1Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: 2“Comandje a j’Israelita ‘d provëdde d’euli pur d’uliva, d’euli vérgin, për alimenté an përpètuo le làmpie dla Girindòla. 3 Minca sèira Aron a prontarà le làmpie a la Tenda dël Rëscontr, dëdnans al Ridò ch’a stërma l’Érca dl’Aleansa, përchè a bruso an përmanensa a la presensa ‘d Nosgnor, fin-a a l’indoman matin. Costa-sì a l’é na lej përpètua për tute le generassion. 4Aron a pronterà le lampie ch’a-i é ant la Girindòla d’òr pur, a la presensa ‘d Nosgnor, përchè a stago anvische tuta la neuit.
5Pija ‘dcò ëd fior ëd farin-a e fane cheuse dódes pan an forma ‘d fogassa, ëd ses chilo mincadun. 6Apress, piassje dzura la tàula d’òr pur an doi rangh da ses, a la presensa ‘d Nosgnor. 7Peui, dzura ‘d minca filera butje d’ancens pur, për bruselo an onor dël Signor. Cost’ances a sarà, për cont dël pan, tanme n’oferta ‘d memorial. 8 Minca ‘n Saba, an përpètuo, as dovrà presenté costi pan a a la presensa ‘d Nosgnor. A l’é ‘n dover ch’a l’han j’Israelita për sèmper. 9Cost pan a ‘é për Aron e për ij sò dissendent; as lo mangeran ant un leugh sant përchè a l’é na porsion santissima dle oferte brusà an onor dël Signor. Costa part a-j sarà arzervà për sèmper.
10Ora, a j’era an tra j’Israelita un fieul ëd mare israelita e ‘n pare egissian. A l’é capitaje un dì ch’a l’é surtije na rusa an tra chiel e m’àutr Israelita al campament. 11Ël fieul ëd mare israelita a l’ha bëstëmmià contra Nosgnor e a l’é scapaje na maledission. Për lòn a l’han portalo da Mosè. La mare dë st’òm-sì as ciamava Selumit, fija ‘d Dibrì, dla tribù ‘d Dan. 12A l’han lassà col òm sota vigilansa an ëspetand che Nosgnor medésim a përnunsièissa la sentensa.
13Antlora Nosgnor a l’ha parlà a Mosè. A l’ha dije: 14Fà seurte sto bëstëmmion dal campament. Tuti col ch’a l’han sentilo bëstëmmié ch’a-j buto le man ansima la testa. Apress, tuta la comunità a lo farà meuire a prassà. 15Peui, parla a j’Israelita e dije: “Col ch’a l’avrà maledì sò Dé as carierà dël pèis ëd sò pëccà. 16Chi ch’a l’avrà bëstëmmià contra ‘l nòm dël Signor a sarà condanà a mòrt. Tuta la comunità a lo farà meuire a prassà. As farà meuire tant ël foresté che col ch’a l’é nà ant ël pais; a l’avrà da meuire përchè a l’ha bëstëmmià contra ‘l nòm dël Signor.
17Chi ch’a massa n’àutr esse uman a sarà condanà a mòrt. 18Chi ch’a massa na bestia ch’a aparten a n’àutr, a l’ha da fene la compensassion, a-j rendrà na bestia viva: bestia për bestia.
19Chi ch’a farà lesion a sò pròssim a sarà tratà dla midema manera: 20fërleca për fërleca, euj për euj, dent për dent. A-j faran l’istess ch’a l’ha fàit chiel a l’àutr.
21Chi ch’a massa na bestia ch’a l’é nen la sua, a l’avrà da compensela con n’àutra. Chi ch’a massa n’òm, contut, a l’ha da meuire. 22Costa legislassion a val tant për ij foresté ch’a vivo ant ël pais che për coj ch’a son naje. Mi i son ël Signor, vòst Dé.
23Mosè a l’ha comunicà tut sossì a j’Israelita e lor a l’han rablà ‘l bëstemmion fòra dal campament e a l’han falo meuire a prassà. A l’é parèj che j’Israelita a l’han fàit precis coma che Nosgnor a l’avìa comandaje a Mosè.