Geremìa

24

Fi bon e fi gram

¹Nosgnor a l'ha fame vëdde doe cavagne 'd fì, ch'a l'ero stàite butà dë ‘dnans dël Templ dël Signor. Sòn a l'é rivà da dòp che Rè Nabochedenesar ëd Babilònia a l'avìa deportà rè Jeconia 'd Giuda, ël fieul ëd Jeoiachim. Chiel a l'ha falo deporté da Gerusalem a Babilònia con ij notàbij ëd Giuda, j’arté e ij magnin. ²Na cavagna a contnìa 'd fi soasì, coma ch’a son le fior dij fié: l'àutr a l'avìa 'd fi ëd qualità grama da pa podèisse mangé.

³Nosgnor a l'ha dime: “Còs vëddes-to Geremia?”, I l'hai rëspondù: “I vëddo ëd fì. Coj bej a smijo pì che bon. Ma ij marinà a son tant vast e gram da nen podèisse mangé.

¹⁴Ma 'l Signor a l'ha adrëssame torna 's message: ⁵Mi, ël Signor, ël Dé d'Israel, i diso: ‘J'esilià 'd Giuda che i l'hai mandà via da 's leu ant la tèra 'd Babilònia, mi i-j varderai con favor, parèj com as beico con piasì costi fì bon. ⁶I m'adrësserai a lor e i-j farai torné an sta tèra-sì. I ristabilirai torna e i-j dëstruverai pa; i-j fongherai e a saran pa pì dësraisà. ⁷Nen mach, ma i-j darai ëdcò l’anvìa^[1] ‘d conòsse che mi i son ël Signor. Lor a saran mè pòpol e mi sò Dé, përchè con tut sò cheur a torneran a mi.

⁸Mi, ël Signor, i lo fortisso: “Rè Sedechia 'd Giuda, ij sò ufissiaj, e 'l pòpol restà a Gerusalem o ch’a l’é andàit a sté an Egit, a son parèj dij fì gram. I considererai lor tanme ‘d fì marinà e tant vast da pa podéije mangé. ⁹I na farai n'ogèt d'oror për tùit ij regn ëd la tèra; l'obròbi, la fàula, la svergna, la maledission ant tùit ij pais andova che i-j sbardlerai. ¹⁰I-j manderai contra guera, la spa, la famin-a e ‘l contacc, fin-a che a saran dësparì dël tut da la tèra che i l'avìa daje a lor e ai sò antich”.

Nòte

• 1. ↑ O “un cheur për”.