Geremìa

19

La doja 'd tèra cheuita s-ciapà

¹Nosgnor a l’ha dit a Geremìa: “Vate a caté na doja 'd tèra cheuita^[1]: pija con ti quàich ansian dël pòpol e quàich sacerdòt ²e seurt ant la comba ëd Chinom, ch'as treuva a l'intrada dla Pòrta dij Ciap, là ‘ndoa ch’as campa la mnis. Ambelelà, ti 't proclameras le paròle ch'it dirai. ³It arferiras: ‘Scoté la paròla dël Signor, ò rè 'd Giuda e abitant ëd Gerusalem: Përparèj a dis ël Signor dl’univers, Dé d'Israel: Vardé, mi i son an camin ëd mandé dzora ‘d cost leu na tal malora ch'a subierà ‘nt j'orije 'd tuti coj ch’a na sentiran parlé. ⁴I farai lolì përchè costa gent a l’han chitame e a l’han antamnà cost leugh-sì. An ës leugh a l’han ësmonà ‘d sacrifissi a ‘d divinità forestere che nì lor, nì ij sò antich, nì ij rè ëd Giuda a conossìo. Lor a l'han ampinì ës leu ëd sangh nossent ëd masnà. ⁵A l’han butà ‘n pé ‘d santuari an onor dël dé Baal për sacrifiché ij sò fieuj an olocàust a Baal. Na ròba parèj mi i l’avìa mai comandajla ‘d fé e gnanca a l’era mai vnùme a ment. ⁶Për sòn, a dis ël Signor, a vnirà ‘l temp ch’a ciameran pì nen ës leugh Tòfet, o Valada ‘d Chinom, ma a ‘ndrà a ciamesse Valada dla Carnefissin-a! ⁷An cost leu, mi i dësblerai ij progèt ëd Giuda e 'd Gerusalem. I-j farai tombé ant le man dij sò nemis, ch’a-j masseran sensa pietà. A meuireran dla spa dij sò nemis e ij sò cadàver a saran mangià da j’osej e da le bestie sarvaje. ⁸I farai dventé sta sità quajcòsa da fé oror mach a penseje, un monument a la stupidità dij sò abitant. Tuti coj ch’a passeran da sì a podran gnanca vardé da l’afror ch’a-j farà e a podran mach fé ‘d segn ëd dëspesi anvers ëd costa sità^[2] për motiv dle disgrassie ch’a a-j saran capitaje. ⁹I farai tombé sta gent an condission dësperà durant l’assedi che ij sò nemis, ch’a voreran mach masseje, a-j sogetran. La situassion a sarà për lor tant sensa surtìa ch’a-j resterà nen d’àutr da fé che mangesse la carn dij sò fieuj e fije, la carn dj’un dj’àutri’”.

¹⁰Nosgnor a l’é andàit anans a parlé parèj: “Adess s-ciapa la doja ‘dnans a coj ch’a son vnùit ambelessì con ti. ¹¹E dije: ‘Ël Signor dl’univers a dis: Mi i farai giusta coma ch’a l’ha fàit Geremìa! I s-ciaprai costa nassion e sta sità com as ës-ciapa na san-a 'd tèra cheuita ch'as peul pa pì rangesse. As sotreràn ij mòrt ambelessì an Tòfet fintant ch’as savrà pì nen andova buteje!’ ¹²Mi, ël Signor, i diso: ‘I farai pròpi parèj con coste sità e ij sò abitant. I-j farai dventé tanme Tòfet. ¹³Le ca 'd Gerusalem e le ca dij rè 'd Giuda a saran antamnà dai còrp dij mòrt giusta coma ës leugh-sì,Tòfet; e lolì përchè as ësmonìo ‘d sacrifissi a le stèile dël cel coma s’a fusso ‘d divinità e as vërsava ‘d libassion a d’àutri dio an sij cop ëd le ca’”.

¹⁴Apress d lòn Geremìa a l’é andass-ne da Tofet, andova che ‘l Signor a l’avìa mandalo a comuniché lòn che Nosgnor a l’avìa dije. A l’é fërmasse ant le cort dël templ ëd Nosgnor e a l'ha profetisà a tut ël pòpol: ¹⁵“Ël Dé dl’univers, ël Dé d’Israel, a dis: “I son darera a mandé dzora dë sta sità e dzora 'd tute soe borgà, tut ël maleur ch'i l'hai mnassà përchè lor a son antëstardisse, arfudandse dë scoté mie paròle”.

Nòte

1. Miraco, a-i é doi vire un calambor an dovrand ës verb. Un a l'é për la manera 'd pronunsié la paròla "doja", che a l'é stàita spiegà com un decànter d'eva. La paròla a l'é בַקֹּתִי (vaqqoti). La paròla për vas, doja o sana ant ël vërsèt 1 a l'é בַקְבֻּק (vaqbuq). A podrìa tutun ëdcò esse un gieu ansima al dovragi leteral dë sta paròla për arferisse a coma la distrussion a peussa sgheiré o porté a l'anientament ëd pianta dla tèra. A l'é parèj coma se Geremia a l'avèissa dàit ël gir al contenitor, tanme marca e analogìa dij sò progèt ''dësvoidà.''

2. Lét. “a j'andran a subièje an facia”.