Isaia

20

Un messagi a propòsit dl’Egìt e dl’Etiòpia

¹Nosgnor a ‘rvelava ‘l messagi sì dapress ant l’ann che Sargon, rè d’Assiria a l’avìa mandà sò comandant general a Asdod për feje guèra e ch’a l’é fass-ne padron. ²An col temp-là, Nosgnor a l'ha parlà për boca d'Isaìa, fieul d'Amos an disend: “Va e gavte toe vestimente 'd tërliss^[1] e 'dcò le sàndole dai pé!”, e chiel a l'ha fàit parèj, andasend an gir patanù e dëscàuss.

³Pì tard, Nosgnor a l'ha s-ciarì: «Mè servent Isaia a l'ha marcià patanù e dëscàuss ant ij passà tre darié ani. Lolì a l’era na marca e un presagi për Egit e Etiòpia. ⁴Përparèj ël rè d'Assiria a deporterà via ij përsoné d'Egit e j'esilià 'd Cush, giovo e vej. A-j farà marcé patanù e dëscàuss, tant ij giovo che ij vej, con ël cul dësquatà a onta dl’Egìt. ⁵E a saran genà da garboj e sbatiment coj che a butavo soa speransa ant l'Etiòpia e soa fej ant l'Egit. ⁶A na data mira, coj che a vivo an costa rivera a diran: Varda mach lòn che a l'é rivaje a coj che a l'ero nòstra sorgiss dë speransa, përchè vnèisso a salvene dal rè d'Assiria! Come farom-ne a scampé nojàutri adess?.

Nòte

1. La paròla dovrà ambelessì(עָרוֹם,'arom) dle vire a peul vorèj dì ''patanù'', ma ansissì a smija mach vorèj dì '' pòch vestì'', valadì dëspojà dle vestimente 'd dzora. Ël termo עָרוֹם. as treuva 'dcò ant ij vërsèt 3 e 4.