Surtìa

30

L’autar dl’ancens

¹L’autar për smon-e l’ancens falo ‘d bòsch ëd gasìa. ²A l’ha da esse quadrà: largh e longh doi branche e con n’autëssa ‘d quatr branche. Ij còrn dij quatr canton dë dzura a l’avran da esse dl’istess tòch ëd bòsch dl’autar medésim. ³Quata ‘d làmine d’òr pur tant la part dë dzora che ij quatr panej dij fianch e ij còrn. Butje për ornament na garlanda d’òr tut dantorn. ⁴Ëd sota dla garlanda, an sij fianch ëd drita e ‘d mancin-a, tachje doi anej d’òr për part: a serviran për anfileje le stanghe ‘d bòsch për ël traspòrt dl’autar. ⁵Cole stanghe faje ‘dcò ‘d bòsch ëd gasìa e quatje ‘d làmine d’òr. ⁶Apress, piassa l’autar dëdnans al ridò ch’a-i é a front dl’Érca^[1] ch’a conten ël Document dl’Aleansa, andova mi im rëscontrerai con ti.

⁷Minca na matin, quand Aron as pija soen dle lampie, chiel a l’avrà da brusé d’ancens an sl’autar. ⁸E minca na sèira, quand ch’a anvisca ij ciàir dle lampie, a l’avrà da brusé torma d’ancens. Cost ancens a l’ha da esse smon-à an përpetuo dëdnans a Nosgnor da generassion a generassion. ⁹An ës autar smonje pa d’ancens ch’a sia nen sant^[2], nì d’olocàust, nì oferte ‘d farin-a, nì ‘d libassion ëd vin.

¹⁰Na vira l’ann, Aron a farà la sirimonia dl’espiassion an onzend ij còrn dl’autar con ël sangh dla vitima smonùa për ël përdon dij pëccà dël pòpol. Falo parèj minca n’ann da generassion a generassion. L’autar, consacrà a Nosgnor, a l’ha da consideresse còsa dla màssima santità.

La taja an favor dël Santuari

¹¹Peui Nosgnor a l’ha parlà a Mosè e a l’ha dije: ¹²“Quand ch’it fase ‘l censiment dël pòpol d’Israel, minca n’òm ch’a l’é contà a l’ha da paghé a Nosgnor un riscat për soa vita^[3]. Parèj ël pòpol a sarà nen colpì da na quai piaga quand ch’as farà ‘l censiment. ¹³Minca na përson-a ch’a sia contà a l’avrà da paghé mes sechel d’argent, l’é a dì, la metà dl’unità ‘d pèis uffissial dël templ e ch’a corispond a vint ghere. ¹⁴Tùit ij censì, da vin agn an sù, a pagheran ësta taja. ¹⁵Tant ël rich coma ‘l póver a pagheran, donca, për soa vita ‘d lor, mes sechel^[4], nì pì nì men-o, coma na taja ‘d Nosgnor. ¹⁶Ij dné che j’Israelita at dan për sò riscat ëd lor, a son da destinesse al servissi dla Tenda dël Rëscòntr. Parèj Nosgnor a tnirà sèmper present che j’Israelita a l’han pagà ‘l riscat për soe vita ‘d lor.

Ël lavàbos ëd bronz

¹⁷Nosgnor a l’ha parlà a Mosè e a l’ha dije: ¹⁸“Për j’ablussion fà ‘n lavòbos ëd bronz con sò sòco ‘dcò ‘d bronz. Butlo an tra la Tenda dël Rëscontr e l’autar, e ampinijlo d’eva. ¹⁹Aron e ij sò fieuj a l’avran da dovrelo për netiesse le man e ij pé. ²⁰As netieran anans d’intré ant la Tenda dël Rëscontr përchè ch’a meuiro nen. A l’avran da netiesse ‘dcò anans ëd avzinesse a l’autar për ufissieje, l’é a dì, anans ëd smon-e n’oferta fàita con ël feu për fumé dëdnans a Nosgnor. ²¹As netieran le man e ij pé, e parèj a meuireran nen. Costa-sì a l’é na lej përpètua për Aron e për soa dissendenda, da generassion a generassion.

L’euli dl'unsion santa

²²Nosgnor a l’ha parlà n’àutra vira a Mosè. A l’ha dije: ²³“Procurte dle mej spessie aromàtiche: sinch chilo ‘d mira lìquida; la metà, l’é a dì, doi chilo e mes, ëd cànava, doi chilo e mes ëd cassia aromàtica, ²⁴e sinch chilo ‘d cassia, conform a j’unità ‘d pèis ufissial dël santuari. Procurte ‘dcò tre lìter e mes d’euli d’uliva. ²⁵Con tut sossì pronta, coma ch’a fà ‘n përfumeur, l’euli për l’unsion santa. ²⁶Onz-ne la Tenda dël Rëscontr, l’Érca ch’a conten ël Document dl’Aleansa, ²⁷la taula con tùit ij sò asi, l’autar dl’ancens, la girindòla con tùit ij sò asi, ²⁸l’autar dj’olocàust con tùit ij sò asi e ‘l lavàbos con sò sòco. ²⁹Apress d’avèj consacraje, a saran da consideresse santìssim; tut lòn ch’a-j toca a resterà consacrà. ³⁰Àplica l’unsion ëdcò a Aron e ai sò fieuj, e consacrje për ch’a sio ij mè sacerdòt.

³¹Dije peui a j’Israelita: “Sto-sì a l’é l’euli dl’unsion santa. Da generassion a generassion a sarà riservà a mè servissi. ³²It l’aplicaras al còrp ëd gnun, nì it na pronteras d’àutr ëd l’istessa composission. A l’é sant, e it l’has da considerelo na còsa sacrà. ³³Se quaidun a pronta n’euli parìja e a lo àplica al còrp d’un òm ch’a sia nen consacrà^[5], col-lì a sarà tajà fòra da mè pòpol.

L’ancens

³⁴Nosgnor a l’ha ancora dije a Mosè: “Procurte coste spessie aromàtiche: dë stisse ‘d përzin-a, ëd cuchija odorosa, ëd gàlban aromàtich e d’ancens pur, an part uguaj. ³⁵Con tut sòn, pronta, coma ch’a fà ‘l përfumeur, n’ancens aromàtich, pur e sacrà, ch’a sia salà. ³⁶Con na part, fòrma ‘d póer fin-a, e it la bruseras dëdnans l’Érca, drinta dla Tenda dël Rëscòntr, anté che mi i vnirai a trovete. Cost ancens it l’has da considerelo na còsa sacrà. ³⁷It pronteras gnente d’àutr con costa composission medésima. It l’has da considerelo n’ancens consacrà a Nosgnor. ³⁸Se quaidun a pronta n’ancens parèj për dovrelo tanme ‘n përfum për chiel istess, col-lì a sarà tajà fòra dal pòpol.

Nòte

1. O “a front dël cover-cc dl'Érca - ël leugh dël përdon”.

2. O “profan”.

3. A l’era ‘n testatich, na taja pùblica che minca na përson-a (pro capite, “minca na testa”) ch’a fasìa part dël pòpol d’Israel a l’avìa da paghé për seguité a fé part dla comunità dij riscatà e parèj “evité la mòrt”. A l’era na “contribussion a sò riscat” ch’a l’era l’istessa për tuti, sensa considerassion dla réndita ch’a l’avìa, rich o pòver l’istess. Ij dné cojì a sustnìo ‘l santuari tanme na memòria për ij riscatà.

4. O “un pess ëd sinch gram d’argent”,

5. O “d’un foresté”.