Isaia

21

Nosgnor a giudicherà Babilònia

¹Stossì a l’é n’oràcol ch’a riguarda Babilònia, ël dzert dël mar^[1]. Parèj ëd la bùria ch'a bufa dzura ‘l Negheb, parèj chiel a riva dal desert, da na tèra afrosa. ²I l’hai avù na vision da fé spavent: un marodeur ch’a ravagia, un dëstrutor ch'a dëstruv. Montè, Elamita! Buté l’assedi, Medi! Mi i farai chité tùit ij gëmm. ³A l’é për lòn che fin-a mia pansa a tërmola; a l'han ciapame 'd granfi parèj ëd na fomna pajolanta; I son tròp svèrs da sente lòn che Nosgnor a l’ha progetà ‘d fé, tròp sbalordì për sté a vardé lòn ch’a l’é presentasse ai mè euj. ⁴Mè cheur a l'é sperdù, i son anvasà da la costernassion; l'ambrun-a seiran-a tant desiderà a l'é vnùita esse mè oror. ⁵Ch’as pronta la tàula, ch’as ëslarga^[2] 'l mantil, ch’as mangia e bev! Ausseve, vojàutri capitani, buteje d'euli a jë scu, ch’a l’han da esse pront a la bataja!

⁶Nosgnor a l'ha dime përparèj: “Va, buta na vàrdia an sla muraja dla sità! Na sentinela ch’a nunsia tut lòn che a vëdd. ⁷Quand ch’as s-cieirerà ‘d cher da guèra tirà da cobie ‘d cavaj e sivajé, gent ch'a cavàlca 'd gamèj, ch’a sio a l'avàit, con motobin d'atension. ⁸Antlora a l'ha crijà la vedëtta^[3]: “Nosgnor^[4], mi i son sempe a mè pòst d'osservassion, tut ël di, e da mè leu i stago an pé tuta la neuit. ⁹Vardé, a la fin i l’hai vdù ch’a rivava n’òm an s’ un chèr ëd guèra tirà da na cobia ‘d cavaj!”. Antlora la sentinela a l’ha dit: “A l'é tombà! Babilònia a l’é tombà! Tute le mistà dij sò dio a son për tèra, sfrisà”.

¹⁰Ò mia gent, gent tribulà ch’a l’é stàita trebià com an sl'èira, mi i l’hai bin dite lòn che i l'hai sentù dal Signor dl’univers; i l’hai nunsiate precis tut lòn che ‘l Dé d'Israel am disìa!

Brute neuve da Seir

¹¹Stossì a l’é n’oràcol ch’a riguarda Duma^[5]. Am crijo da Seir: “Sentinela: a che mira a l'é la neuit? Sentinela: a che mira a l'é la neuit^[6]? ¹²La sentinela am rëspond: “La matin a riva da ‘n sì pòch, ma pì tard a-i sarà ‘ncora la neuit. Se pì tard, it veule torna ciameme, vnì pura ‘ncora a ciamé”.

Nosgnor a giudicherà l’Aràbia

¹⁴Stossì a l’é n’oràcol ch’a riguarda l’Aràbia. “Carovan-e 'd Dedan, passé la neuit stërmà ant ël desert d’Aràbia. 21:14 Gent dël pais ëd Tema: porteje d'eva a coj ch'a l'han sèj, porteje da mangé ai fugitiv che lor a son ëstrach. ¹⁵Përchè lor a scapo dëdnans ëd la spa, an facia a la spa dësfodrà, dëdnans dl'arch tëndù, an facia al rabel dla guera.

¹⁶Përchè parèj a l'ha dime Nosgnor: “Ancora precis për n'ann, calcolà a la manera d'un salarià tut lë splendrior ëd Chedar a sparirà. ¹⁷E a-i sarà mach pì ‘n cit nùmer ëd vajant dl'arch ëd Chedar ch’a dzurvivran. Ël Signor Dé d'Israel a l'ha parlà parèj.

Nòte

1. L’espression “ël desert dël mar” a l’é na manera che le profeta a dovra për pronostiché la dëstrussion dël meridion dla Mesopòtamia, ch’a lo ciamavo “la tèra dël mar”, am sël ghëmmo persian.

2. Dëbatù ël significà dël verb ambelessì. A-i é chi a l'ha pì car ëd vëdde n'omonimìa 'd forma con צָפֹה (tsafoh, «surveijé») e volté con «piassé na vardia», colegàndse al vërsèt apress.

3. Ël test ebràich a l'ha, "ël leon", ma sòn a l'ha nen sens ambelessì. אַרְיֵה (ʾarieh, “leon”) a dev probabilment esse modificà ant un הָרֹאֶה original (haroʾeh, “col ch'a s-cèira”), valadì la sentinela mensionà ant ël vërsèt 6. Ij manoscrit del mar Mòrt e 'l Sirìach a sosten-o un הָרֹאֶה original (haroʾeh, «col ch'a varda»).

4. La paròla ebràica a l'é translà an “Nosgnor” ambelessì: אֲדֹנָי (ʾadonai). A-i son ëd version che a vëddo 'd costuma l'arferiment al Signor e d'àutre che a l'han pì car arferisse a la vardia, valadì ël magister uman (“mè sgnor”).

5. Ël vocàbol דּוּמָה (dumah) a veul dì “silensi,” ma ambelessì a l'é un nòm pròpi, arferì a un leugh dl'Arabia setentrional o a la nassion d'Edom: דּוּמָה, valadì l'Idomea.

6. Neuit”, לַיְלָה, a veul simbolisé angossa e temp difìcij.