Isaia

8

Un fieul d’Isaìa, un segn pr’ Israel

¹Nosgnor a l’ha dime: “Ciapa na gròssa taulëtta e gravje con un sisel: “Maher-Salàl-Cas-Baz (ch’a veul dì: “An pressa al botin, ràpid al ravagi”), ²e pijte ‘d testimòni meritéivol ëd fiusa, ij sacerdòt Orìa e Sacharįa, fieul ëd Barachìa. ³Peui mia fomna, la profetëssa, a l’é restà ansenta e a l’ha butà al mond un fieul. Nosgnor a l’ha dime: ‘Daje ‘l nòm ëd Maher-Salàl-Cas-Baz, ⁴përchè, anans ch’a sapia dì: “pare” e “mare”, ël rè d’Assiria as portrà vìa lë richesses ‘d Damasch e ‘l botin ëd Samarìa.

Anonsi l'invasion assira

⁵Nosgnor a l'ha ancora parlame e a l'ha dime: ⁶“Cost pòpol a l’ha arfudà j’aque ‘d Siloe ch’a scòro pasie e as arlegra dl’invasion ëd Resin e dij fieuj ëd .Remalìa. ⁷Për lòn, Nosgnor a-j inonderà con j’aque furiose e dësbordante dl’Eufrat: j’aque a son ël rè d’Assiria e tota soa potensa. A rivrà tanme n’inondassion e a dësbordrà. ⁸A passerà dzora ‘d Giuda, a l’inonderà e as n’andrà bin pì an là: a rivrà fin-a al còl ëd soe vìtime. Soe ale dëspiegà a quateran tuta la larghëssa ‘d tò pais, ò Emanuel!“. ⁹I sareve fàite sa tòch, ò nassion; i sareve mandà an frise! Sté donca bin a sente, vojàutre le nassion lontan-e dla tèra! Pronteve a la bataja, e i sareve fàite a tòch! Pronteve a la bataja, e i sareve fòite a tòch! ¹⁰Fé pura dij proget, av serviran a nen. Parlé pura: la paròla a sarà sensa efet, përchè Nosgnor a l'é con nojàutri.

Mission dël profeta

¹¹Nosgnor a l’ha ciapame për man për porteme vìa dal senté anté ch’a marcia sto pòpol. A l’ha dime: ¹²“Vojàutri i l’eve nen da ciamé complòt lòn che sto pòpol a ciama complòt, ni i l’eve d’avèj tëmma ëd lòn che lor a n’han tëmma, sbaruveve pa. ¹³A l’é mi, ël Signor dl’univers, ch’i l’eve da arconòsse coma sant. A l’é dëdnans a mi ch’i l’eve da avèj tëmma e tërmolé! ¹⁴A l’é chiel ël santuari, ma ‘dcò na pera ch’a fà antrapesse, na pera ch’a fà tombé: un ròch d'antrap për le doe ca d'Israel, un griseul e na tràpola për chi a àbita an Gerusalem ¹⁵Vàire a scamperan, a tomberan e a së sbriseran, a saran ciapà al griseul e anpërsonà. ¹⁶Sara ‘l document, butje ‘l cacèt a lòn ch’a l’é stàit mostrà ai tò dissépoj. ¹⁷Mi i speto Nosgnor ch’ a stërma soa facia a la casà 'd Giacòb, an chiel a-i é tuta mia speransa. ¹⁸Vardeme con ij fieuj che 'l Signor a l'ha dame; noi i soma 'd marche e 'd presagi an Israel da part dël Signor dl’univers che a stà an sël mont ëd Sion.

¹⁹E se la gent av diran: ”Andé a consulté ij mòrt e j'andvin, coj che a ciosion-o e a sospìro!” Rëspòndje: “Dovrìa-lo nen un pòpol consulté pitòst sò Dé? Dovrìa-lo fòrsi adressesse ai mòrt për cont dij viv? ²⁰Vojàutri i l’eve da tense a la Lej, a lòn ch’a mostra col document, quand quaidun a parla contra lòn che ora mi iv diso. S’i disoma pa le còse coma ch’a stan, a-i sarà gnun-a primàlba për la gent. ²¹S’a fan nen lolì, a traverseran ël pais, crasà e afamà; e a-i rivrà che chi a l'avrà fam, a sarà pien ëd dispet, e a maledirà sò rè e sò Dé, e as arvirerà contra 'l cel. ²²Peui a beicrà vers la tèra; e varda lì: angossa, top, neuit dlë spìrit, caluso ancreus. Ma lë scur, un dì, as dëssolvrà.