1Scoté sòn, vojàutri sacerdòt! Sté atent, vojàutri gent d'Israel! Stà a sente, famija real! Përchè a l'é contra 'd vojàutri che as fà un giudissi. Voi i seve cascà ant un trabucet[1] a Mispa, e na rèj a l’é stàita campà an sël Tabor. 2J’arviros a l’han fàit na gran massacrura, ma mi i-j castigrai tuti. 3Mi i conòsso Efraim fin-a tròp bin, ël mal d'Israel a l'è pa stërmà për mi. Òi, it ses prostituite Efraim, e israel a l'é antamnasse. 4Soe euvre a-j përmëtran pa 'd torné da sò Dé, përchè në spìrit ëd prostitussion[2] a l'é an lor e lor a conòsso pa Nosgnor. 5L' orgheuj d'Israel a testimònia contra 'd chila, Israel e Efraim a tombo për motiv ëd soa colpa e Giuda a drocherà con lor.
6Combin ch’a pòrto soe feje e ij sò beu[3], lor andran an serca 'd Nosgnor, ma a lo trovran pa: chiel a l'é slontanasse da lor! 7Lor a l'han tradì Nosgnor përchè ch’a l'han generà 'd bastard; bin tòst, donca, la lun-a neuva a-j divorerà, lor e ij sò camp.
8Soné ‘l còrn a Gaba e la tromba a Rama! Deje la dian-a a Betaven, at son a còl, Beniamin! 9Efraim a sarà devastà ant ël Di dël Giudissi. I lo faso savèj con tuta certëssa a le tribù d’Israel.
10Ij cap ëd Giuda a son parèj 'd coj che a spiasso le borne 'd finagi; dzora 'd lor mi i spantierai mia flin-a gnanca a fùissa d'eva. 11Efraim a sarà crasà, fiacà dal giudissi, përchè ch’a l’ha antestasse dë steje dapress a d’idoj scros.
12E bin, mi i sarai parèj 'd na càmola për Efraim, parèj d'un dent antamnà për la gent ëd Giuda. 13Efraim a l'ha vedù soa maladìa e Giuda soa piaga; Efraim antlora a l'é andas-ne vers Assur, a l'ha mandà 'd nunsi al gran rè; ma chiel a podrà pa guarì nì meisiné vòsta ùlcera.
14Përchè mi i son parèj d'un leon për coj d’Efraim, parèj d'un lionòt për la gent ëd Giuda; i-j farai a tòch e 'm n'andrai, i portrai via mia piàita e gnun am la gavrà.
15Òi, mi im na vado torna a mia ca, fin-a che as arconòsseran soe colpe e a vnisso torna a sercheme.
An mes a soe pen-e a coreran anvers ëd mi. A diran:
פַּח: pach, “tràpola da oslin”.
O “idolatrìa”.
Për fé dij sacrifissi.