Giona 4

4

Dëspiasì dël profeta e rispòsta divin-a

4:1 Tut sòn Giòna a l’ha pijalo pitòst mal¹ e a l'é anrabiasse.

4:2 A l'ha pregà Nosgnor parèj: "Miraco l'erlo bin sòn ch'i disìa quando ch'i j'era ant mè país? Për sòn i j'ero pressame a scapé a Tarsis. I savìa che Ti ‘t ses un Dé 'd misericòrdia e d’indulgensa, tolerant, d'amor grand e ch'it sente pen-a pr' ël mal ch'it l'has mnassà². 4:3 Donca, adess, Nosgnor, gavme la vita, përchè për mi a l'é mej ëd meuire che ‘d vive.

4:4 Ma Nosgnor a l'ha rësponduje: "A të smija giust d'anrabiete parèj?". 4:5 Giòna, antlora, a l’é sortì da la sità e a l'ha fàit susta a levant. Ambelessì a l'é fasse n'abrì 'd bronde e a l"é butasse a l'ombra a speté 'd vëdde lòn ch'a sarìa ancapitaje a la sità.

4:6 Antlora Nosgnor Dé a l'ha fàit chërse na pianta 'd ricin dëdzora "d Giòna për feje ombra an sla testa e calmeje ‘l malumor³. Giòna a l’ha sentù na gòj granda për col rìcin.

4:7 Ma 'l dì ch'a l'é vnùje, a l'alvesse dla primalba Dé a l'ha mandà na bòja a mangé 'l rìcin e costì a l'é dëssëccasse. 4:8 Quando che 'l sol a l'é alvasse, Dé a l'ha fàit sifié na bisa da levant, sofoganta. Ël sol a l'ha colpì la testa 'd Giòna, ch'a l'é sentisse manché e a l'ha ciamà 'd meuire, an disant: "Mej për mi ‘d meuire che vive". 4:9 Dé a l'ha dit a Giòna: "Smijatlo giust d'esse indignà parèj për na pianta 'd rìcin?". Chiel a l'ha rësponduje: "Éh, a l'é giust; i na son indignà a la mira 'd vorèj meuire!".

4:10 Ma Nosgnor a l'ha rëspondù' "Ti 't das afann për cola pianta 'd rìcin ch'a l'é ben costate nì travaj nì fatiga, che ant na neuit a l’é chërsùa e ant na neuit a l’é mòrta. 4:11 e Mi i dovrìa nen compassioné Ninive, cola sità granda, andova ch’a-i son pì ‘d sentevintmila përson-e ch’a san nen dësserne ‘l bin dal mal,⁴ an mes na caterva ‘d bestie?”.

Nòte

1 O “a l’ha pijà un gròss dëspiasì”. La tëmma pì granda ‘d Giòna a l’é che ‘l Signor a përdonèissa al nemis che Israel a l’avìa da pì an ghignon.

2 Dé a mostra soa misericòrdia anvers Israel, malgré ij sò pecà (Esod 34:6; Nùmer 14:18; Neemìa 9:17; Salm 103:8; Gioel 2:13). Avrìa-lo falo, dé, ëdcò anvers ij pagan? La cesa cristian-a antica an tra j’ebreo a l’era ‘dcò pitòst genà che ij pagan a rivèisso ‘dcò lor al pentiment e a la fej an Crist, ma a l’avrìio amprendulo (At 11:18; 15:14; 28:28).

3 O “liberelo da sò mal”.

4 O “la man drita e la snistra”.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë