Coelet 6

6

6:1 A-i é n’àutr mal ch’i vëddo sota ‘l sol, e ch’a l’é grand për l’òm: 6:2 a un Dé a l’ha conceduje beni, richësse, onor e a-j manca gnente ‘d lòn ch’a veul; ma Dé a conced nen ëd podèjne gòde, përchè a l’é në strangé ch' a na gòd. Sòn a l’é vanità e maleur gròss!

6:3 N’òm a podrìa bin avèj sent fieuj e vive për tanti d’agn. Ma se col-lì a treuva gnun-a sodisfassion ant la vita e gnanca na sepoltura decorosa, a sarìa stàit mèj për chiel d’esse nà mòrt. 6:4 A l’é rivass-ne ant la vanità, as na va ant lë scur, e sò nòm a l’é sotrà ant ël top. 6:5 chiel a l’avrìa mai vëddù ‘l sol o savù ‘d soa esistensa. Pura, chiel a l’avrìa avù motobin da pì ‘d pas che ant ël chërse mach për vnì n’òm nen content.

6:6 E s’a l’avèissa ‘dcò vivù doi vire mila agn, pure a l’avrìa pa avù ‘l boneur; miraco che tùit as na van vers ël midem leugh? 6:7 Tuta la pen-a ch’as pija l’òm a l’é për soa boca, pura sò aptit a l’ha mai pro.

6:8 Che vantagi ch’a l’ha ‘l savi an sël sensa sust? Col ch’a l’é ‘l vantagi dël pòver ch’as porta bin dëdnans a j’àutri? 6:9 Mej vëdde con j’euj che con l’anvìa dl’ànima, bele sòn a l’é vanità e buf ëd vent!

Le limitassion dl’òm

6:10 Lòn ch’a l’é stàit, da vàire a l’ha già avù ‘n nòm e as sà lòn ch’a l’é n’òm¹: as peul nen rusesse con chi ch’a l’é pì fòrt. 6:11 Pì a-i é ‘d paròle e pì a-i é vanità, lòn ch’a-j na ven për l’òm? 6:12 E chi a sà lòn ch’a conven a l’òm antramentre ch’a viv, tut longh ël cors ëd soa vita ‘d vanità ch’a passa parèj ëd n’ombra? Chi ch’a-j dirà a l’’òm lòn ch’a-j ëvnirà dòp ëd chiel sota ‘l sol?

Nòte

1 Visadì: un pecator (second la stima ch’a na dà Dé, 7:20).

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë