Isaia

13

Contra Babilònia

¹Presagi riguard a Babilònia ch’a l’é stàit arvelà a Isaìa, fieul d’Amos. ²Aussé n’ansëgna ansima a na colin-a pla, crijé e fé ‘d segn përchè a intro pr’ ij gran’ porton^[1] ëd Babilònia. ³Mi medésim i l’hai dàit d’órdin a coj ch’i l’hai dajne l’ancombensa, i l’hai convocà ij guerié ch’a compiran mia ira, për selebré ‘l trionf ëd mè onor. ⁴Scoté mach che brut ciadèl a seurt già dai mont: a parëss ch’a sìa col ëd na grand’ armada! A-i é na granda agitassion an tra ij regn - as assamblo ‘d nassion! Ël Signor dl’univers a passa a l’arvista soe trupe ch’a son pronte a dé bataja. ⁵A ven-o da na tèra lontan-a, da pì dlà dl’orisont, për vasté tut ël pais. A l’é Nosgnor ch’a riva con jë strument ëd soa furia. ⁶Crijé dal dolor, che ‘l Dì ‘d Nosgnor as acòsta con ël podèj ëd distrussion dël Tut-potent^[2]. ⁷A l’é për lòn che tute le man a dvento fiache e che tùit ij cheur as perdo ‘d coragi. ⁸A son antnajà da lë sparm, ëd dolor e ‘d torment, as antòrzo tanme na fomna ch’a partoriss. As vardo l’un l’àutr con ësburdiment, con la facia ch’a vniss rossa. ⁹Ël Dì ‘d Nosgnor as acòsta inesoràbil: a sarà ne s-ciat ëd furia e ‘d furor, ch’a cangierà ‘l pais ant un desert e a na sterminrà ij colpèivol^[3]. ¹⁰Dë stèile e ‘d costeilassion a chiteran ëd bërluse; ël sol, quand ch’a seurtirà a dventerà fòsch, e la lun-a a darà pì nen ëd sò ciairor. ¹¹A lo dis ël Signor: ”I castigherai la depravassion dël mond e ij crimen dij gram. I buterai a la fin l’orgheuj dij superb; i umiliarai l’arogansa dij tiran. ¹²I rendrai j’esse uman pì scars che l’òr, pì ràir che l’òr d’Ofir. ¹³Ël dì ch’a s-ciaterà mia ira, mi, ël Signor, pien d’indignassion, i farai tramulé ‘l cél e i sopaterai le fundassion dla tèra. ¹⁴J’òm, tanme ‘d gasele sburdìe o tanme në strop ëd feje sensa bërgé, a torneran mincadun a sò pais, a scaperan an soa tèra. ¹⁵Tuti coj ch’a saran ciapà a saran trapassà da na lansa; coj ch’a saran caturà a saran massà dë spa. ¹⁶A vëdran soe masnà fàite a tòch dëdnans ai sò euj, soe ca butà a sach, e soe fomne violentà. ¹⁷I tisserai contra ‘d lor ij Medi, ëd gent ch’a fà gnun cas a l’argent, ch’as anteressa pa dl’òr. ¹⁸Con ij sò arch a campran giù ij giovo, a l’avran gnun-a compassion dij cit, a l’avran gnun-a pietà dle masnà”.

¹⁹Babilònia, perla dj’imperi, gioja e orgheuj dij Caldé, a patirà l’istessa dëstrussion che Nosgnor a l’ha ‘rfilà a Sòdoma e Gomòra. ²⁰A sarà mai pì abità, a restera dëspopolà pr’ ij sécoj dij sécoj. Gnanca ij singher a-j buteran l'acampament, nì ij bërgé a-i mneran ij sò strop. ²¹A dventerà ‘n leugh ëd sosta mach për le bestie servaje; soe ca an rovin-a a saran pien-e ‘d can servaj. Ambelelì a vivran jë struss, e le crave servaje a danseran an tra le ruin-e. ²²Ij can servaj a ucheran an cuj palass, ij siacal a bauleran andrinta a coj ch’a j’ero ëd palass ësplèndid. L’ora ‘d Babilònia a l’é press ch’a riva, ij so dì a son contà.

Nòta

1. O ”ij porton dij prinsi”.

2. O ”dël Giudes sovran”.

3. O ”pecator”.