Michèa

6

Ël Signor a veul giustissia, pa 'd sirimònie

¹Scoté, donca, lòn che Nosgnor a dis: "Doma! Ven an giudissi dë 'dnans ëd le montagne, e che le colin-e a peusso sente tua vos! ²Scoté, montagne, ël giudissi 'd Mosgnor, sporzì l'orija, fondamente dla tèra, përchè Nosgnor a fà 'n process a soa gent, un giudissi contra d'Israel:

³Car ël mè pòpol, còs l'has-to fàit? An còsa i l'hai contristate? Rëspondme. ⁴Përchè mi i l'hai fate montè dal pais d'Egit, i l'hai dësangagiate da la ca 'd sc-ciavensa; i l'hai mnate dë 'dnans Mosè, Aron e Miriam. ⁵Cara la mia gent, arcòrdte 'd col ch'a l'era 'l progèt ëd Balach, re 'd Moab, ëd lòn ch'a l'ha rësponduje Balam, fieul ëd Beor. Arcòrdte 'd Sitim e Galgala, perch' it peusse conòsse j'euvre giuste 'd Nosgnor".

⁶Con còsa im presenterai dëdnans a Nosgnor? Coma im prostërnerai dë 'dnans al Pì-Àut. Im presentrai con l'olocàust, con ëd bocin ëd n'ann? ⁷A agradirà mila moton e torent ëd buve d'euli? Ventrà che jë smon-a mè prim nassù coma pressi 'd mè delit, ël frut ëd mie ventraje për mè pecà". ⁸I l'hai fate conòsse, òm, lòn ch'a l'é 'l bin, e lòn che Nosgnor a veul da ti: gnente d'àutr che compì la giustissia, ëd vorèj-je bin a la misericòrdia, e 'd marcé con umiltà con tò Dé".

⁹A l'é la vos ëd Nosgnor! Chiel a crija a la sità: "Scoté, tribù e ciambreje dla sità! ¹⁰Ant la ca dël pervers a-i é 'ncora 'd tesòr ch'a son avusse con la frauda e na mzura sfaussà. Fòrse che mi i peuss soporté na mzur fàussa e na min-a carenta? ¹¹Fòrse che mi i peuss consideré pur col ch'a deuvra 'd balanse sfaussà, o na borsa 'd pèis con ël truch? ¹²Ij sò rich a son pien ëd violensa e ij sò abitant a l'han pì car la busiardaria! ¹³Dcò mi istèss i l'hai ancaminame a colpite, a vastete pr' ij tò pecà. ¹⁴Ti 't mangeras ma sensa gavete la fam; ti 't butras da part, ma it podras salvé gnente; e s' it podras salvé quejcòsa mi i lo lasserai an podèj dla spa. ¹⁵Ti 't sëmneras, ma it podras pa fé l'amson; it presseras j'ulive, ma it podras nen onzte dìeuli; ël mòst, ma it podras pa bèive 'd vin. ¹⁶Ti 't goerne le lej d'Omri, tute le pràtiche 'd la ca d'Acab; ti 't pòrte conforma ij sò prinsipi, për che mi i fasa 'd ti n'oget ëd stupor e i chita ij tò abitant për soe svergne: e ch'i pòrte l'onta dle gent.