Geremìa

18

Ël tupiné e la crèja

¹Sto-sì a l’é n’àutr mëssagi^[1] che Geremìa a l’ha arseivù da Nosgnor. Nosgnor a l’ha dije: ²“Cala dal tupiné përchè ch’a l’é lì ch’it parlerai”. ³Parèj i son andàit a trové ‘l tupiné che, an col moment-lì, a travajava a sò torn. ⁴A l’é rivà che ‘l vas che chiel a l’era an camin ëd fé a l’é nen surtije bin. Antlora a l’ha dësblalo, a l’ha ampastalo con d’àutra creja e a l’ha torna butala al torn për deje la fòrma ch’a vorìa.

⁵A l’é antlora che Nosgnor a l’ha fame conòsse soa paròla: ⁶“Ò Israel, chërdeve che mi i podrìa nen fé coma col tupiné? Vojàutri i seve ant mie man tanme la crèja a l’é ant le man dël tupiné.

⁷Se mi i dago l’anunsi ëd mia deliberassion che na certa nassion o regn a l’ha da esse dësreisà, tirà giù e fàita droché, ⁸ma peui col pòpol-lì a chita ‘d fé ël mal ch’a l’era ‘l motiv ëd cola mia deliberassion, ëdcò mi i son dispòst a arnunsié a feje ‘l mal ch’i l’avìa decidù ‘d feje. ⁹E se mi i dago l’anunsi ch’i veuj buté an pé^[2] e fé chërse na certa nassion o regn, ¹⁰ma peui cola nassion-lì am ofend e am ëscota nen, ëdcò mi i-j farai pì nen ël bin ch’i l’avrìa volù feje.

¹¹Dìs, donca, a la gent ëd Giuda e a j’abitant ëd Gerusalem: “Sossì av nunsia ël Signor: Coma ch’a fà ‘l tupiné, i son an camìn a dé forma a un progèt ch’a seurtirà d’esse për vojàutri un dësastr, gnente ‘d bel. Chité, antlora, ëd marcé an sël sentè sbalià e artorné an sël giust: cambié vòstra condòta!”. ¹²Ma ‘l pòpol a rëspond: “Sgaira nen ël fià. I l’oma l’intension ëd seguité a vive coma ‘d pì an pias. I voloma seguité a fé lòn ch’a dis nòst cheur ostinà e përvers!”.

Israel a l’ha dësmentiasse ‘d Nosgnor

¹³Parèj a dis Nosgnor: “Ciameje pura a d’àutre nassion s’a l’han mai sentì na ròba parèj! Ël pecà ch’a l’ha comëttù Israel a l’é orìbil! ¹⁴Eve-ne mai vëddù la fiòca ch’a dëspariss da le sime dij mont dël Liban o che ij torent ch’a-j calo da cole montagne da leugn a arsëcchisso? ¹⁵Contut, mè pòpol a l’é dësmentiasse ‘d mi: a smon-o dj’oferte a dj’ìdoj ch’a son nen. A marcio pì nen an sij senté antich e sicur e a preferisso marcé ans dij senté ch’a son pien ëd pàuta. ¹⁶A l’é për lòn che sò pais a sarà devastà, ch’a vnirà ‘l monument medésim fàit a soa folairà ‘d lor. Tuti coj ch’a passeran da lì a lo vëddo e na saran ëstupì: a sopatran la testa bele che dëstornà. ¹⁷Mi i dësbergiairai mé pòpol dëdnans al nemis tanme ‘l vent ëd l’orient quand ch’a bofa vìa la póer. Ant ël dì dla dësgrassia, për nen vëddë tut sossì, a vireran la schin-a.

Confession ëd Geremìa

¹⁸Quajdun a l’ha dit: “Butoma an pé un complòt contra Geremìa për felo sté ciuto. I l’oma già tanti sacerdòt, ëd savant e ‘d e profeta ch’an parlo a nòm ëd Nosgnor. I l’oma pa da manca ‘d chiel. Trovoma ‘d calùnie da dì a sò rësguard, stoma nen a sente lòn ch’a l’ha da dine!”.

¹⁹“Nognor! Scotme. Has-to nen sentì lon ch’ij mè nemis a diso? ²⁰É-lo giust che lor am rendo ‘d mal për ël bin? A l’han ëscavà na tampa për feme tombeje andrinta e masseme, bele s’i l’hai suplicaje e sercà ‘d guerneje da toa zara. ²¹A l’é parèj ch’ i lasso che soe masnà a meuiro ‘d fam. Ora, donca, faje meuire con la spa. Che soe vidoe a perdo ij sò fieuj. Che ij sò òm a meuiro ‘d pestilensa e che ij sò giovo a meuiro an bataja!. ²²Ch’as sento ‘d crij ant le ca quand che dalonch a rivrà l’invasion. A l’han prontame na tampa përchè i tombèissa andrinta e l’han butà ‘d tràpole arlongh mè senté. ²³Ti, Nosgnor, it conòsses tut ij complòt amassida ch’a l’han fàit contra ‘d mi. Përdonje nen ij sò crìmen e dëscancela nen ij sò pecà. Che lor a meuiro dëdnans a ti! Feje sente tut ël pèis ëd toa indignassion!”.

Nòte

1. O “paròla”.

2. O “pianté”.