Isaia

3

Disòrdin ant ël regn ëd Giuda

¹Ël Signor, Dé dl’univers, a gavrà a Giuda e a Gerusalem tute sòrt ëd sostentament: la provianda ‘d pan e l’arserva d’eva, ²ij mej guerié e la trupa, ij giùdes e ij profeta, j’andvin e j’ansian, ³j’ufissiaj e ij notabij, ij consijé e ij mascon, e j’espert an ancantament. ⁴I-j darai ‘d gent giovo për governant^[1], dla gioventura ch’a-j dòmina. ⁵A-i saran mach ëd ruse an tra ‘l pòpol. Ël pivel a sarà arogant con ël vej e j’òm da nen a rispeteran nen ij pì degn. ⁶Mincadun a ciaperà un sò parent qualsëssìa, un dl’istess sò clan, e a-j dirà: “Ti ch’it l’has un mantel it seras nòst cap! Pija an man coste rovin-e!”. ⁷Ma col-lì a protesterà an crijand: “Mi i peuss fé gnun miracol! I l’hai nen da mangé nì da vestime. Nò, im fareve pa vòst cap!”.

⁸Gerusalem a trambla, Giuda a l’é robatà, përchè sò parlé e soe assion a son n’ofèisa contra Nosgnor, a la mira ‘d provoché l’ira ‘d sò sguard glorios. ⁹Soa facia ‘d lor a peul nen ëstermelo, a l’é na testimoniansa ch’a va contra ‘d lor. A son borios tanme la gent ëd Sòdoma: trist col ch’a l’é parèj! A son vaniasse la përdission! ¹⁰Dislo ciàir: mach ël giust a-j andrà bin e a sarà sodisfàit dël frut ëd soe assion. ¹¹Trist a chi ch’a l’é gram! Coj ch’a fan ël mal a saran tratà conform a soe euvre ‘d lor. ¹²Pòvra mia gent: dij craseur a trato mè pòpol crudelment ëd creditor a la fan da padron an vòstra ca^[2]. Car ël mè pòpol: toe guide at pòrto fòra carzà, at dan d’indicassion fàusse.

J’acuse ‘d Nosgnor ai dirigent dël pòpol

¹³Nosgnor a l'é aussasse për acusé, chiel a l'è setasse an giudissi contra soa gent. ¹⁴A j’ansian e ai cap dël pòpol: Nosgnor a-j ciamerà cont: ”Vojàutri i l’eve vastà mia vigna, i l’eve ampinì vòstre ca ‘d lòn ch’i l’eve robà ai pòver. ¹⁵Che dirit l'evne ‘d crasé mia gent e dë scarpisé la facia dij dësgrassià? Iv lo ciamo mi, ël Signor, Dé d’univers.

Contra le fomne ‘d Gerusalem

¹⁶A dis ël Signor: ‘Pr’ ël motiv che a son pien-e'd babìa le fije 'd Sion, ch’ as na van con ël còl tendù e j'euj provocant, as na van a cit pé fasend dindiné j'angivaje. ¹⁷Për lòn ël Signor a-j farà vnì la rògna an testa e a-j farà andé con la testa plà. ¹⁸An col temp-là Nosgnor a gavrà l'archinché 'd cadnin-e, midajon e graf, ¹⁹pendent, giòje, coefe, ²⁰bindèj e coroncin-e, garlande da cavije, s-cìrpe, carafin-e e pòrtaboneur, ²¹bricio, anej da nariss, ²²vestimente da festa, mantlin-e, folards, sal e sach a man, ²³lingiarìa fin-a e camisëtte'd lin, lambej e mantej.

²⁴Antlora, an leu ‘d përfum ai sarà spussa ‘d marseugna, an leugh ëd na s-cirpa un soaster, an leugh ëd na coafura na tosonadura, an leugh ëd vestimente soasìe un sach ëd tërliss, an leugh ëd blessa la marca dël fer afoà. ²⁵Ij tò òm, Gerusalem, a meuireran an guèra, ij tò mej soldà a tomberan ant ël combatiment. ²⁶A toe pòrte as sentiran ëd gëmm e ‘d sangiut; Gerusalem a sarà a tera tanme na fomna ch’a l’ha pì gnun.

Nòte

1. O ”prinsi”.

2. O ”ëd masna a son ij tò opresor e ‘d fomne a dòmino an vòstra ca”.