Ël Salmista, ch’a parla pr’ ël pòpol ëd Nosgnor, an mes a na crisi, a arconòs ch’a dipend mach da Nosgnor.
1Càntich ëd pelerinagi. Anvers ëd ti ch’it ëstas ant ël cél, i àusso ij mè euj. 2Tant coma ij serv a ten-o j’euj fiss an sle man ëd sò padron, e coma la serventa a ten j’euj fiss an sle man ëd soa padron-a, parèj i tnuma j’euj fiss an sël Signor, nòst Dé, fin ch’a l’àbia pietà ‘d nojàutri. 3Nosgnor! Ábie pietà ‘d nojàutri, àbie pietà, ch’i n’oma pro d’esse meprisà. 4Nòstra ànima a na peul pì dle schergne dij superb, dl’insolensa ‘d coj ch’an mepriso