Salm 27

Ij Salm

27. Nosgnor am anlùmina e am salva

L’autor as fida a la protession ëd Nosgnor e a ciama a-j ciama ch’a-j renda giustissia.

¹Un salm ëd David. Nosgnor am anlùmina e am salva: chi podria-lo feme tëmma? Nosgnor a l’é tanme na muraja ch’a guerna mia vita: chi podrìa-lo mai sbaruveme? ²Quand che ‘d gent grama am ven ancontra për feme ‘d mal^[1], quand ch’ij mè nemis e rivaj am dan l’atach, a saran lor a antrapesse e a casché a gambe drite! ³Bele se n’armada poderosa a s’acampèissa tut d’antorn a mi për feme la guèra, mè cheur a l’avrìa gnun-e tëmme; bele s’am dèisso l’atach, im sentirìa al sicur.

⁴Na ròba sola i l’hai ciamaje a Nosgnor, e mach ëd cola-lì i l’hai anvìa: ëd podèj vive ant la ca ‘d Nosgnor tùit ij dì ‘d mia vita për gòde ‘d soa blëssa^[2] e vijé an meditassion ant sò Templ. ⁵A l’é chiel ch’am buta a la sosta quand ch’ij sagrin am rivo; chiel a më stërma an sò santuari; am pòrta an sn’àuta ròca andova gnun a podra mai riveje.

⁶A l’é parèj ch’i peudo aussé la testa fier dëdnans ai mè nemis. An sò santuari i-j smon-o ‘d sacrifissi ‘d vitòria, làude e cantich an onor ëd Nosgnor. ⁷Scota, Nosgnor, scota mia preghiera; sie misericordios e rëspondme. ⁸Mà cheur a l’ha sentì ch’it disìe: “Ven e parla con mi”, e mè cheur a rëspond: “Nosgnor, varda ch’i ven-o”. ⁹Virme nen le spale. Manda nen vìa tò sërvent quand ch’it ‘t ses anrabià con mi. Ti ‘t l’has sèmper giutame. Chitme pa adess, bandon-me pa, ò mè Dé, mè salvator.

¹⁰Contut, i n’hai la certëssa: mè pare e mia mare a podrìo fin-a lor bandoneme, ma ti nò, ti ‘t m’abandonras mai, ti ‘t më staras sèmper dacant. ¹¹Mostrame coma vive^[3], menme arlongh ël senté giust, da leugn dai mè nemis^[4]. ¹²Lass-me nen tombé ant soe man ëd lor: lor am acuso ‘d ròbe ch’i l’hai mai fàit^[5]; a më mnasso ‘d violensa con ògni respir ch’a fan. ¹³Epura i l’hai fiusa: i vëdrai la bontà ‘d Nosgnor antramentre ch’i son sì an sla tèra dij viv.

¹⁴Spera an Nosgnor; sie fòrt, che tò cheur a vegna nen a manché. Vera, spera an Nosgnor, chiel at tradirà mai.

Nòte

1. Let. “Për angorgioneme tut antregh”

2. O “përfession”.

3. O “tò senté”.

4. O “përchè ij mè nemis a më speto”.

5. O “a tiro fòra ‘d fàuss testimoni contra ‘d mi”.