2
La devastassion causà da j'aliòstra
(1) Soné la tromba a Sion, deje l'alarma dzura mia montagna sabta! Che tuti j'abitant dël pais a tërmolo, përché 'l Di 'd Nosgnor a l'é lì ch'a riva, a l'é davzin!
(2) Giornà 'd top e 'd nivole sombre, diì 'd caluso e 'd scur! Coma l'aurora, na gent a së spantìa an sle montagne, un pòpol grand e fòrt, coma ch'a l'é mai staje, coma ch'a-i na sarà pì nen, për j'agn ch'a ven-o, ëd generassion an generassion.
(3) Dë 'dnans a Chiel ël feu a divora, dsarera 'd Chiel la fiama a consuma. Anans che Chiel a rivèissa ël pais a l'era parèj d'un giardin d'Eden, dòp ch'a l'é passaje a l'é vnì un desert desolà: a-i resta gnente.
(4) Sò visagi a l'é col dij cavaj; lor a së slanso parèj 'd cavaj da corsa.
(5) A jë smijarìa a un rabel ëd cher che a arsàuto dzora le montagne, lë s-cioplì dla fiama anvlupanta ch'a brusa la stobia, parèj 'd na gent fòrta rangià për la bataja.
(6) A vëdd-lo, tute le gent a tërmolo, tute le facie a ven-o spalìe.
(7) Lor a së slanso coma 'd vajant, a rampio le muraje coma 'd guerié, mincadun as na va drit për soa stra, sensa scarté da sà camin.
(8) A-i é gnun ch'a séguita sò avzin, tuti a van për sò vieul: lor a passo an mes a le flecie sensa chité ij rangh.
(9) A-j sàuto acòl a la sità, as campo an sle muraje, a monto ansima a le ca, a intro për le fnestre parèj 'd làder.
(10) Dë 'dnans a Chiel la tèra a frisson-a, ij cej a tramblo! Ël sol e la lun-a a ven-o scur, le stèile a perdo sò splendrior!
(11) Nosgnor a fà sente Soa vos dë 'dnans a Soe armeje! Përchè ij sò batajon a son sensa nùmer, përchè col ch'a praticxa Soa paròla a l'é potent, përchè 'l dì 'd Nosgnor a l'é grand, teribil ëd pianta: chi a podrà sustnilo?
(12) Ma adess - oràcol ëd Nosgnor - torné a mi con tut vòst cheur, con ël digiun, le plente, e ij crij ëd deul.
(13) S-ciancheve 'l cheur, e nen vòstre veste, torné a Nosgnor, vòst Dé, përchè Chiel a l'é tenerëssa e misericòrdia, tard a la flin-a e rich an grassia, chiel a ringreta 'l mal.
Apel al pentiment
(14) Chi sà-lo se Chiel a cambièissa? S'as pasièissa? S'as lassèissa darera na benedission? Oferta e libassion për Nosgnor vòst Dé.
(15) Soné la tromba a Sion! Proclamé 'n digiun! Publiché na solenità!
(16) Buté ansema la gent, convoché la ciambrea, assemblé j'ansian, buté ansema le masnà, ij cit ch'a pijo 'l làit da la pupa! Che lë spos a seurta da soa stansia e che la sposa a chita sò let!
(17) Ch'ij sacerdòt a pioro tra l'autar e 'l pòrtich, lor ij sërvent ëd Nosgnor! Chi'a diso: "Misericòrdia, Nosgnor, për toa gent! Lassa pa toa ardità an podèj ëd l'onta, a le svergne dle nassion! Përchè a ventrìa dì tra i pòpoj: "Andova ch'a l'é sò Dé 'd lor?".
La rispòsta dël Signor
(18) Che Nosgnor a peussa bugesse 'd gelosìa për sò pais, ch'àbia compassion ëd soa gent!
(19) Nosgnor a l'ha rëspondù e a l'ha dije a sò pòpol: "Vardé che Mi iv mando 'l gran, ël vin, l'euli fresch. Vojàutri i n'avreve pro. E mi i farai mai pì 'd voi l'onta dle nassionn.
(20) I slontanerai da vojàutri col ch'a ven da Tramontan-a, i lo posserai vers na tèra sùita e desolà, soa avanguardia vers ël mar ëd levant, soa retroguardia vers ël mar ëd ponent. E a monterà soa spussa, a fiairerà parèj 'd n'anfession, perché chiel a l'ha fane 'd mal!
(21) Tèra, gnun-e tëmme, ma crija 'd gòj e argiojiss! përchè Nosgnor a l'ha fàit ëd ròbe gròsse!
(22) Tëmme pa, bes-ciòte dij camp! Le pasture dle vàude a son tornà vërde, përchè le piante a dan sò frut, la vis e 'l fié a pòrto soe fòrse.
(23) Giubilé, fieuj 'd Sion, argiojive an Nosgnor vost Dé! Perché a l'ha dave la pieuva d'otogn e cola 'd la prima parèj 'd sempe.
(24) J'àire a s'ampiniran ëd gran, le tin-e a vërseran ëd vin e d'euli fresch.
(25) Mi 'v compenserai dj'anade che l'aliòstra, la babòja, ël gril e la gata a l'han divorà, col' armèja gròssa che mi i l'hai mandave contra 'd voi.
(26) Vojàutri i mangereve pro, bondos, e i laudereve 'l Nòm ëd Nosgnor vòst Dé, che për voi a l'avrà compì 'd maravije. Mia gent a conossrà pì nen l'ìonta për sèmper.
(27) E vojàutri parèj i savreve che mi i son an mes d'Israel, che i son Nosgnor, vòst Dé, e ch'a-i na l'é pa d'àutri: pì nen onta për mia gent për sèmper!
La spantiora dlë Spirit
(28) Dòp ëd sòn i spantierai mè Spirit ëdzura tute le carn. Ij vòstri fieuj e le vòstre fije a profetiseran, i vòstri grand a l'avran ëd seugn, ij vòstri giovo 'd vision.
(29) Fin-a jë s-ciav, òm e fomne, an col dì-là, a l'avran mè Spirit.
(30) I farai 'd segn ant ël cel e an sla tèra, sangh'feu e colon-e 'd fum!
(31) Ël sol a vnirà scur, la lun-a as cangerà 'd sangh, prima ch'a-i riva 'l Dì 'd Nosgnor, grand e teribil!
(32) Tuti coj ch'anvocheran ël Nòm ëd Nosgnor a saran salvà, përchè al sël mont Sion a-i saran ëd salvà, coma ch'a l'ha dit Nosgnor, e a Gerusalem ij survivù che Nosgnor a l'ha ciamà.
Majo Galin-a, Dzèmber 1988.
https://lumina.bible.org/bible/Joel+2
À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë