Isaia

28

Nosgnor a giudicherà Efraim

¹Trista cola Samarìa, la superba sità, coron-a dij cioch d’Efraim! A dòmina da l’àut ëd na valada drùa, ma sò bel ësplendrior a l’é tanme na fior ch’a ‘nfiapiss. A l’é l’orgheuj ëd gent ch’a l’ha beivù tròp e ch’a vëdd nen coma ch’a stan vreman le còse. ²Vardé coma Nosgnor a-j manda contra n’armeja fòrta e potenta. Nosgnor a rivrà parèj ëd na tempesta ‘d grele e la tèra a sarà fongà com a fussa na bùria d'eve ch'a ven-o a verse: tut a sarà dësblà da soa man. ³Costa splèndida coron-a dij ciocaton d’Efraim a vnirà scarpisà dai sò nemis. ⁴Costa fior ch’a ‘nfiapiss con sò bel ësplendrior, ch’a dòmina da l’àut ëd na valada drùa, a sarà parèj d’un fié primiss anans ëd l’arcòlta: col che a vëdd për prim ij sò frut a-j ciapa e as ij mangia.

⁵An coj dì-lì a sarà Nosgnor dl’univers midem ch’a vnirà la bela coron-a e ‘l diadéma magnifich, ma mach për la rimanensa ‘d sò pòpol. ⁶A sarà chiel a dé ai giùdes ël sens ëd la giustissia e la fòrsa ai difensor ëd la sità.

⁷A-i son fin-a d'àutri ch’a strabuco e a van fòra 'd carzà sota l'efet dël vin e dla bira ch’a bèivo: a son ij sacerdòt e ij profeta, ‘dco lor cioch ëd pianta! Lor a l'han beivù tant ëd col vin, da podèj gnanca sté ‘n pé. Ij profeta a strabuco fin-a quand ch’a l'han ëd vision profètiche, e ij sacerdòt a stravanio quand ch’a pijo ‘d decision legaj. ⁸Dabon, tute le tàule andova ch’as seto a son anflà 'd gumit: an sla tàula a-i é gnanca pì un canton ch’a sìa polid.

⁹Lor a diso: “Ës Isaia, a chi a chërd ëd mostré? Përchè parla-lo parèj a nojàutri? I soma pa 'd masnà pen-a dëspupà!”. ¹⁰Ma a l’é parèj! Nosgnor a sercrà 'd mostreje létera për létera, sìlaba për sìlaba, paròla për paròla, ma për lor lolì a-j ësmijerà ‘n barboj ch’a l’ha gnun sens. ¹¹An efet, Dé as servirà 'd na lenga strangera che a j'orije dë sto pòpol a sonerà parèj d'un tartajé. A l’é parèj che Nosgnor a-j darà soa lession a sta gent. ¹²Tant temp fa Nosgnor a l’avìa dije: “Costì a l'é 'l leu d'arlass, lassé arlamé coj ch'a son ëstrach; costì a l’é ‘n pòst ëd solagi”. Ma a l'han pa vorsù savèjne! ¹³A l’é parèj che la paròla ‘d Nosgnor a-j ësmijerà ‘n barboj ch’a l’ha gnun sens, un chëcchëzzé ch’as capiss pa, na sìlaba sì e na sìlaba là. L’arzultà a na sarà che, an marciand, lor as antrapran e a tomberan a tèra svers e a podran pì nen levesse an pé.

Nosgnor a giudicherà Gerusalem

¹⁴Për conseguenza, vojàutri sbëfiard ch’i dòmine dzora mè pòpol ch’a sta a Gerusalem, scoté lòn ch'av dis Nosgnor: ¹⁵Vojàutri i chërde ch'a v'ancapiterà nen ëd mal përchè i blaghe d'avèj fàit un pat con la mòrt^[1] e ch’i seve butave d’acòrd adritura con ël mond dij mòrt^[2]! I dise che l’ora che l’inondassion dël flagel a rivrà, a tomberà nen adòss a vojàutri, ch’i l’eve fàit ëd na busiardarìa vòstra speransa e ch’i seve stërmave darera na faussarìa. ¹⁶Bin, antlora sté a sente lòn ch’a dis Nosgnor Dé: I son mach mi ch’i buto an sël mont Sion un fondament sicur, na pera 'd sosten frema e sicura che gnun a podrà mai campé giù. Col ch'a chërd an ësto fondament a podrà mai esse dësvërgognà^[3].

¹⁷Mi iv butrai a la preuva con la livela^[4] dla giustissia e ‘l fil a piomb dla dritura. Dàit che vòstra sosta a l’é fàita ‘d busiaderie, a sarà na tempesta ‘d grele a campeve giù. Dàit ch’a l’é fàita ‘d faussarìe, n’inondassion av porterà vìa. ¹⁸A sarà cassà vòstra aleansa con la mòrt e con ël mond dij mòrt. L’ora ch’a rivrà l’inondassion dël flagel, vojàutri i na sareve crasà^[5]. ¹⁹Quand ch’a passerà i sareve fongà. Pì ‘d lòn: a passera tute le matin. A vnirà nen mach dël dì, ma ‘dcò ‘d neuit. Quand ch’i anconzreve che ës messagi a l’é vrità, tut ël pòpol a sarà ciapà da lë sparm. ²⁰Antlora iv ancorzreve che tròp curt a l'é ‘l let për ëslonghesse e tròp ëstrèita a l'é la coverta për quatesse. ²¹Nosgnor a rivrà coma ch’a l’avìa fàit contra ij Filisté an sël Mont Perasim e contra j’Amorita a Ghibeon. Chiel a rivrà për fé fin-a quajcòsa ch’a l’avìa mai fala prima. ²²Donca, a sarìa mej ch’i chitèisse ‘d fé tant ij gadan, dësnò vòstre caten-e a podrìo dventé fin-a pì greve, përchè mi i l’hai sentì bin ciàir da Nosgnor dl’univers cost mëssagi. La dëstrussion a l’é stàita decretà.

²³Sté a sente, scoté bin mia vos. Fé tension e deje da ment a mie paròle. ²⁴Miraco che 'l lauror a travaja la tèra sèmpe tut ël di, sensa chité mai, sèmp an e+ s-ciapand e sarbiand sò teren? ²⁵E cora ch'a l'ha prontà sò camp, forsi che a spantia pa 'l nèir cumin dij pra, a sëmna nen ëlcumin domésti, a buta pa 'l gran e l'òrdi e 'l far dur an sle preus pì an brova^[6]? ²⁶A l'é sò Dé ch'a-j dà 'd sust e a lo instruiss an sij prinsìpi dl’agricoltura. ²⁷Sicura, a l'é pa con la galavia che 'l cumin dij pra a sarà batù, e gnanca la roa dël chèr a virerà dzora dël cumin comun, ma a sarà con ël baròt che as bat ël cumin dij pra e con la vërga l'àutr cumin. ²⁸As bat ël gran, ma la trebiadura a l'é pa sensa fin: as fà peui passé la roa dël chèr, peui ij cavaj, ëd manera ch'a sia sfërvajà. ²⁹Ëdcò sòn a riva da Nosgnor dl’univers, miràbil an sò consèj e grand an sò mojen.

Nòte

1. O “për ambrojé”.

2. O “ël Sheol”, “l’infern”.

3. O “dësbogià”.

4. O “livel a bòla d’ària”.

5. O “scarpisà për tèra”.

6. שׂוֹרָה (sorah) a podrìa 'dcò esse voltà con: "a sò pòst", principal, paròla pa atestà da d'àutre part. A l'é fàcil che a sia un bàilo ëd piuma ditogràfich për na paròla ch'a-i ësmija e che a riva apress: שְׂעֹרָה (soʿrah, "ordi, ma 'dcò gran, anét"). Pa sicur ëdcò ël significà 'd נִסְמָן (nisman: dessignà). A podrìa 'dcò ambelessì esse un bàilo dl'emanuénse confondù con la paròla che a ven dòp (כֻסֶּמֶת (cussemet, "gran dur, far, spélta"). Ël cumin nen servaj(כַּמּוֹן ‎ kammôn: da na rèis che a veul dì ''preservé'') a servìa da condiment e për conservé 'l mangé.