Deuteronòmi

5

Ij Des Comandament

¹Mosè a l’ha convocà tut ël pòpo d’Israel e a l’ha dije: “Scota, Israel, le lej e le prescrission che ancheuj iv faso conòsse. Amprendje e guérnje për buteje an pràtica. ²Ël Signor, nòst Dé, a l’ha stabilì con nojàutri n’aleansa an sl’Òreb. ³A l’ha fala mach con ij nòstri pare, ma ‘dcò con tuti nojàutri ch’i soma ‘mbelessì an vita. ⁴Nosgnor a l’ha parlave facia a facia ans sël mont d’an mes al feu. ⁵Antlora mi i stasìa an tra ‘d Nosgnor e vojàutri për feve conòsse ij sò comandament, dagià ch’i l’avìe pàu ‘d col feu e’v n’ancalave pa a monté an sla montagna. Nosgnor a l’ha dit:

⁶Mi i son ël Signor tò Dé, ch’a l’ha fate seurte dal pais d’Egit, la tèra anté ch’it j’ere në s-ciav.

⁷Ti ‘t t’avras gnun d’àutri dio fòra che mi^[1].

⁸Ti ‘t faras gnun-a mistà scurpìa; it faras gnun-a smijansa ‘d lòn ch’a-i è ambelelà ‘nt ël cél, o ambelessì an sla tèra, o ant l’eva sota la tèra. ⁹It jë rendras gnun-a adorassion o culto, përché mi, ël Signor, tò Dé, i son un Dé gelos: i na ciamerai cont ai fieuj dle colpe di pare fin-a a la tersa e la quarta generassion ëd coj ch’am veulo pa bin. ¹⁰Ma, për coj ch’am veulo bin e ch’a osservo ij mè precèt, mi i chiterai mai ëd voleje bin, bele s’a fusso mila generassion.

¹¹It dovreras pa 'l nòm dël Signor, tò Dé a dzoneus^[2], përchè 'l Signor a tnirà pa sensa colpa col che a l'àbia dovrà sò nòm fòra 'd leu.

¹²Osserva ‘l dì d’arpòs an sacràndlo coma ‘l Signor, tò Dé, a l’ha comandate. ¹³Travaja ses dì, e cudiss da bin an coj dì tut tò travaj; ¹⁴ma ‘l dì ch’a fà set a l’é d’arpòs, sacrà al Signor tò Dé. An col dì-lì it faras gnun travaj, nì ti, nì tò fieul, nì toa fija, nì tò s-ciav, nì toa s-ciava, nì tò beu, nì tò borich, nì gnun-a dle toe bestie, nì 'l tò forësté ch'a l'é an ca toa, përchè tò s-ciav e toa s-ciava a peusso arlamesse parèj ëd ti. ¹⁵Arcòrd-te ch’i j’ere s-ciav an Egit, e che ‘l Signor, tò Dé, at t’ha fane seurte con man fòrta e brass poderos. A l’é për lòn che ‘l Signor, tò Dé, at comanda ‘d rispeté ‘l dì d’arpòs.

¹⁶Onòra tò pare e toa mare, coma ch’a l’ha comandate ‘l Signor, tò Dé. A l’é parèj ch’it l’avras na vita longa e ‘t saran beà ant ël pais ch’at dà ‘l Signor, tò Dé.

¹⁷Sassìna nen.

¹⁸Comëtt nen d’adulteri,

¹⁹Ròba nen.

²⁰Rend pa fàussa testimoniansa contra tò pròssim.

²¹Abie pa l’anvìa dla fomna ‘d tò pròssim. Desidera pa la ca ‘d n’àutr, nì sò camp, nì sò s-ciav, ni soa s-ciava, nì sò burich, nì qualsëssìa cosa ch’a sìa ‘d chiel.

²²Costi-sì a son ij comandamente che Nosgnor a l’ha promulgà con vos fàrta dëdnas a vòstra ciambrea, da l’àut ëd la montagna, an mes al feu, a la nivola e al caluso, con vos potenta, e a l’ha giontaje pa d’àutr. A l’ha scrivuje ‘nsima a doe tàule ‘d pera e a l’ha daje a mi.

Mosè, mediator an tra Nosgnor e ‘l pòpol

²³Quand ch’i l’eve sentì la vos ch’a surtìa da lë scurità mentre che la montagna a l’era tuta na fiama, ij cap-tribù e j’ansian a son ëvnume a trové ²⁴për dime: “Ël Signor, nòstre Dé, a l’ha fave vëdde soa glòria e soa potensa, i l’oma sentì soa vos ch’an parlava da ‘n mes al feu. Ancheuj i l’oma vëddù che l’òm a peul seguité a vive apress che Dé a l’ha parlaje. ²⁵Ora, përchè dovrio-ne meuire? Da già che 's gran feu a va a consumene; se nojàutri i dovèisso sente na vira 'd pì la vos ëd Nosgnor, nòst Dé, a l’é sicur ch’i sarìo mòrt. ²⁶An efet, é-lo mai staie n'òm, che parèj ëd nojàutri a l'àbia sentù la vos dël Dé viv che a parlava d'an mes al feu, e ch'a sia restà viv? ²⁷Avzin-te ti sol, Mosè, e scota tut lòn che 'l Signor nòst Dé at dirà e peui t'arferiras a nojàutri tut lòn che Nosgnor nòst Dé a l'avrà dine, e noi i lo scoteroma e i lo faroma”.

²⁸Nosgnor a l’ha sentì vòstre paròle e a l’ha dime: “I l’hai sentì coma che sta gent a l’é adrëssasse a ti: tut lòn ch’a l’han dit a l’é bin. ²⁹L'avèisso sèmpe un sentiment parèj, d'avèj tëmma e da guerné tuti ij mè comandament, tant che a fùssa bin për lor, e për sò fieuj, për sèmpe!. ³⁰Va, e dije ‘d torné a vòstre tende! ³¹Ma ti, resta ambelessì con mi, e mi 't dirai tuit ij comandament, jë statù, e le lej che ti 't dovras mostreje, e che lor a dovran buté an pràtica ant ël pais che mi 'v dago an possess. ³²Vojàutri i fareve con soen lòn che 'l Signor vòst Dé, a l'ha comandave; vojàutri 'v dëstornereve nì a drita nì a mancin-a. ³³I marcereve për tuta la stra che 'l Signor vòst Dé a l'ha prëscrivuve, përchè i peusse vive, e a-i sia 'd bin, e i peusse slonghé vòstri di ant ël pais che i l'avreve an proprietà.

Nòte

1. O “dëdnans ëd mi”.

2. O “it giurerà pa ‘l fàuss”.