Surtìa

14

La vitòria al Mar Ross

¹A Mosè Nosgnor a l’ha parlaje parèj: ²"Dì a j'Israelita ch'a l’han da viré diression e andé a buté 'l camp dëdnans a Pi-hahiroth, antrames Migdòl e 'l mar. I l’eve da buté 'l camp davzin al mar an facia 'd Baal Zefon. ³Ël Faraon a pensërà al rësguard dj'Israelita: 'A son confus e a van dëdsa e dlà për ël pais - ël desert a l'ha saraje andrinta e a san pì nen andoa andé'. ⁴Mi i farai andurì 'l cheur ëd Faraon e chiel a-j darà dapress. I l'hai progetà tut sòn për dé na dimostrassion ëd mia glòria për ël mojen ëd Faraon e 'd tuta soa armada: j'Egissian as na rendëran bin cont che Mi i son ël Signor". Antlora j'Israelita a l'han fàit coma Mosè a-j avìa dije.

⁵Quand ch'a l'han anformane 'l re d'Egit che j'Israelita a l'ero scapà vìa, ij cheur ëd Faraon e 'd sò minìster a son virasse contra 'd lor, e 'l re e ij sò minister a l'han dit: "Còs é-lo ch'i l'oma mai fàit? I l'oma lassà andé lìber ël pòpol d'Israel ch'an servìa!". ⁶Antlora a l'ha fàit preparé ij sò cher e a l'ha pijà con chiel soa armada. ⁷A l'ha pijà ses sent dij pi fòrt cher da guèra ch'a l'avia e j'àutri cher ch'a j’era an Egit con dzura tùit j'ufisiaj dl'armada.

⁸Ël Signor a l'ha andurì 'l cheur ëd Faraon, rè d'Egit, e a l'ha daje dapress a j'Israelita. Ora j'Israelita a l'ero partì con coragi e determinassion. ⁹J'Egissian a l'han daje dapress, e tùit ij cavaj e ij cher da guèra ëd Faraon, ij sò cavajer e soa armada a l'han pijàje ‘d surprèisa mentre ch'a butavo le tende davzin al mar, davzin a Pi-hahirot an facia 'd Baal Zefon.

¹⁰Quand che Faraon a l'é avzinasse, j'Israelita a l'han alvà lë sguard e a l'han vëddù j'Egissian ch'a marciavo contra 'd lor e a son fasse pié dal teror. Antlora j'Israelita a l'han crijà a Nosgnor, ¹¹e a l'han dit a Mosè: "A l'é fòrse përché a-i é nen bastansa 'd tombe an Egit ch'it l'has portane via a meuire ant ël desert? Còsa penses-to d'avèj mai fàit a portane fòra da l'Egit? ¹²Nojàutri i l'avio rason quand ch'it disio an Egit: 'Lass-ne an pas parèj ch'i podoma serve j'Egissian, përchè për nojàutri a l'é mej serve j'Egissian che ven-e-sì a meuire ant ël desert. Nen vera?". ¹³Mosè antlora a l'ha dit al pòpol: "Abie nen tëmma! Bugeve nen e vardé coma che Nosgnor pròpi ancheuj av salverà, përché j'Egissian ch'i vëdde adèss, da sì a 'n pòch i-j vëdreve mai pì, për sèmper. ¹⁴Nosgnor a combatrà për vojàutri: i peude sté chiet".

Ël passagi dël Mar Ross

¹⁵Parèj ël Signor a l'ha dit a Mosè: "Përchè cries-to a mi? Dì a j'Israelita 'd butesse 'n camin. ¹⁶E ti, àussa 'n àut tò baston e dëstende toa man anvers al mar e dividlo an doi, parèj che j'israelita a peudo passeje an mes an sù tèra sùita. ¹⁷E Mi i son an camin ëd andurì ij cheur dj'Egissian, parèj che lor a-j daran da press e mia glòria a sarà manifestà a càusa 'd lòn ch'a-i rivrà al Faraon, soa armada, ij sò cher ëd guèra e ij sò cavajer, ¹⁸J'Egissian as rendran cont che Mi i son ël Signor quand che Mi i l'avrai mostrà mia glòria an su Faraon, ij sò cher da guèra e ij sò cavajer.

¹⁹L'àngel dël Signor, ch'a andasìa dëdnans al camp d'Israel, a l'é butasse an moviment e a l'é andàit a posisionesse darera 'd lor e 'dcò la colon-a 'd nivola a l'é spostasse da dnans a daré 'd lor. ²⁰A l'é butasse antrames ël camp dj'Egissian e 'l camp dj'Israelita. A l'era na nivola scura e a anluminava la neuit paréj che 'n camp a podia nen avzinesse a l'àut për tuta la neuit. ²¹Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers ël mar, e Nosgnor a l'ha possà andarera 'l mar tant ch'a l’é dividusse për ël mojen d'un vent fòrt ch'a vnisìa dal levant e ch'a l'é bofà për tuta cola neuit. A l'ha fàit dventé 'l mar na tèra sùita e le aque a son dividusse.

²²A l'é parèj che j'israelita a l'han marcià pròpe antrames al mar an sù 'd tèra sùita e le aque për lor a formavo coma 'n mur a drita e a mancin-a. ²³J'Egissian a son vnuje dapress an mes al mar - tùit ij cavaj 'd Faraon, ij sò cher da guèra e ij sò cavajer.

²⁴Un pòch prima dl'alba ël Signor a l'ha vardà giù anvers l'armada egissian-a a travers la colòn-a 'd feu e 'd nivola e a l'ha fàit tombé l'armada egissian-a ant un grand ësparm. ²⁵A l'ha fàit bloché le roe dij car ant la pàuta parèj ch'a l'era pì nen posibil feje andé anans. Antlora j'Egissian a l'han dit: "Scapoma via da Israel përché 'l Signor a combat për lor contra l'Egit!".

²⁶Antlora ël Signor a l'ha dit a Mosè: "Dëstend toa man anvers al mar, parèj che le aque a artorno an su j'Egissian, ij sò cher da guèra e ij sò cavajer!". ²⁷Antlora Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers al mar, e 'l mar a l'é artornà a soa condission normal, quand che 'l sol a l'ha comensà a levesse. Ora j'Egissian a sercavo 'd scapé via da tut lòn, ma 'l Signor a l'ha fongà j'Egissian an mes al mar. ²⁸Le aque a son tornà a sò pòst e a l'han quatà ij cher da guèra e ij cavajer, ansema tuta l'armada d'Egit ch'a l'avia daje dapress a j'Israelita ant ël mar - ëd j'Egissian a l'é dzurvivune gnanca un!

²⁹J'israelita, nopà, a l'avìo marcià an su 'd tèra sùita an mes al mar e për lor l'eva a l'avìa formà coma 'n mur a drita e a mancin-a. ³⁰A l'é parèj che ant col dì-lì Nosgnor a l'ha salvà Israel da la potensa dj'Egissian, e Israel a l'ha vëddù j'Egissian mòrt an sla riva dël mar. ³¹Quand che Israel a l'ha vëddù la gran potensa che Nosgnor a l'avìa mostrà contra j'Egissian, a l'han avù tëmma ‘d Nosgnor e a l'han chërdù an chiel e a sò servitor Mosè.