Isaia

16

Moab a ciama d’agiùt a Gerusalem

¹Manda ‘n tribut d’agnej al sovran dël pais. Mandje dal desert al mont dla sità ‘d Sion. ²Le fomne ‘d Moab, quand ch’a travërso ‘l fium Arnon, a smijo a dj’osej ch’a scapo dai sò nì. ³A crijo: “Giutene! Dësfendne dai nòstri nemis^[1]! Parene dai sò atach ch’an dan gnun-a treva. Tradiss-ne pa, ora ch’i soma scapà. ⁴Arsèive a vòstra ca ij fugitiv, ij moabita, stërmeje dintra la sità për chè ij vastador a-j trovo nen. Quand che l’opression e la dëstrussion a saran finìe e ij devastador a saran dësparì, ⁵antlora Nosgnor a stabilirà un dij dissendent ëd David an sël tròno. Chiel a governerà con misericòrdia e vrità. A farà lòn ch’a l’é giust; ëd fé giustissia a sarà soa determinassion”.

Rësposta negativa ‘d Gerusalem

⁶Bele s’a parëss un baberin, i conossoma tuti l’orgheuj ëd Moab, soa arogansa fòra ‘d misura: a l’é superbi coma ‘n pron, ampertinent e malgrassios. ⁷L’antrega tèra ‘d Moab a fà ‘d lamente. A Moab tuti as ringreto ch’a l’han pì nen le torte d’uvëtta ‘d Chiraresset. As treuvo pì nen. ⁸A l’é parèj përchè ij camp d’Esbon a son dventà ‘d tèra sùita, l’istess che le vigne ‘d Sibma. Ij dominator ëd nassion a l’han tut devastà. Soe granghìe as dëstendìo a nòrd fin-a a la sità ‘d Jaser e as rampiavo anvers al levant ant ël desert. Ij sò gich a rivavo ‘dcò a ponent, fin-a dëdlà dël Mar Mòrt.

⁹“E adess mi, ël Signor, i pioro për la gent ëd Jaser, për le vigne ‘d Sibma. A-j farai bèive a l’argalada mie lerme, Hesbon e Elalé, As sento pì nen ij cant ëd goj pr’ ij tò frut d’istà e j’arcòlt bondos. ¹⁰Finìa a l’é l’alegrìa, partìa a l’é la gòj për l’arcòlt. A-i saran pì nen ëd cant ant le vigne, pì nen ëd crij d’argiojissansa; as pisterà pì nen l’uva ant le tin-e. La goj dl’arcòlt i l’hai fala chité mi. ¹¹Ël crij ëd mè cheur për Moab a l’è parèj dle plente ch’as canto al son ëd l’arpa; i son pien ëd comossion për Chiraresset. ¹²Quand ch’i vëdrai che la gent ëd Moab a monto ai sò santuari an sle colin-e për preghé, ch’a sapia ch’a otenran pròpi gnente”.

¹³Cole-lì a son le paròle che Nosgnor a l’ha përnunsìa temp fà a propòsit ëd Moab. ¹⁴Adess Nosgnor a fà cost anunsi-sì: ”Da sì a tre agn, dì për dì, parèj coma ch’as conto ij dì d’un travaj ch’a l’é comissionasse, la gent ëd pèis ëd Moab e soa popolassion numerosa a conteran pì gnente. Lòn ch’a-i restrà a sarà bin pòch: na resta sensa amportansa.

Nòte

1. Let. “Fene ombra tanme dal sol a mesdì”.