1Nadab e Abiu, fieuj d’Aron, a l’han ciapà n’ancensor a prun, a l’han butaje ‘d brasa e campaje ansima d’ancens për smon-e dëdnans a Nosgnor un feugh ëstrangé[1] che chiel a l’avìa pa comandajlo. 2Antlora a l’é surtije da la presensa ‘d Nosgnor un feu ch’a l’ha ‘nvestije e a son mòrt dëdnans ëd Nosgnor. 3Mosè a l’ha dije a Aron: ”Nosgnor a l’avìa dit sossì: ’Mi i farai sberlusé mia santità an coj ch’as acosto për adoreme e im manifesterai glorios an presensa ‘d tut ël pòpol’” e Aron a l’é stàit ciuto. 4Antlora Mosè a l’ha mandà a ciamé Misael e Elisafan, fieuj d’Usiel, barba d’Aron, e a l’ha dije: “Vnì a artiré ij vòstri parent da ‘dnans dël Santuari. Porteje fòra dal campament. 5Antlora a son andaje e a l’han portaje via con le tùniche ch’a l’avìo adòss, leugn dal campament, coma Mosè a l’avìa dit.
6Peui Mosè a l’ha dije a Aron e ai sò fieuj Eleasar e Itamar: “Scarpenteve pa ij cavej e s-ciancheve nen le vestimente, ch’i vade pa a meuire 'dcò vojàutri, e che chiel a vada nen a anrabiesse contra tuta la comunità: ma che ij vòstri frej e tuta la casà d'Israel a vada a portè 'l deul ansima a coj che a son brusà viv për euvra 'd Nosgnor. 7Seurte pa via da l'andron dla Tenda dël Rëscontr, dësnò i andreve a meuire; përchè ch’i seve stàit consacrà con l'euli dl'unsion divin-a ‘d Nosgnor”. E lor a l'han fàit coma Mosè a l’avìa comandà.
8Nosgnor a l’ha parlaje ‘dcò a Aron. A l’ha dije: 9“Quand ch’i l’avreve da intré ant la Tenda dël Rëscontr, nì ti nì i tò fieuj i deuve bèive 'd vin o d’àutre beivande alcòliche, s’i veule nen meuire. Costa-sì a l’é na prescrission përpetua për tute le generassion. 10Abie l’avertensa ‘d fé bin na distinsion an tra ‘l sàcr e ‘l profan, e tra ‘l pur e l’impur. 11A j’Israelita mostreje bin tute le prescrission che ‘l Signor a l’ha daje pr’ ël mojen ëd Mosè”.
12Peui Mosè a l’ha dije a Aron e ai sò doi fieuj ch’a restavo, Eleazar e Itamar: ”Pijé vòstra part, cola ch’a l’é vansà da l’oferta ‘d farin-a che ‘l feugh a l’ha consuma an onor ëd Nosgnor. Ampastela sens’ alvà e mangela dapara dl’autar, përchè ch’a l’é na còsa santa dël gré pì àut. 13Për lòn a venta ch’i la mange ant un leugh sant, përchè ch’a l’é un-a dle part dle oferte consumà dal feugh an onor ëd Nosgnor. Sto-sì a l’é l’órdin ch’i l’hai arseivù. 14Për lòn ch’a riguarda ‘l pét presentà dëdnans a Nosgnor e la cheussa arzervà, mangela ant un leugh pur da la mira ritual, vojàutri, ij vòstri fieuj e le vòstre fije. Cola-lì a l’é la porsion che për dirit a vë speta dij sacrifissi ‘d comunion smonù da j’Israelita. 15Lor a porteran la cheussa arzervà e ‘l pét ch’as ha da presenté dëdnans a Nosgnor con la grassa ch’a l’é da fesse brusé dal feugh, përchè i le smon-e dëdnans a Nosgnor; cole doe part a saran për vojàutri e pr’ ij vòstri fieuj. Costa-sì a l’é na prescrission përpètua, precis coma Nosgnor a l’ha comandà.
16Dòp ëd sòn, Mosè a l'ha sercà e arsercà 'dcò 'l boch dël sacrifissi d'espiassion për ël pecà, e a l'ha trovà che a l'era stàit brusà; antlora a l'é indignasse con Eleasar e Itamar, fieuj dzurvivù d'Aron e a l’ha dije: 17“Përchè ch’i l’eve nen mangià ant un leugh sacrà la vìtima dël sacrifissi pr’ ël pecà? A l’é na còsa santa dël gré pì àut, e a l’é stàita donà a vojàutri për arlevé le colpe dla comunità e fé ‘l rit d’espiassion an favor ëd lor dëdnans a Nosgnor. 18Vojàutri i l'eve pa portà sò sangh drinta 'l santuari, andova che nopà, i l'avrìe dovù mangé la vìtima, coma che mi i l'avìa ordinave”.
19Aron a l’ha rësponduje a Mosè:”Varda, d'ancheuj a l'han smonù col sò sacrifissi an espiassion dël pecà e l'olocàust dëdnans a Nosgnor, peui a l'é ancapitame tut lòn ch'it sas. Donch, s’i l'avèissa mangià la vìtima d'espiassion dël pecà, sarèine piasùje al Signor?”. 20Quand ch’a l’a sentì costa rispòsta, Mosè a l’é stane pasià.
L’espression “feugh ëstrangé” (אֵשׁ זָרָה, ’esh zarah) as podrìa ‘dcò voltesse con “feugh profan”, “feugh nen sant”, “na sòrt ëd feu diferent”: a l’é nen tant ciàira. A l’é stàita antërpretà ‘d manere diverse. Costa infrassion a l’avrìa podù comprende un o pì dë sti cas-sì: (1) dovré ‘d carbon nen autorisà, cfr. Levìtich 16:12 o preparà da përson-e nen autorisà: אִישׁ זָר (’ish zar) in Nùmer 16:40; (2) na preparassion d’ancens ësbalià [cfr. Surtìa 30:9 קְטֹרֶת זָרָה (qÿtoreh zarah)]; (3) presentassion ëd n’oferta d’ancens ant un moment ësbalià; (4) o intrand ant ël Leugh Santissim ant un temp nen aproprià (cfr. Levitich 16:12). La question a l’era che j’at d’adorassion ëd Nosgnor a dovìo sèmper esse fàit “precis coma che Nosgnor a l’avìa comandaje”.