1 Crònache 19
Guera contra j'Amonita e j'Aramé: sò aleà
Ofèisa a j'ambassador ëd David
1:1 Dòp tut sòn, Nacas, re dj'Amonita, a l'è mòrt, e sò fieul a l'é suceduje tanme rè.
1:2 E David a l'ha pensà: "Venta ch' i trata con binvolensa Canon, fieul ëd Nacas, përchè sò pare a l'avia tratame bin". Antlora David a l'ha spedije n'ambassada con l'espression ëd deul për la mòrt ëd sò pare. Ora, ij nunsi 'd David a son rivà ant ël pais dj'Amonita për fé condolianse. 1:3 Ma ij prinsi dj'Amonita a l'han dije a Canon: "Penses-to che a sia për onoré tò pare, che David a l'ha mandate 'd consolator? Sara-lo pa pitòst për osservé 'l pais con l'intension ëd destrùvlo, che ij sò ambassador a son vnùit da ti?". 1:4 Antlora Canon a l'ha fait ciapé ij mëssagé 'd David: a l'ha tosonaje la barba e copaje soe vestimente fin-a metà cheussa, Peui a l'ha mandaje andaré.
1:5 Ant ël moment che David a l'é vnuit a savej lòn che a l'avio passà coj òm, a l'ha mandaje 'd gent ancontra, përchè tuti a l'ero an gran confusion; e 'l re a l'ha faje dì: "Resté an Gérico fin-a che vòstra barba a sia torna chërsùa; peui i podreve torné". 1:6 Canon e j'Amonita, a l'han capì che a l'ero rendusse odios a David, e a l'han mandà mila talent d'argent a j'Aramé 'd Maca e ij Sir ëd Zobà, për ciapé al sòld: chèr e sivalié. 1:7 E a l'han assoldà trantadoimila chèr da guera, nen mach, ma dcò 'l re 'd Maca con soa armeja; e a son vnùit a buté campament dëdnans ëd Medeba. Ij fieuj d'Amon a son mobilitasse [1] andrinta a soe sità,e a l'han marcià al combatiment [2] .
1:8 E David a l'ha sentù lòn, e a l'ha mandà Joab con tuta l'armeja sernùa. 1:9 Ij fieuj d'Amon a son surtì e a son butasse n'órdin ëd bataja dëdnans a la porta dla sità [3] con ij re che a l'ero vnùit a butesse a trop an camp dovert.
1:10 Joab, vëddù che la bataja a l'era schierà contra 'd chiel për doi front, dëdnans e a le spale, a l'ha sernù ij pì vajant ëd tut Israel e a l'ha formà na linea contra dj'Aramé. 1:11 La resta dl'armeja a l'ha afidaje a so frel Abisai, che a l'ha schieraje an facia dj'Amonita. 1:12 Peui a l'ha dit: "Se j'Aramé a saran pì fòrt che mi, ti 't vniras an mè agiut, dësnò al contrari se a l'avran prevalensa ansima 'd ti, i sarai mi a vnite an socors. 1:13 Fate corage e combatoma da coragios për nòstra gent e për le sità 'd nòst Dé. Nosgnor peui a opererà coma che a-i jë smijerà bin".
1:14 Parèj che Joab con sò vajant a l'é partì contra dj'Aramé e coj-lì a son scapaje dëdnans. 1:15 Ant ël moment che j'Amonita a l'avio vëddù che j'Aramé a scapavo, a son dcò lor andait via dëdnans d'Abisai, frel ëd Joab, e a son sarasse ant la sità. Joab antlora, a l'é tornasne a Gerusalem.
1:16 J'Aramé a l'avio vëddù d'esse stait taparà via, dëdnans Israel. A l'han spedì 'd nunsi për fesse giuté da j'Aramé dë dlà dl'Eufrat. Sofach, general dl'armeja d'Adadeser, a -j comandava. 1:17 Ora, riferije lòn a David, a l'ha assemblà tuta Israel, passà 'l Giordan e ciapà posission con soe trope a Elam. Peui a l'é schierasse an facia a j'Aramé, n'órdin ëd bataja. 1:18 J'Aramé tutun, a son scapà dëdnans d'Israel, e David a l'ha massà an tra j'Aramé set mila òm dij cariagi e quaranta mila fantassin. A l'é mòrt dcò Sofach, cap ëd soa armeja. 1:19 Antlora tuti ij vassaj d'Adadeser, an vëddend che a l'ero stait butà an derota dëdnans d'Israel, a son andait a fé la pas con David, ardovendse a s-ciavensa. E j'Aramé a l'han pa pì vorsù giuté j'Amonita.
Nòte
[1] dcò: rassemblasse
[2] opura: son butasse an marcia per la guera.
[3] la capital, visadì : Amman al di d'ancheuj.
À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë