Salm 8

Ij Salm

8. Nosgnor, nòst Sovran

An cost imn al sovran creator, l’autor a làuda la maestà ‘d Nosgnor e as maravija che Nosgnor a l’abia dàit a l’umanità ‘d podèj dominé an sla creassion.

¹Për ël magìster dël còro: un Salm ëd David da companiesse con n’istrument a còrda. Nosgnor! Nòst Sovran! Tò nòm maestos a ampiniss la tèra. Toa glòria a l’é pì àuta dël cél! ²It l’has mostraje ai pcit e a le masnà, ëd conté ‘d toa fòrsa! It l’has fàit sté ciuto ij tò nemis e tuti coj ch’a s’arviro contra a ti. ³Quand ch’i vardo ‘d neuit al cél steilà e ch’i vëddo l’euvra ‘d toe man, la lun-a e le stèile ch’it l’has butaje, ⁴i’m diso: “Còsa mai ch’a son j’uman përché ti tl’àbie d’arcordete ‘d lor? Còsa mai ch’a son ij mortaj përchè ti’t l’abie da tenje an considerassion? ⁵Pura, it l’has faje nen tant da meno che j’àngej^[1], it l’has coronaje ‘d glòria e d’onor. ⁶It l’has fàit ch’a podèisso dominé toa creassion: it l’has butà tut ai sò pé ‘d lor; ⁷jë strop e le mandrie e tute le bestie sarvaje; ⁸j’osej ant ël cél, ij pëss dël mar, e tut lòn ch’a nóva ant ij senté dj’ocean. ⁹Nosgnor! Nòst Sovran: tò nòm maestos a ampiniss la tèra!

Nòte

• 1. Andé↑ O “Dé” “Nosgnor”.